It's bigger on the inside.

Przerwa techniczna

2011-09-23T11:39:00.002+02:00

Z racji tego, że mojej głowie nic się nie dzieje, a życie póki co dostarcza mi wystarczającą ilość questów, które muszę wykonać, robię sobie przerwę od pisania tego bloga. Oczywiście to tylko formalność z racji tego, że od miesiąca nic nie napisałem.

Muszę przemyśleć parę konceptów tego miejsca. Tego jakie ma być. Czy dalej będzie to autystyczny blogasek? A może zająć się blogowaniem na poważnie. Tylko tu trzeba konkretnego tematu. Jak u Hatalskiej czy Kominka. Albo daleko nie szukając Puszkina.

Pytanie tylko czy ja w ogóle mam coś do powiedzenia. Tym bardziej coś takiego, co ktokolwiek będzie chciał przeczytać.

Pesymistycznie się zrobiło.

Póki co swój narcyzm karmić będę na Usterkach.

Pierwszy mobilny post. Z lòżka.

2011-08-03T08:15:00.001+02:00

Mam dziś wolne. Tak bywa, jak pracuje się w galerii handlowej. Niestety potem trzeba iść do roboty w niedzielę. I w sobotę. Postanowiłem dziś z tej okazji zablogować ze swojego nowego telefonu, który to jeszcze nie ma fioletowej aktywacji, ale spawnie współpracuje z wi-fi.
Telefon, z którego piszę to Galaxy 551 firny Samsung. Jak się okazuje produkty sygnowane tą marką są naprawde niezłe.
Na pokładzie jest Android, dzięki czemu mam dostęp do aplikacji umożliwiających mi pisanie na komórce bloga, bez konieczności logowania się na stronę i zużywania pakietów internetowych. To na plus.
In minus - ogólna toporność pisania na komórce z fizyczną klawiaturą, która potwornie stęka. Pisanie polskich ogonków jest uciążliwe,bo trzeba wybierać je oddzielnie. Nie ma sprawdzania pisowni w tym programie, może się uda zainstalować. No i nie ma justowania.
Jak się właśnie okazał można też wrzucać zdjęcia.
Podsumowując, jest nawet dobrze,ale jak dla mnie niewystarczająco. Trochę lepiej to blogowanie mobilne sobie wyobrażalem.

Mój pierwszy fanpejdż

2011-07-22T17:36:00.000+02:00

Właśnie założyłem swojego pierwszego fanpejdża dla drugiego zdjęciowego bloga przepraszamy za usterki. Właściwie to dałem się namówić Puszkinowi. A że rano mój nastrój oscylował w okolicach bardzo niskich, postanowiłem zaakceptować wyzwanie i szybko stworzyć usterkom profil na Facebooku.

Do tego dorzuciłem jeszcze na stronie lajkowego boxa, który wyświetla aktualny stan fanów. Póki co mam pięciu. Liczę na dziesięć-dwanaście osób. Taki wynik w zupełności zaspokoi moje ego.

Póki co Facebook pociesza mnie umieszczając podwójnie awatary wszystkich fanów.

Zatem odwiedzajcie przepraszamy za usterki, lajkujcie i przeglądajcie.

To nie jest mój Optimus Prime

2011-07-16T09:58:00.000+02:00

Praktycznie tydzień zajęło mi strawienie trzeciej części Bayformers. O ile pierwszą częścią byłem zachwycony, to najnowsza produkcja (nazwanie jej "dziełem" byłoby daleko idącym nadużyciem ironii) okazała się masakrą na miarę pierwszych scen z oryginalnego animowanego filmu z lat osiemdziesiątych. I broń Teorio Strun, nie chodzi tu o dramatyzm, a raczej o to, co zrobiły Decpeticony z Autobotami.

Od początku nie chciałem iść na ten film. Niestety kiedyś do roboty wpadł Kaczmar i przy klientach rzucił "właściwie to chciałem ci powiedzieć, że Sentinel Prime wszystkich zdradza, Ironhide ginie, a Optimus traci rękę". Zrobił to w rewanżu za spoil cameo Wolverina w X-Men.

Nie mam problemów ze zdradzaniem treści fabuły. Co więcej, niejednokrotnie czytam streszczenie filmu przed pójściem do kina, wyciągam wszelkie informacje z sieci, czytam recenzje nie przeskakując co bardziej wrażliwych fragmentów. Zatem spoil Kaczmara odniósł odwrotny skutek i na film, ze sporymi utrudnieniami, dotarłem.

Niestety to, co zobaczyłem oscylowało w okolicach Jądra Ziemi. Psia kupa nie stanie się smaczniejsza, jeśli polejemy ją czekoladą, posypiemy wiórkami i nadziejemy na patyk, a do tego damy klamerkę na nos, żebyśmy nie poczuli smrodu odchodów. Film nie ma fabuły. Jest fabuła zastępcza, pełna retconów, które trzymają się jedynie dzięki wyjątkowo gruby niciom. Nagle bowiem okazuje się, że cały plan z pierwszej części - czyli zdobycia Wszechiskry i zniszczenia Autobotów jest tylko wierzchołkiem góry lodowej. Tak naprawdę, to Sentinel i Megatorn dogadali się wcześniej i chcieli spotkać się na Ziemi, by wykorzystać ludzi do odbudowy Cybertronu.

Co dalej? Dalej mamy złe i średniej klasy aktorstwo, które pozwoliło Rosie wypaść przyzwoicie. Laska dużo nadrabia akcentem. Nie dość, że jest ładna, to jeszcze jest Brytyjką. Jak na debiutantkę i osobę występującą sprawuje się całkiem nieźle, dzięki czemu jedyną zauważalną zmianą w roli żeńskiej względem poprzedniej części jest kolor włosów.
Jeśli zaś chodzi o Sama.... No cóż, Shia nie popisał się za bardzo. Dużo krzyczy, macha łapami, łaje swój samochód i jedynego przyjaciela w jednym. I to właściwie tyle. No dobra, Shia jest śmieszny, kiedy chwali się medalem od Obamy. I to chyba jedyne kilka momentów (gdyż robi to wielokrotnie), kiedy jest śmieszny.
Na koniec zostawiam sobie rzecz, która mnie najbardziej wkurzyła w tym filmie, tj. poprowadzenie postaci Optimusa. Ten, kto oglądał serial animowany, wie, że przywódca Autobotów jest postacią dobrą, walczącą bardziej z przymusu, niż z wyboru. W końcu jego motto, to wolność jest prawem każdej świadćomej istoty. Właściwie to jest postacią chrystianiczną, która ginie za grzechy i głupotę młodego pokolenia, by przyjść powtórnie i ocalić świat. Proszę zatem mi wytłumaczy, dlaczego nagle wyrywa swojemu przeciwnikowi głowę z kręgosłupem, jak jakiś, kurwa, Sub-Zero, a potem dokonuje egzekucji na zdrajcy? Rozumiem, że serial animowany był adresowany do innego odbiorcy niż film, ale żeby z Optimusa robić Punishera?
Na szczęście Dark of the Moon to ostatnia część serii o Transformerach. Trzymam Baya za słowo i mam nadzieję, że nie zobaczę czwartej części z dinobotami albo predaconami (gadający Lazerbeak mnie rozwalił wystarczająco) w roli głównej, pomocniczej, czy pobocznej.

Karnawał blogowy RPG #23: Zanim zagraliście pierwszą sesję

2011-07-04T10:27:00.000+02:00

Jako, że cny Sedżaj pisze rzadko, a tym razem podłączył się pod karnawał blogowy jako prowadzący, postanowiłem się również podłączyć pod to przedsięwzięcie, mimo iż z RPG mam obecnie niewiele wspólnego, o ile kiedykolwiek miałem. A że lubię się rozwodzić nad swoim ego, to taki temat jest dla mnie w sam raz.

Pierwsza sesja

Mój pierwszy raz odbył się z Warmłotkiem. Był to pierwszy erpeg, którego trzymałem w rekach. Oczywiście stworzyłem postać krasnoluda machającego toporem, zdaje się, a nawet na pewno zabójce trolli. Sesji nigdy nie skończyliśmy, ale to nie szkodzi. Musiały być to wakacje między ósmą, a pierwszą klasą. Czyli będzie jakoś z dziesięć, a nawet jedenaście lat temu.

Graliśmy wtedy z Wolakiem i Kubą, kuzynami z Torunia. Prowadził ich kumpel, niejaki Maciej, za którym przepadałem średnio, bo się śmiał (do spółki z bratem) z wieku mojego ojca. Chuj jeden jebany.

Sesja była o tym, że ktoś nas napadł, a my go zabiliśmy. I tyle.

Ostatnia strona

Pierwszy raz do czynienia z RPG miałem poprzez reklamy Dungeons and Dragons na tylnej okładce X-Men, wydawanych przez TM-Semic. Do dziś nie wiem, czemu nie zażyczyłem sobie tego na urodziny. Podyktowane to było podaj nieświadomością czym jest RPG i tym, że nie w Gda nie dało się tego kupić, a zakupy telefoniczne w mojej dziecięcej świadomości mogły nie istnieć (chociaż jak byłem chory oglądałem reklamy telezakupów w TV).
Potem trafiłem na jakiś art w Secret Service, który rozbudził moją wyobraźnię. Do tego doszedł jeszcze ekran mistrza gry do Wilkołaka, który wykopałem w Olsztyńskim empku.
Można zatem śmiało uznać, że komiksy z mutantami stworzyły w mojej głowie hasło RPG.

Im Land der fantastischen Drachen

Wcześniej była jeszcze kreskówka Dungeons & Dragons. Pacholęciem będąc nie miałem świadomości, że istnieje jakaś inna rozrywka niż telewizja i drzewo, które udawało Enterprise. I tak naprawdę tę kreskówkę można uznać za początek mojej przygody z grami fabularnymi.

O tym, co było wcześniej

Na samym początku był RTL, który wprowadził mnie w świat seriali animowanych z lat osiemdziesiątych. W ten oto sposób miałem okazję w przyspieszonym tempie nadrobić zaległości z tzw. komunizmu. I tak mój mózg wypełniły The Adventures of the Galaxy Rangers, MASK, Captain N, Captain Power, Transformery. Nie można zapomnieć o Motomyszach z Marsa oraz Kapitanie Planecie.

Chociaż może skłonności do fantastyki należałoby poszukać jeszcze dalej, w okolicach Smerfów czy Wuzzli. Albo w dziwnym dziecięcym życiu w Suchym Dębie i przedszkolu w Grabinach-Zameczku, które wyglądało co najmniej, jak wyjęte z Zewu Cthulhu.

Muszę jeszcze wspomnieć o Batmanie, którego obejrzałem z mamą w 1989 w kinie Leningrad. Było to przeżycie osobliwe. Na film wybrałem się z mamą i jej klasą, chyba, przynajmniej tak to wspominam. Lat miałem wtedy pięć. Może już sześć, jeśli przyjmiemy ówczesne kinematograficzne opóźnienia. Był to bodaj mój pierwszy kontakt z superbohaterami, przynajmniej takimi typowo amerykańskimi.I chyba ten punkt (chociaż tak naprawdę mógł być to Królik Roger) jest początkiem mojej przygody z fantastyką, a w konsekwencji RPG.

Konkluzja

Wnioski z tego płyną proste - z RPG zapoznała mnie mama. Gdyby nie zabrała mnie na Batmana, pewnie nigdy nie polubiłbym superbohaterów. Wtedy nie sięgnąłbym po X-Men, a w konsekwencji nigdy bym nie zobaczył reklam Dungeons and Dragons. Jakie to proste!

Dzięki mamo!

Matura to bzdura, czyli wstęp do Tygrysiej Matki

2011-07-02T18:50:00.000+02:00

Wczoraj ogłoszono wyniki matur. Jak pewnie już słyszeliście, w skali kraju prawie 25% abiturientów nie zdało. To znaczy, że na dwie ławki przypada jedna niezdajda. To znaczy, że na każdą rodzinę przypada jedna taka osoba, w pracy będzie podobnie, tylko zagęszczenie będzie większe. A o klientach przychodzących do sklepów już nie wspomnę. A jeśli ubrać tą bezduszną statystykę w rzeczywistość, to wyszłoby na to, że matury nie ma prawie cały Słupsk.

Świadczy to tylko o tym, że obecni maturzyści nie tyle nie czytają książek, nie potrafią policzyć PIT-a, czy odnaleźć Ułan-Bator na mapie. Oni nie będą potrafili zrozumieć, o ile w ogóle ją przeczytają, umowy, którą podpisują (zakładając, że potrafią się podpisać), będą tonęli w długach, bo nie będą potrafili policzyć,czy wydają więcej, niż zarabiają (nie zapominajmy o kredytach na mieszkanie, które tak ochoczo wszyscy biorą), i zgubią się na autostradzie korzystając z GPS!

Roman "Koniec" Gier-tych podobno grzmiał wczoraj na fejsie, że trzeba przywrócić amnestię maturalną! Wtedy umożliwimy tym dwudziestu pięciu procentom studiowanie i tym samym godziwą przyszłość! Ja się pytam, jaką,(przerywnik), przyszłość! Co oni będą studiować? Filologię rosyjską? Politologię? Socjologię?

Zastanawia mnie jeszcze jedna rzecz - po co te 25% ludzi poszło do liceum. Nie mogli pójść do szkół zawodowych, na przykład fryzjerskich, gastronomicznych, technicznych?
Wnioski z tego płynące są smutne. Mamy oto pokolenie ludzi intelektualnie miernych, czy stosując system ocen, dopuszczalnych. Pytanie tylko do czego można ich dopuścić? Bo śmiem twierdzić, że żadna krowa takiego barachła by nie chciała!

O mobilności

2011-06-20T14:32:00.000+02:00

Dopadła mnie mobilna rewolucja! Od dziś możecie użalać się nade mną nie tylko przed ekranami swoich komputerów, ale także siedząc w pociągu, na ubikacji, czy czekając w kolejce do lekarza. Od dziś dostępny w wersjach komórkowych. Zatem jeśli wasz telefon jest nieco lepszy, niż Nokia 3210, to wpisaniu weń adresu mojego blogaska zostaniecie przekierowani na wapowską wersję strony. Dzięki temu będziecie mogli w łatwy i przyjazny sposób czytać to, co tutaj wyprodukuje.

Do mobilnego pisania jeszcze nie dojdzie, gdyż ależ nie mam odpowiedniego telefonu, ale wszystko jest kwestią przyszłości i może będę mógł pisać swoje małokomupotrzebne [sic!] wypociny na klawiaturze Wave'a 533.

Muj pracodafca

2011-06-14T20:42:00.000+02:00

Zapewne po napisaniu tego posta odezwą się do mnie prawnicy pewnego znanego pieśniarza i zażądają tantiem za korzystanie z tytułu podobnego do tytułu ich chlebodawcy. Mam nadzieję, że do tego nie dojdzie i nie będę musiał zmieniać tytułu tego wpisu i zamykać bloga.

O czym będzie dzisiaj? Dziś będzie o tym, jak fajne (albo jak by wolała była moja kierowniczka "zajebiste") usługi ma mój pracodawca. Pierwotnie tytuł miał się nazywać "jak dzwonić za darmo". Byłoby to jednak, cytując klasyka, semantyczne nadużycie. Więc oto prezentuje wam moi nieliczni, za to drodzy czytelnicy sposób na tanie dzwonienie.

Sposób na Fantę

Sposób zadziała tylko i wyłącznie jeśli pijecie Fantę lub Sprite, ew. jeśli macie kogoś, kto je pije. A jeśli nie pijecie, to zawsze możecie zacząć.

Działanie mechanizmu jest bardzo proste. Najpierw trzeba zdobyć żółty kapsel ozdobiony czerwoną komórą z półlitrowej butelki w/w napojów. Potem wystarczy zarejestrować się na stronie fanta.pl, wpisać kod w odpowiednie miejsce i odebrać starter od nas. Oczywiście można kupić też starter za 5 złotych.

Dalej, pijemy sobie żółty bądź przezroczysty napój i zbieramy nakrętki. Kod znajdujący się na jej spodzie wprowadzamy na stronie. Miesięcznie nakrętek można wykorzystać 8. Każdy kod to 2 złote. Zatem miesięcznie można dostać do 16 złotych na rozmowy i SMS-y do wszystkich sieci, które możemy wykorzystać w ciągu miesiąca.

Z napoju, który kosztuje ok. 3.50 PLN dostajemy dwa złote zwrotu w postaci rozmów telefonicznych. Czyli de facto koszt Fanty lub Sprite spada do 1,50 PLN.

Minuta w Play Fresh kosztuje 29 gr, SMS 9 gr. Zatem za 16 złotych można rozmawiać 55 minut lub wysłać 177 SMS-ów, co według mnie jest wynikiem przynajmniej dobrym.

Gdybyście mieli jakiekolwiek wątpliwości co do intencji tego wpisu, mogę zapewnić, że sam skorzystałem z promocji. Wyciągnąłem z szafy swoją starą motorolę kupioną za ciężko zarobione pieniądze w UK i wrzuciłem do niej starter Play Fresh. Sprawdza się idealnie jako substytut telefonu stacjonarnego.

The hardest part

2011-06-07T23:14:00.000+02:00

Spędzam chyba pierwszy samotny wieczór w domu od jakiegoś roku. Polibuda szaleje w Gdyni zapewniając pewnej grupie gości lingwistyczną pomoc.Tak na dobrą sprawę, to pierwsza Gdynia, podczas której mam normalną pracę z jako takimi regularnymi godzinami leżącymi w okolicach etatu. Tu faktycznie przydaje się nieregularny czas pracy. Można wygospodarować dzień albo dwa i wyskoczyć do kina, zobaczyć, jak się ma polski kinematograf. Po obejrzeniu dwóch filmów z panoramy stwierdzam z satysfakcją, że jeśli tak wyglądają odrzuty z konkursu głównego, to ja się bardzo cieszę.

Udało mi się obejrzeć Jeża Jerzego, który moim nieskromnym zdaniem urywa dupsko przy samym kręgosłupie (ktoś mi powiedział, że nadużywam tego stwierdzenia). Dobry prześmiewczy film, pełen płytkiego, ale autoironicznego humoru. Zresztą, jeśli ktoś miał w rękach chociaż raz Jeża Jerzego, to wie, czego można się spodziewać. Mi niesamowicie podobał się Maleńczuk w roli prostytutki Lidki, która wręcz hipnotyzuje swoim głosem.

Ale ja nie o kinie chciałem pisać. To miało być tytułem wstępu, a jak zwykle zacząłem się już rozpisywać i udawać, że znam się na kinie (a się nie znam, a przynajmniej nie bardziej niż statystyczny pulpojad).

O czym to ja chciałem... A, tak! Miałem pisać o tym, że jest mi źle, że gorąco, ~~że pisze to to i się pocę jak wieprz przed masarnią.~~ Wróć. (...), że siedzę sam w domu i jest mi smutno.

Dziś zakończyłem swoją edukację germanistyczną przynajmniej na czas jakiś [ach ta inwersja!]. To też powód do smutku, głównie dlatego, że nie skończyłem semestru z takim wynikiem, jaki bym chciał osiągnąć. Ale czego się spodziewać, jak nie odrabiałem prac domowych. Znowu gubię wątek.

Jeszcze 15 minut temu miałem doła, ale włączyłem sobie Waka Waka i mi przeszło. A skoro humor mam dobry, to pisać mi się nie bardzo chce. To dość smutne odkrycie - nie móc dzielić się emocjami pozytywnymi, a jedynie przekazywać same złe i smutne rzeczy. ~~Jaki to polskie...~~Miałem nie marudzić.

To bez sensu. Nie będę pisał dalej. Nie ogarniam kuwety. Kończę tą nierówną rozgrywkę ze swoimi myślami. Pora się umyć.

Tradycyjnie w takiej sytuacji notka nie była sprawdzona i sprawdzona nie będzie.

Zmutowane babcie z wymiaru gamma

2011-05-23T15:41:00.000+02:00

W Polsce funkcjonuje bardzo silny kult starszego człowieka. Babcie przepuszcza się w drzwiach, dziadkom ustępuje się miejsca. Przy starszych się nie przeklina. Swoimi rodzicami, gdy się zestarzeją jesteśmy zobowiązani opiekować się. W końcu oni poświęcili nam swoje życie, więc musimy się im odwdzięczyć. Wysyłając wiekowych rodziców do domu opieki narażamy się na infamię.

Problem leży, jak mi się wydaje, w wielowiekowym konserwatyzmie, który towarzyszy Polakom, niezależnie od tego, pod jakimi rządami się znajdowali. Z jednej strony zapatrzenie w tradycję [TRADYCJA! Tradycja!] pozwoliło przetrwać niejedną zawieruchę, z drugiej zaowocowało wspomnianym wcześniej absurdalnym kultem starości.
Osoba starsza dla każdego człowieka, który dopiero zaczyna swoją przygodę z Gają, wydaje się osobą sympatyczną, z ciepłym spojrzeniem i dobrotliwym uśmiechem. Skojarzenie jak najbardziej naturalne. W końcu osoba starsza=moja własna babcia. Niezależnie od wieku ulegamy temu dziecięcemu schematowi i do każdej starszej osoby podchodzimy jak do własnej babci zupełnie zapominając, że ta urokliwa pani z siwymi włosami i fioletowym beretem na głowie może mieć równie zryty czerep (beret?!) jak tipsiara, która właśnie nie chce jej ustąpić miejsca w autobusie.
Teraz zastanówmy się nad tym, jak często widzimy chamsko zachowujące się starsze osoby. Głośno komentują brak kultury u innych osób, samemu zapominając o dobrych manierach. Ile razy byliście świadkami takich sytuacji? A ile takich, w których osoba, która zbyt późno ruszyła się z miejsca albo nie daj Teorio Strun nie zauważyła starszej osoby została zbluzgana?
Tu mi się przypomina sytuacja - jedzie sobie dziewczyna na miejscu dla chorych. Wchodzi dziadek, zaczyna stękać i spać, szturcha dziewczynę, by mu ustąpiła miejsca. Ani przepraszam, ani nic. Dziewczyna się na niego wydarła "O co panu chodzi!? A może ja też jestem chora!?"
Niestety, starsi ludzie mają tendencję do egocentryzmu i megalomanii. Nie zauważają, bo nie chcą zauważać, potrzeb ludzi młodszych od siebie. Uznają, że skoro przeżyli i przepracowali tyle lat, to wszystko się im należy. Zapominają przy tym, że inni muszą płacić za transport publiczny, który oni mają za darmo.
Ale trochę odbiegam od tego, co chciałem napisać. Otóż prostym sposobem na uodpornienie się na takie diabelstwo w moherze jest eksperyment myślowy (trudne słowo). Wyobraźcie sobie dresa, która rzuca kurwami w autobusie jako emeryta. Zmieni swoje zachowanie? Nie. Będzie przypominał bezzębnego dziadygę spod budki z piwem, który ma tak przepalony mózg, że jedyny słowo jakie zna to kurwa. Albo taka tipsiara, która właśnie trzyma w rękach efekt swojej gimnazjalnej ciąży? Fakt założenia przez nią korony z moheru nie zrobi z niej babci samego Jahwe. Następnie eksperyment przeprowadzić należy w drugą stronę i sprawdzić, jak mogli wyglądać i zachowywać się starsi ludzie, gdy byli młodzi.
Teraz idźmy o krok dalej. Skoro mamy już obraz naszej typowej autobusowej babci i dziadka za młodu. A była to hulaszcza młodość, pełna błędów, pomyłek, farbowania włosów i taniego wina. Często też pozbawiona edukacji i jakiegokolwiek kontaktu z kulturą. Zastanówmy się nad jedną rzeczą - dlaczego starsi ludzie chodzą do lekarza. Odpowiedz jest prosta i kiedyś udzieliła jej pewna posłanka PO. Jedyną rozrywką starszych ludzi są kościół i lekarz. O ile msza czy inne wydarzenia religijne faktycznie mogą wzbogacić człowieka i zintegrować z lokalną społecznością, o tyle chadzanie sobie do lekarza jest ewidentnym objawem braku szarych komórek i jakichkolwiek oznak posiadania przez starsze osoby osobowości. Książki nie przeczytają, bo po co. Fakt jest krótki, starczy na góra godzinę. w telewizor się gapić niezdrowo, więc se pójdą gdzieś. Najciekawsze jest to, że przychodzą do lekarza i nic im oprócz wieku nie jest. Wiadomo, człowiek po 25 roku życia się już raczej rozkłada, niż rozwija. Najlepsze jest to, że jak taki przyjdzie do lekarza i nie dostanie leków, to zaczyna się burzyć. Wtedy dostaje od doktora jakieś placebo. Najczęściej niedrogi lek a la witamina C. Skąd takie działanie? Otóż starszy człowiek lekarza, który mu nic nie przepisze, uznaje za nieudacznika. Bo przecież on jest stary i schorowany! I MUSI dostać leki! Kto to widział, żeby być staruszek był zdrowy i cieszył się życiem? No kto?

Antykwariat: Droga do fantastyki

2011-05-14T19:59:00.001+02:00

Kiedyś w Pruszczu rozstawiono namiot z tanimi książkami. Było to może na pierwszym czy drugim roku. Zimą wysiadam na przystanku i wpadam wprost do prowizorycznej księgarni ustawionej na niewielkim skwerku przy głównym skrzyżowaniu. Szybkie przeszukanie - dwie książki. Elektryczny kat Lovecrafta wydany przez jakąś podziemną oficynę oraz Jak zostać pisarzem fantastą? Kira Bułyczowa.

Pierwszą książkę pominę. Jest fatalnie przetłumaczona i nie da się jej czytać. Zostawiłem ją sobie jedynie na pamiątkę, jako podziemne wydanie. W każdej biblioteczce przyda się taki egzemplarz.

Zatem logicznie rzecz biorąc chciałbym napisać o drugiej.

Wstyd się przyznać, ale wcześniej nic Bułyczowa nie czytałem. Nie wiem czemu. Winni temu są pewnie bracia Strugaccy, X-Men i szereg innych rzeczy. W ramach wietrzenia biblioteki wyciągnąłem Jak zostać pisarzem fantastą?, które na przeczytanie czekało sześć lat. Od razu wyprzedzę fakty - książka jest zdecydowanie warta zostawienia i przeczytania ją ponownie.

Nie zwykłem czytać ani biografii, ani autobiografii, ani też innych wspomnień. Ale jak wspomniałem w którymś ze wcześniejszych postów, wietrze swoją bibliotekę, czytając głównie książki, które mi zalegały, a następnie je sprzedaje albo uwalniam. Takim sposobem dotarłem do omawianej książki.

Wspomnienia Igora Możejki, znanego światu jako Kir Bułyczow przypadają na Rosji radzieckiej. Pisarz opisuje swoje wspomnienia tak, by pokazać, jak rozwijał się w nim fantasta. A miał się jak rozwijać.Sam autor daje na to prosty przepis: wystarczy żyć w tak absurdalnym kraju jak Związek Radziecki. W kraju, w którym niewłaściwe było nawet interesowanie się filatelistyką czy zbieranie numizmatów. Zwłaszcza ta druga sprawa, zwana "sprawą numizmatyków" dotknęła Bułyczowa osobiście. Otóż wyobraźcie sobie, że wraz z wrogami w ZSRR w pewnym momencie skończyły się pieniądze. Władze uznały, że będzie można zasilić budżet poprzez zebranie wszystkich kolekcjonerskich monet w kraju. Zatem uznali, że wymienianie się zagranicznymi i przedwojennymi monetami jest niezgodne z jakimś przepisem o obrocie pieniędzmi. Z tego powodu wiele osób zostało pozbawionych kończyn i innych usuwalnych części ciała, a władza radziecka się dorobiła po raz kolejny na cudzej krzywdzie.
Wątkiem, który mi się bodaj spodobał najbardziej, to translatoryczny okres pracy Bułyczowa. Dobrze wiedzieć, że ktoś taki zaczynał swoją przygodę zawodową właśnie z tłumaczeniami. Co więcej, przekonałem się, że nie tylko ja trafiałem na trudnych klientów. Deprymujące było za to potwierdzenie teorii, według której tłumacz dla innych ludzi jest nikim, a w najlepszym przypadku jego status oscyluje w okolicach sprzątaczek albo kelnerek. Bułyczow zresztą przytacza sytuacje, w której miał jechać na wykład bodaj na Filipiny a skończył jako tłumacz dla dwóch notabli z KC. Skutek tego był taki, że musiał nocować w gorszym hotelu, jeździć z ochroną, bo przecież jest tylko pracownikiem niższego szczebla (pomijając fakt, że to on był de facto główną atrakcją wyjazdu).Jak widać, od tamtego czasu w branży poza wprowadzeniem CAT, nic się nie zmieniło.
W każdym rozdziale autor utwierdza czytelnika, że innej drogi, niż fantastyka radziecki człowiek do wyboru nie miał. Zwłaszcza jeśli był choć trochę oczytany i przejawiał szczątkowe oznaki samodzielnego myślenia. Nawet jeśli nie chciało się mieć nic wspólnego z tym gatunkiem, to realia zmuszały każdego do uczestniczenia w tej absurdalnej i nieludzkiej grze o przetrwanie.

Niewątpliwą zaletą książki jest jej przystępność. Każdy znajdzie w niej coś dla siebie. Fantaści będę mogli spojrzeć od kuchni na proces tworzenia literatury fantastycznej, zaś zwolennicy twierdzenia "fantastyka, to głupoty dla małych chłopców" otrzymają przewodnik po życiu człowieka inteligentnego i samodzielnego, który co rusz musiał zmagać się z absurdami stworzonymi przez ludzi wątpliwego ducha i umysłu.

Werdykt:
Książka zostaje na półce. Zdecydowanie.

Seven Month Ago...

2011-05-07T17:50:00.000+02:00

Kiedy siedem miesięcy temu zamykałem działalność gospodarczą, moimi żyłami płynęły sprzeczne uczucia. Z jednej strony cieszyłem się, że kończę ten epizod, który zapędził mnie w finansowy niebyt. Z drugiej, było mi przykro, bo była to jedna z najciekawszych i najwspanialszych przygód, jakie przeżyłem. Powiedzmy sobie szczerze, gdzie indziej miałbym możliwość poznania tak ciekawych ludzi? Czy gdzieś indziej dostawałbym kasę za to, co naprawdę lubię?

Przez dwa lata udało przetłumaczyć kilka opowiadań, które wrzucono do trzech tomów. Co ciekawe jeden z nich jest całkowicie "mój". Jakimś trafem wszystkie opowiadania, które się w nim znalazły tłumaczyłem ja. I przyznam szczerze, jestem całkiem dumny z tego. No i przy okazji dowiedziałem się czegoś o Chinach. Liznąłem trochę języka, a raczej jego transkrypcji (chociaż przy innej okazji miałem możliwość poznać Chińczyków i nauczyć się paru słów, z których zapamiętałem jedno "kombei", czy "na zdrowie"), trochę historii i pewnie też trochę narodowej mentalności na tyle, na ile pozwala na to literatura.
Do tego dochodzi kilka filmów, które zrobiłem na trzy kulturalne wydarzenia. Co ciekawe jeden był nawet w europejskich kinach, zanim trafił na DVD. I co ciekawsze nie był to rozpaczliwy dramat ani ckliwa komedia romantyczna. No może był to film romantyczny, ale raczej o miłości niespełnionej i do spełnienia niemożliwej, ale za to pozbawiony typowej dla naszego regionu deprechy. Być może dlatego, że film był brytyjski.

Natomiast najtrudniejsza do tłumaczenia była Aurora, rosyjsko-ukraińska produkcja o dziewczynce z Czarnobyla, która zjadana jest przez chorobę popromienną. Jako, że nie lubię ryczeć na filmach, a tym bardziej takich, które przynoszą mi chleb, tłumaczenie musiałem parę razy przerwać.
Swoje wpadki dyskretnie przemilczę. Wystarczy, że śnią mi się po nocach, a na samo wspomnienie o nich, ściska mi się żołądek i trzęsą ręce.
Póki co tłumaczenie wraca do sfery hobby i okazjonalnych zarobków z kategorii "umowa o dzieło". Ale jeszcze kiedyś wrócę. Za bardzo lubię na tym zarabiać.

One month later...

2011-05-04T20:25:00.000+02:00

Za parę minut wychodzę do pracy. Jeszcze tylko obejrzę najnowszy odcinek Mortal Kombat: Legacy poświęcony Kitanie i Mileenie. Ostatnimi czasy jest to jedna z niewielu przyjemności, na które ma czas. No dobra. Kłamię. Chodzę jeszcze na niemiecki z własnej nieprzymuszonej woli, więc śmiało można to zaliczyć do spędzania wolnego czasu.

Niemniej praca w centrum handlowym jest męcząca. Ostatnio zrobiłem swoją pierwszą sprzedażową dwunastkę. Do domu wróciłem nie dość, że zmordowany, to jeszcze z gastrycznymi problemami. W każdym razie zasnąłem w łazience w mniej lub bardziej poimprezowej pozycji.

Jeśli chodzi o samą pracę, to cały czas szlifuję swoją sprzedaż. Chociaż czasami jest to dość ciężkie. Momentami nie ma ruchu przez parę godzin. Zwłaszcza rano jest to problematyczne. Wcześniej sobie nie zdawałem sprawy z tego, że ludzie o dziewiątej nie robią zakupów. No dobra. Też nie jest to prawda. Jako freelancer wszelkiej maści zakupy robiłem rano, głównie dlatego, że Polibuda mnie do tego nakłaniała. Nie zdawałem sobie jednak sprawy, że z perspektywy sprzedawcy jest to tak bardzo irytujące.
Zaskakuje mnie jedna rzecz w tej pracy - zakupowy popęd Polaków. Siedząc w pracy zastanawiam się, jak to możliwe, że w katolickim kraju aż tyle osób chce spędzać niedzielę na zakupach. Dlaczego zamiast siedzieć z własnymi rodzinami (i grać z nimi w planszówki albo chodzić z nimi na spacery) przeciętny Polak woli pójść wydać pieniądze w Galerii Handlowej. Podobnie jest z zakupami o godzinie 21. Niech każdy odpowie sobie sam na pytanie, czy na prawdę musi kupować torebkę, komputer, jedzenie o godzinie 21 albo 22?
W Wielkiej Brytanii i Niemczech, w dwóch ucywilizowanych kapitalistycznie krajach, w których spędziłem trochę więcej czasu sklepy zamykane są o 19-20, a w weekend są albo czynne do 14-16 albo w ogóle zamknięte. A Polsce? Wszyscy wiemy jak jest. I właściwie nie usprawiedliwia nas to, że wszyscy jesteśmy na dorobku i chcemy wydawać pieniądze.
Inna obserwacja. Biurko mamy ustawione obok gier na konsole. Przyznam szczerze, przeraża mnie ilość dzieci poniżej dziesiątego roku życia, które przychodzą tu wraz z rodzicami, którzy kupują im te przeklęte gry. Co ciekawe, większość z tych dzieci ma więcej niż jedną konsolę! Ja się pytam (TM)! skąd to się bierze?! Czy przebywanie z własnym dzieckiem jest na tyle trudne, żeby wypełniać mu czas grami?
***
Postscriptum
Liczyłem na to, że kiedy pójdę do pracy, będę miał o czym pisać. Praktyka pokazała, że jest odwrotnie. Coś jednak jest w filozofii Marksa. Potencjał osobowościowy i twórczy mamy ograniczony, a wszystko co robimy, wszystko co tworzymy, wyciąga z nas naszą osobowość.
Patrząc na to sprzedażowo to zjawisko sprzedażowe. Oddaje klientowi część siebie, dzięki czemu [sic!] ten zyskuje prawdziwy produkt, a nie tylko kawałek plastiku.

We Interupt this programme

2011-04-01T17:16:00.000+02:00

Dzisiaj jest pierwszy dzień w gdyńskim Klifie. Do godziny szesnastej ruch można uznać za zerowy. Jeśli nie liczyć wymian kart SIM oraz napraw gwarancyjnych. Odwiedził mnie jeszcze Kaczmar, który, gdy mu wręczałem ulotki wykrzyknął "Chyba nie zamierzasz mi nic wciskać!"
Pierwsza rzecz, która rzuca się w oczy w Klifie, to kobiety. Duże lepiej ubrane i bardziej zadbane, niż te, które snują się po Galerii Bałtyckiej. Wydaje się, że każdy klient, który tu przychodzi ma w sobie pierwiastek snobizmu. Nawet zakonnica, która mignęła mi za szybą była inna, niż te, które zwykłem spotykać na ulicach. Poruszała się szybciej, krokiem typowym raczej dla bizneswoman, niż osoby duchownej.
No i gdy piszę ten wpis, wpada Dawid (muszę się odzwyczaić od jego ksywy) i prosi mnie bym został dłużej, bo mu coś w salonie głównym się sypie. Do dwudziestej pierwszej nie dam rady, ale godzina mnie nie zbawi, a kierownik zyska trochę więcej czasu, bo nie musi mnie zastępować.
Ale do głównego wątku.
Dziwnym trafem nie ma ruchu. Niby pogoda kiepska, więc ludzie powinni szturmować centra handlowe. Teoria nie przekłada się jednak na praktykę. Piszę zatem notkę.
Co ciekawe, w empiku, w którym mamy swoje biurko pracuje koleżanka ze studiów, więc na dzień dobry mam już znajomych w najbardziej reprezentatywnej placówce kulturowej na Pomorzu.
Na dzień dobry zostałem poczęstowany przez Dawida testem wiedzy z oferty abonamentów indywidualnych. Niestety dałem ciała. O ile wczoraj kosiłem przy regionalnych wszystko i wszystkich, o tyle dziś nie popisałem się wiedzą.PWNED!
Dziś wpis bez puenty. Ot po prostu impresja rzeczywistości i nic ponadto.

Nic do dodania

2011-03-27T12:42:00.000+02:00

Minął pierwszy tydzień mojej pracy. W tym czasie obdzwoniłem chyba wszystkich znajomych z pytaniem, czy nie chcieliby się przenieść do Play. Oczywiście mało kto chce. Powody są różne. A to przywiązani są do numeru i operatora, a to boją się przeniesienia swojego numer. Zastanawia mnie w tym miejscu jedna rzecz - czy na prawdę jesteśmy tak bogaci, że stać nas na niewiedzę związaną z kosztami? Nie chciałbym bym tu prowadzić agitacji korporacyjnej. Kto chce, niech sobie porówna ceny samodzielnie. Cenniki są dostępne online.

To tak a propos ostatniego wystąpienia św. Jarosława, który zamiast iść tam, gdzie taniej, poszedł tam, gdzie drożej.

Chciałem jednak napisać trochę o swojej robocie, bo to tym głównie żyję od dwóch tygodni.

Otóż pracuje mi się dobrze. Ludzie są w porządku, klimat w pracy jest pozytywny. Rywalizacja raczej opiera się na tym, kto więcej sprzeda. Kłótni o biurka nie ma, klientów sobie nikt nie wyrywa. A podobno takie rzeczy w salonach operatorów komórkowych się dzieją.

W środę przenoszę się na miesiąc do empiku do pleyowego stolika. O ile galerie handlowe nie są moim ulubionym miejscem, o tyle pozwoli mi to na spokojne skończenie kursu niemieckiego w tym semestrze. Co będzie później z nauką, zobaczymy.

Natomiast perspektywa pracy do dwudziestej pierwszej i powrót do domu w okolicach dziesiątej raczej nastawiają mnie negatywnie. Zwłaszcza, że nie będę się za często widywał z Polibudą. No i jeszcze trzeba będzie się przestawić na nieregularne wstawanie. No i praca w weekendy. Niestety za coś trzeba żyć, a pracy trójsyfie nie mam zbyt wiele. Przynajmniej z moimi zdolnościami i umiejętnościami.

Nie zmienia to faktu, że sprzedaż mi się spodobała. Pozostaje jedynie doskonalić swoje umiejętności.

Właściwie, to już straciłem wątek, więc będę kończył. Póki co z niecierpliwością czekam na moment, w którym ofertę będę znał na pamięć, a wolny czas i dojazd do pracy będę mógł w pełni spożytkować na czytanie, a w konsekwencji na pisanie bloga. Póki co, klikając w kolejne klawisze, moje palce automatycznie układają się do wklepywania PESEL-u i wybierania oferty.

Do przeczytania!

Ah am saved

2011-03-18T08:32:00.001+01:00

Dostałem pracę. Nie taką, jakiej szukałem, ale wygląda na to, że mimo to satysfakcjonującą i fajną. Zostałem sprzedawcą, tudzież jak mam wpisane w umowie - konsultantem w salonie Play. Tak! Sprzedaje telefony i abonamenty! I telefony na kartę. Chociaż po pierwszym dniu ciężko powiedzieć, że faktycznie sprzedaję. Ot pierwszego dnia moriakom z Ukrainy sprzedałem internet na kartę i telefon na kartę bez telefonu. Ale przynajmniej coś pierwszego dnia.

Drugiego było trochę gorzej. Nic nie sprzedałem, ale wyrabiam się w kontakcie z klientem. Muszę popracować nad zamknięciem sprzedaży. W związku z tym mam silne postanowienie dopięcia rozmowy do końca i chociaż skłonienia klienta do odmowy i podania argumentów. Na ich zbijanie przyjdzie czas.

Póki co nie mogę patrzeć już na komórki.

Idę zaraz do pracy. Będę o 20 w domu. Jest ciężko, ale z czasem będzie łatwiej. Dobrze, że mam czas na blogowanie i granie rano.

Najgorszą rzeczą związaną z robotą jest ciągły głód. Wiecznie chce mi się jeść. Serewiś is hungry. All the time. Very hungry. Dziś mam sporą wałówę do pracy, więc mam nadzieję, ze wsparta obiadem będzie wystarczyć.

To by było na tyle. Idę sprzedać jakiś abonament. Albo dwa.

Wiosenne porządki: 2586 kroków

2011-03-10T11:05:00.000+01:00

Od kilku tygodni robię wiosenne porządki w swojej biblioteczce. Zgodnie z postanowieniem noworocznym czytam wszystkie dotychczas nieprzeczytane książki, które zalegają od kilku lat na regałach. Do tej pory przebrnąłem przez cztery pozycje, a ostatnią póki co było 2586 kroków Andrzeja Pilipiuka.

Jest to zbiór opowiadań, niezbyt długich, pisanych dużą czcionką, z dużymi marginesami. Jest to charakterystycznych cech książek wydawanych przez Fabrykę. Taki sposób wydawania uznaję mimo wszystko za zaletę, bardzo pomaga przy dysleksji. Po pierwsze litery są czytelne, co ogranicza ilość przekręceń i niezrozumień do ok. 10 na sto stron. Fakt, książka mająca pięćset stron fabrycznych ma ich tak na prawdę o połowę mniej. Myślę jednak, że dyslektykom takich rzeczy nie powinno się mówić. Ciszmy się, że czytamy książki, które mają więcej niż dwieście stron.

Za zaletę uznaję jeszcze papier. Dobrze kontrastuje z tekstem. Podobno dyslektycy powinni czytać zielony tekst na żółtym papierze, wtedy ich oczy i mózgi się tak nie męczą. Papier fabryczny jest produktem, który chyba najbardziej się zbliża do tego założenia.

A czemu o tym piszę? Ponieważ książka nie prezentuje sobą zbyt wiele. Ot kolejne czytadło od Pilipiuka, który to kiedyś ogłosił, że idzie na ilość, a nie na jakość w pisaniu książek. Jest to jakaś metoda. Niemniej uważam, że powinien się zająć głównie pisaniem o Wędrowyczu. To mu wychodzi najlepiej.

A co mamy w tomie? Kilkanaście opowiadań, z których może trzy czy cztery wybijają się ponad przeciętność. Całkiem przyjemna jest Vlana, historia pewnej wampirzycy ze świata równoległego. Mars 1899 też jest przyzwoity, ale właściwie nie powala. Ot dobre rzemiosło. Za to rewelacyjne są dwa listy od porządnego obywatela, który opisuje dziwne zajścia w swoim bloku. Chętnie bym tego więcej poczytał.

Wszystkie książki, które przeczytałem zostawiam, uwalniam albo sprzedaje. Tę książkę od sprzedania ratuje przede wszystkim opowiadanie o Marsie, które mam nadzieję, że jeszcze mi się przyda.

Werdykt: Zostaje. Do czasu.

Doctor Who The Animated Series

2011-03-09T11:01:00.000+01:00

W latach osiemdziesiątych pojawiła się propozycja aby zrobić serial animowany oparty na brytyjskim serialu Doctor Who. Tych, którzy urodzili się w tamtych czasach informacja ta dziwić nie powinna. W końcu pomysły na animacje nie były wtedy świeże, a jedynie tworzone w oparciu o zabawki, które miały promować (Transformers, G.I. Joe i mój ulubiony MASK) albo były częścią franczyzy i stanowiły dziecięcą odnogę produkcji dla dorosłych (Alf, Mister T, Beetlejuice).

Produkcją serialu miała się zająć kanadyjska Nelvana, odpowiedzialna za sporą część dzieciństwa niejednego z nas (Eek! The Cat!, Troskliwe Misie, Inspektor Gadżet). Firma miała już doświadczenie w produkcjach będących częścią franczyzy - dla Lucasa zrobili seriale Droids oraz Ewoks.

Niestety do produkcji serialu nigdy nie doszło. Właściwie nie wiadomo czemu. Może mówiący z walijskim albo szkockim akcentem dziewięćsetletni kosmita zmieniający co jakiś czas skórę i ogólnie wyglądający jak dziadek wydawał się za mało atrakcyjny. Zdaje się, że dopiero Odlot przełamał tabu wieku i zaprezentował protagonistę w podeszłym wieku. Może też Dalekowie i Cybermani wydawali się zbyt brutalnymi przeciwnikami dla wrażliwych umysłów amerykańskich dzieci?

Na pocieszenie zostają rysunki koncepcyjne oraz parę kilka gotowych grafik. Pierwszą rzeczą, która nasuwa się podczas oglądania, to dwaj różni Doktorzy. Powstały więc albo dwie różne koncepcje albo, co wydaje się pewniejsze, w którymś momencie główny bohater, tak jak jego odpowiednik z serialu zregenerowałby się. Do serialu dorzucono niezbędny w tamtych czasach "element rasowy i feministyczny" w postaci czarnoskórej towarzyszki.

Ciekawe też wydają się koncepcje nemezis Doktora. Dalek-czołg jest na prawdę niesamowity, futurystyczny i wygląda jak prawdziwy koszmar każdego porządnego bohatera. Wygląda też jak dobry materiał na zabawkę. Zapewne byłby to ulubieniec każdego whogeeka.

Gdy patrzę na wszystkie te rysunki koncepcyjne jest mi smutno. Coś tak genialnego nie ujrzało światła dziennego. Ich jakość i styl są dużo lepsze, niż to do czego przyzwyczajały ludzi stacji telewizyjne i mogłoby mieć szansę na stanie się kanonem animacji tego okresu. Na pocieszenie pozostaje kolejna seria Doctora Who, która startuje na wiosnę.

Więcej rysunków możecie znaleźć na Tardis Wiki

Cthulhu coraz bliżej

2011-02-21T11:05:00.004+01:00

Mój drogi czytelniku, którego nigdy nie poznam, jeśli czytasz ów wpis oznacza to, że nie znalazłem pracy i zostałem pochłonięty przez przerażające i pradawne bóstwo, którego plugawego imienia nie jestem w stanie nawet wymówić. Gdy wciskam kolejne klawisze obklejone mieszaniną jedzenia, potu i innych wydzielin pochodzenia organicznego i wlepiam swoje oczy w świecący bladym, pozbawionym życia światłem monitor, czuję zimny rybi oddech zbliżającej się nieopisanej grozy plugawych bóstw śpiący gdzieś w mieście, którego nazwa przynosi na myśl radosny mem O'Rly, a który już za parę chwil nie będzie mnie cieszył.

Wszystkie listy motywacyjne, które do tej pory napisałem, wszystkie przeklęte życiorysy, które wysłałem do pracodawców, przebywających w małych ciasnych, ale rozświetlonych jaskrawym światłem, błagając o zatrudnienie i tłumacząc swoją sytuacje okazały się bezskuteczne. Bezduszne wampiry kapitalizmu okazały się głuche na moje rozpaczliwe wołania. Plugawe bóstwo z odmętów Zatoki Gdańskiej idzie po mnie i nic już nie jest w stanie mnie ocalić. Gdy wklepuje te ostatnie zdania, choć jest noc, nad moją kamienicą zaniedbaną przez zastępcę prezydenta z rudą kitą w nazwisku rozciąga się ciemność. Nieopisana i gęsta, roztaczająca zapach gnijących rybich głów. Metalowe konstrukcje powoli pękają, skowycząc przy tym, jak zarzynane świnie, z niegdyś białych ścian odpada śmiertelnym śniegiem tynk. To już praktycznie koniec. Kończę pośpiesznie, mając nadzieję, że jeszcze nieopisana plugawa groza nie pomieszała mi zmysłów i pozwoli mi przyjąć moje przeznaczenie godnie!

Nie pozwól by zjadł mnie Cthulhu!

Pomóż mi znaleźć pracę!

Zerogród

2011-02-17T17:08:00.002+01:00

Sieć „Świat trucizn” traktowałem z prawdziwą pogardą i nigdy w niej nie byłem. Teraz upewniłem się, że niczego nie straciłem, wszystko było tak jak sobie to wyobrażałem: lada oraz półki, zastawione różnokolorowymi kartonami i flakonami.

Ha! Dorobiłem się kolejnej publikacji, tym razem elektronicznej. Nie zmienia to faktu, że uczucie jest równie przyjemne. Esensja opublikowała opowiadanie Zerogród Leonida Kaganowa, które jakiś czas temu przetłumaczyłem. Pierwszy raz zdarzyło mi się, że napisałem do autora i poprosiłem o pozwolenie na tłumaczenie. Współpraca i efekty okazały się dobre, więc trzeba poprosić pisarza o kolejne pozwolenie na tłumaczenie.

słownik wyrazów brzydkich #3

2011-02-15T17:37:00.000+01:00

Rozwój to najważniejsza czynność, jaką powinien wykonywać w swoim życiu człowiek. Jeśli chce on (bądź też ona albo ono) coś osiągnąć, musi sięgnąć po odpowiednie środki albo narzędzia. Oprócz osób fizycznych, to jest takich, które istnieją na prawdę, rozwijać się mogą też osoby prawne zwane też firmami, które istnieją tylko na papierze. Takie osobniki fikcyjne rozwijają się najczęściej przez pączkowanie, które zapewnia im dynamikę takiego rozwoju. Ergo mamy do czynienia z rozwojem dynamicznym.

Każdy osobnik fizyczny, który chce się rozwijać, powinien odnaleźć innego osobnika prawnego, który pragnie tego samego. Dzięki temu oboje połączą się w symbiotyczny organizm i dostąpią zaszczytu wstąpienia na wyższy poziom egzystowania.

Rozwój, nawet ten dynamiczny, nie jest celem samym w sobie. Każdy organizm chce osiągnąć pozycję lidera, tj. jednostki alfa w stadzie. A że teren u ludzi jest nieco większy niż u innych zwierząt rozwijanie się jest jedyną możliwością zapewniającą rzeczywiste porównanie z innymi osobnikami.

Przykłady:

Dynamicznie rozwijająca się firma poszukuje inwestora.

Wazelinex to młoda, dynamicznie rozwijająca się firma w dziedzinie konserwacji powierzchni płaskich.

Opracowano na podstawie licznych masakryzmów językowych, które łatwo znaleźć dzięki wujkowi Góglowi!

Z kamerą wśród dresów

2011-02-09T11:49:00.000+01:00

O poranku promienie słońca uderzają o okna dużego pokoju, w którym na rozłożonej wesalce śpi dres wraz ze swoją świnią, samicą, która zgodnie z panującym prawem jest jego prawowitą i jedyną partnerką.

Gdy twarz dresiarzy zostanie ogrzana wystarczająco, a jasność staje się nie do zniesienia, budzą się. Jednak nie jest to przebudzenie pełne. Jeszcze z zamkniętymi oczami, niczym ślepe kocięta, wstają z łóżka i udają się do kuchni. Tam, otworzywszy jedno oko, najczęściej lewe, próbują w dość niezdarny sposób zaparzyć sobie kawę. Jest to czarny, aromatyczny napój, dzięki któremu dresiarz jest w stanie powrócić do życia po całonocnej libacji. Podczas niej wprowadzane są do organizmu toksyny wprowadzające homo tripaskusa w trans pozwalający mu na kontakt z przodkami. Samce najczęściej wykorzystują do tego destylat ze zboża, świnie piją tajemniczy ziołowy napój zwany modżajto.

Kiedy dresiarz uzyska jako taką świadomość, udaje się do łazienki. Tam, oddaje mocz do muszli klozetowej i wychodzi. Poranna toaleta samca nie jest skomplikowana.

Świnia, gdy udaje się na poranną toaletę, zabiera ze sobą młode. Gdy wchodzi do łazienki pokornie, spuszczając wodę, oczyszcza terytorium po swoim partnerze.

Po kolei myje swoje dresiątka. Nasza świnia ma akurat troje młodych. Każde z nich wymaga porannego mycia.

Dziewczynka, która jest niezwykłym organizmem, żyjąca jednocześnie w dwóch niezależnych ciałach, nie lubi, gdy matka ją myje. Wydaje się być święcie przekonana, że warstwa brudu będzie stanowiła idealną ochronę przed panującymi na dworze warunkami.

Wrzask, który wydaje z siebie, gdy każde z jej ciał polewane jest ciepłą wodą przypomina odgłosy wydawane przez wieprzowinę, która wkrótce wyląduje na jej talerzu, kiedy jeszcze nie była wieprzowiną i szczęśliwie sobie chrumkała.

Młody samczyk, chociaż jeszcze nie jest rozwinięty płciowo, próbuje samodzielnie wykonać swoją toaletę. Niezdarnie wkłada sobie patyk z włosiem do buzi i próbuje nimi wyłapać drobnoustroje znajdujące się na zębach.
Świnia przemywa twarz oraz myje owłosienie znajdujące się na czubku jej głowy. Starannie rozprowadza kleistą substancję, która oddziela brud od jej sierści. Dziś świnia nie myje się dokładnie. Kąpiel brała trzy dni temu. To podczas niej myje pachy oraz strefy intymne.

Gdy świnia oraz dresiątka są umyte, przystępują do śniadania.

Na fajansowych talerzach znajdują się kanapki z wieprzowiną i przerobionym na żółtą masę mlekiem. Każdy dostaje po jednej kromce specjalnego ciasta z biedronki. Dresica, by zrobić taki wypiek, zwany chlebem, musi udać się na długą wyprawę, z której wraca obładowana dobrami.

Gdy dresy zjedzą swój poranny posiłek, świnia zabiera młode i odprowadza je do ochronki, w której są przetrzymywane na czas połowów dorosłych. Dres w tym czasie zostaje w domu i kładzie się z powrotem do łóżka. Czasami też urządza dzikie tańce przy głośnej muzyce, które mają na celu pomóc mu w znalezieniu stałego zajęcia, pozwalającego na wyżywienie rodziny.

Czasami dres wychodzi ze swojego schronienia. Trzaska wtedy głośno drzwiami, tak aby zakomunikować otaczającym go jednostkom, że się oddala. Ten rytuał prawdopodobnie ma swoje korzenie w dawnych rytuałach wrzeszczenia przed wyjściem na polowanie. W ten sposób samce komunikowały innym, że jeśli wrócą i stan spiżarni będzie naruszony, może dojść do rozlewu krwi.

Dres wychodząc zostawia w swoim legowisku psa wartowniczego, który głośnym piskiem i łkaniem zwabia postronnych przechodniów. Nieszczęśnicy, którzy dadzą się zwieść, zostają pożarci przez strasznego ogara piekieł z Yorkshire.

A jednak!

2011-02-07T14:40:00.000+01:00

We wpisie o upupianiu żaliłem się ostatnio, że PUP nie jest w stanie znaleźć pracy. Okazuje się, że nie do końca jest to prawda. Otóż na giełdzie pracy udało się znaleźć urzędnikom ofertę, która pasuje do moich kwalifikacji.

Był to tzw. Konsultant infolinii w nowej siedzibie jednego z największych ubezpieczycieli na Pomorzu, którego kwatera główna znajduje się na granicy Sopotu i Gdańska. Każdy, kto chociaż raz wybrał się na spacer z Jelitkowa do Sopotu wie, że chodzi o Ergo Hestię.

Do korporacji mam stosunek negatywny, głównie dlatego, że moja świadomość została ukształtowana przez fantastykę. A tam, jak wiadomo, przedstawione są one jakie złe i wampiryczne instytucje pragnące jedynie władzy nad światem. Na ogłoszenie jednak odpowiedziałem. Głównie dlatego, że innego wyboru nie miałem - na ogłoszenia wskazane przez PUP należy odpowiadać. Nie ukrywam też, że perspektywa jakiejkolwiek pracy wymagającej choć trochę umiejętności jest dość kusząca.

Zostałem zaproszony najpierw na pierwszy etap do Adecco. Tam odpowiedziałem na parę pytań z kategorii Jaki powinien według pana być szef? albo Jak pan sobie radzi ze stresem? Zawsze mam problem z udzieleniem odpowiedzi na takie pytania. Niewątpliwym zaskoczeniem była szybka odpowiedź z agencji. Już po dwóch godzinach zaprosili mnie na drugi etap, który miał się odbyć parę dni później.

Druga część rekrutacji odbyła się w siedzibie pracodawcy. Było to tak zwane Assassment Centre. Jest to rodzaj zbiorowej rekrutacji, podczas której uczestniczy muszą wypełnić testy, kwestionariusze osobowe, wziąć udział w dramie oraz opowiedzieć coś o sobie, ale to już na osobności.

Szedłem na to przedsięwzięcie nastawiony negatywnie. Na szczęście Hestia zadbała o profesjonalny przebieg rozmowy kwalifikacyjnej. Czas swoich potencjalnych pracowników wykorzystali bardzo dobrze. Nawet poczęstowali kawą i ciastkami.

Najciekawszą częścią zdecydowanie była drama, w której jako kierownicy poszczególnych działów musieliśmy przeprowadzić reorganizację dużego sklepu z zabawkami. Skończyło się tym, że musiałem się zredukować do starszego sprzedawcy, ale przynajmniej nie zostałem bezrobotny. Chyba nie spodobało się to kadrowcom, bo odpowiedź, którą dostałem w ciągu bodaj pięciu dni była odmowna.

Szkoda. Nie mam coś szczęścia z korporacjami. Wszystkie trzy, w których byłem, mnie nie chciały. W takich sytuacjach zastanawiam się, czy jestem zwyczajnie głupi, czy może na kilometr trąci ode mnie buntownikiem, który niechętnie będzie wykonywał polecenia.

Z tej przygody mam następujące refleksje. Po pierwsze, korporacje nie bolą, na pewno nie wszystkie. Po drugie, są jeszcze firmy, które w innych widzą człowieka i oddzwaniają. Zatem Ergo Hestia, pomimo odmownej odpowiedzi dostaje u mnie duże plusa za podejście.

Flashback#2: The most evil evildoers

2011-01-31T16:32:00.002+01:00

Kiedyś pod wpływem strony RetroJunk miałem pomysł, by stworzyć listę kilku najbardziej złych i przebiegłych złoczyńców, jakich świat stworzył. Oczywiście tych, których miałem okazję oglądać na ekranie w dzieciństwie. Sam fakt, że prawie wszyscy z nich mówili po niemiecku (bo jedynie taką telewizję odbierał stary Neptun z dorobionym pilotem), klasyfikuje ich jako do bólu złych. Odrzućmy jednak to niesprawiedliwe i nacjonalistyczne kryterium! To, że w jakimś języku wyznanie miłości brzmi jak komenda do egzekucji do ksenofobii nie usprawiedliwia. Jedziemy z koksem!

Przemoc to jego drugie imię, a właściwie nazwisko. Miles Mayhem z M.A.S.K., bo o nim właśnie mowa, jest tak zły, że specjalnie przytył i zapuścił wąsy. Wszystko po to, by bardziej przypominać Stalina. Był jednak od niego o niebo lepszy! Miał helikopter, który zmieniał się w odrzutowiec. Dzięki niemu mógł uciekać z pola walki w dowolnym momencie, zostawiając za sobą swoich popleczników (strzelanie w plecy tej bandzie nieudaczników nie przeszłoby o godzinie szóstej rano).

Oprócz tego, że był tchórzem, to okazał się jeszcze złodziejem (i pewnie pijakiem, bo każdy pijak, to złodziej!) oraz kiepskim partnerem biznesowym. Otóż ukradł Mattowi Trakcerowi maski (a raczej hełmy), nad którymi razem pracowali (czyli tak na prawdę dokonał przywłaszczenia, więc nie jest taki twardy). Dzięki nim stworzył organizację przestępczą VENOM (brzmi groźnie, nie?).

Na domiar złego miał jeszcze złego brata bliźniaka! Bliźniak złoczyńcy też był zły! I też miał wąsy. Jak Stalin.
Więcej o Mobile Armored Strike Kommand możecie przeczytać boulder-hill.net

Inny złoczyńca, który zło wpisane miał w swoje nazwisko to Doc Terror (and his cyborg companion Hacker). Był to jedyny złoczyńca z mojego dzieciństwa, który nie mówił po niemiecku. Głównie dlatego, że Centurions lecieli na Cartoon Network.
W świecie serialu był naukowcem, który de facto stworzył proces cybernetyzacji człowieka. Z niewiadomych powodów ludzie cyborgów nie lubili, a nawet się ich bali. Zatem każdy, kto miał nieszczęście stracić jakąś kończynę, jednocześnie zostawał pozbawiany przyjaciół i rodziny, którzy nie chcieli mieć z nim nic wspólnego. Doc Terror miał to nieszczęście, że nikt go nie lubił, gdy był zwykłym człowiekiem. Przeprowadzał sobie eksperymenty, które mogły zostać uznane za interesujące jedynie w stalinowskiej Rosji. Gdy uległ wypadkowi i został cyborgiem oszalał całkowicie, postanowił zniszczyć świat przy pomocy armii robotów (kilkadziesiąt w każdym odcinku).

Doc Terror był brzydki, nie miał połowy ciała, wliczając w to twarz - zostało ono zastąpione przez koparkę z wyrzutnią i karabinem oraz fajny kręcący się gadżet, który nie robił nic. Oprócz tego miał mroczny niski głos. Tak. To wszystko sprawiało, że można było się go bać.

Na tej liście nie może oczywiście zabraknąć Szkieletora z He-Man and The Master of The Universe. Myślę, że jego zło polega na tym, że jego pseudonim można przetłumaczyć bez uzyskania żenującego efektu na sporą ilość języków. Czyni go to z automatu lepszym, niż He-Man. Poza tym, a może przede wszystkiem, jego czaszka lata swobodnie nad jego karkiem. No i do tego jest wypakowany i może być wzorem dla każdego osiedlowego cwaniaczka.

Tak na dobrą sprawę zło Szkieletora, jak mi się wydaje, nie polega na tym, że robił rzeczy złe, bo w sumie najbardziej zbrodniczą rzeczą jaką zrobił, było żałosne wykrzykiwanie żenujących haseł o podboju świata. Niemniej jego głowa latała w powietrzu (to już pisałem), mieszkał na mokradłach w wielkiej wieży (zawsze nad nią było czarne niebo), którą oplatał wąż, miał fioletową panterę, której używał jako konia. To wszystko skłania mnie do stwierdzenia, iż Szkieletor był emo.

Prawda jest taka, że największym hardkorem był Brzydal z Troskliwych Misiów. Koleś dostawał regularnie bęcki. W każdym odcinku, był sponiewierany. W KAŻDYM! Biedak jeden co rusz dostawał w łeb tymi tęczowymi promieniami. I na domiar złego, był tak zły, że producenci dodali mu towarzyszkę - Złośnicę, która miała podnieść oglądalność. Wszystko to sprawiało, że jego złoczynienie było jeszcze cięższe i wymagało jeszcze większego poświęcenia.

Jednak zaszczyt największego złoczyńcy przypada transformującemu się w pistolet Megatronowi. Tak! Jego zło jest tak oczywiste, jak to, że o siedemnastej leci Teleexpress. W przeciwieństwie do poprzedników nie dostaje w każdym odcinku w dupę. Czasami udaje mu się wygrać. Czasami zabije kogoś na ekranie. Czasami zabije też paru głównych bohaterów bez błyśnięcia diodą. Najciekawsze jest to, że zabija przywódcę Autobodtów (tych dobrych), Optimusa Prime'a. Scena walki tych dwóch odwiecznych wrogów bardzo wstrząsnęła moim dziecięcym światem. Bodaj pierwszy raz się wtedy poryczałem przy filmie (oczywiście na niemieckim RTL).

Jeśli tego byłoby mało, sprzedaje swoją cybernetyczną duszę Unicronowi, by ten uczynił go jeszcze silniejszym i bardziej złym.
Megatron zajmuje szczególne miejsce w moim sercu, gdyż przez Transformers The Movie po raz pierwszy z własnej nieprzymuszonej woli nie poszedłem do kościoła.

u-PUP-ianie

2011-01-26T17:23:00.000+01:00

Urząd pracy to na prawdę dziwne miejsce. Pracuje tam bardzo dużo ludzi. Petentów jest jeszcze więcej. Najciekawsze, że ta druga grupa jest dość zróżnicowana. Od młodych matek z tipsami i spalonymi solarium facjatami, po równie młode, wystylizowane laski po dwóch kierunkach.

Inną ciekawą rzeczą jest to, że PUP-y powinny znajdować ludziom pracę zgodną z ich wykształceniem albo doświadczeniem zawodowym. Niestety jest to tylko teoria. W praktyce urzędy pracy nawet nie udają, że próbują coś zrobić. Bo jak nazwać sytuację, w której petent stawia się na wezwanie, a w urzędzie nie ma oferty? Dobra, to się nazywa dwucyfrowe bezrobocie. Ale jak nazwać sytuację, w której urzędnik jest nieprzygotowany i na żywca szuka pracy w internetowym serwisie pracy tegoż urzędu? Marnowanie czasu i pieniędzy?

Dlaczego urzędy nie zaznaczają sobie, kto ma kompa z netem? Nie lepiej by było poświęcić czas na tych, którzy ich nie mają?

Śmieszne jest też to, że stanowisko, do którego muszę się stawiać finansowane jest z kasy Unii Europejskiej! Tak! Urzędnik, który tam pracuje zarabia dzięki funduszom unijnym. Absurd rodem z PRL! Za unijną kasę tworzy się stanowisko prac do szukania pracy.

Zamiast dawać zarobić urzędnikom lepiej przeznaczyliby tą kasę na ludzi, którzy nie potrafią posługiwać się komputerami i netem lub udostępnić parę kiosków internetowych. Każdy pewnie znajdzie kilka lepszych sposobów na wykorzystanie tej kasy.

Absurdem jest też giełda pracy, na której dostaje się ogłoszenia o pracę ze stron PUP-u. Wygląda to tak - stoi urzędnik na środku sali i czyta ogłoszenia wraz z wymaganiami. Ludzie zadają pytania, na które są udzielane odpowiedzi. Niby fajnie. Tylko po co, skoro to wszystko jest w Internecie! Ciekawe było to, że ponad połowa zgromadzonych ludzi podczas mojej giełdy pracy była w podobnym co ja wieku! I wcale nie były to dresy i bezmózgi (tylko humaniści). Lepiej wysłać to tałatajstwo, na czele ze mną, do psychologa.

Wygląda na to, że to jeszcze nie koniec moich przygód z PUP-em. Następne spotkanie mam w marcu. Mam nadzieję, że do tego czasu dostanę pracę. Obawiam się, że następnego spotkania ze swoim opiekunem mogę nie przeżyć.

Jesus Maria!

2011-01-25T18:16:00.002+01:00

O tym, jak sfiksowałem

2011-01-24T17:38:00.000+01:00

Pierwszy raz od jakiegoś czasu straciłem nad sobą kontrolę. Wrzeszczałem, machałem rękami, miałem ochotę wywalić kompa przez okno. Wszystko spowodowane było odmowną odpowiedzą w sprawie pracy.

Właściwie sama negatywna odpowiedź nie była ani zaskoczeniem, ani czymś szalenie przerażającym. Najgorsza była forma. Otóż pani rekruterka postanowiła mi uświadomić, że nie posiadam umiejętności czytania ze zrozumieniem. Mogła sobie podarować odpowiedź. Wtedy jednak byłbym wściekły, że znowu nikt nie odpisał. I tak w kółko.

Ja rozumiem, że ta pani dostała pewnie ileś tam mejli, które nie do końca spełniały wymagania postawione przez pracodawcę. Tylko, czy miała być prawo chamska i traktować mnie z góry sugerując mi, że jestem głupi? Powinna mieć na uwadze, że jest ciężko w życiu i nie wszyscy mają tak dobrze jak ona i w ogóle mają pracę. Prawda?

Bardzo chciałem jej naubliżać. Bardzo. Byłem tak wkurzony, że zacząłem pisać jej jakieś rzygi. Na szczęście zostałem powstrzymany przez Polibudę (na którą przy okazji nawrzeszczałem, że nie pozwala mi być chamskim w stosunku do chamskich ludzi).

Myślę, że jako naród mamy problem z kulturą osobistą i empatią. Ludzie po prostu nie chcą być mili, ba nawet neutralnie kulturalni (uśmiechu to ja nawet nie wymagam). Musielibyśmy się zdobyć wtedy na wysiłek i skupienie. A po co się przemęczać, jak można komuś odburknąć pod nosem albo zwyczajnie spierdalać?

Najgorsze, że to chamstwo najbardziej obserwuję u siebie. I co gorsza, kiedy siedzę przed swoim kompem. Wtedy jestem kozak nad kozaki. Na szczęście mam kogoś, kto mi w odpowiedniej chwili powie weź się uspokój!

Blog Forum 2010

2011-01-22T23:49:00.003+01:00

Oto krótki film z Blog Forum 2010, które odbyło się pod koniec zeszłego roku w Gdańsku. Wrzucam ze względu na Samiego Ben Gharbie, Tunezyjczyka, który trzynaście lat temu został wyrzucony ze swojego kraju za działalność opozycyjną (wcześniej sobie posiedział w więzieniu). Od tego czasu tuła się po Europie i walczy z łamaniem praw człowieka.

Nieroby

2011-01-14T14:38:00.003+01:00

Dziś czytam na "żydokomunie24", że nauczyciele nie chcą zarobić dodatkowych 500 złotych. I to w ciągu dnia! Dyrektor oświaty w Kluczborku twierdzi, że ta grupa rozpuszczona jest jak dziadowski bicz, a wójt gminy Lubicz wytyka nauczycielom, że marudzą, bo nie mają kasy, a jak chce im się dać zarobić, to nie chcą kasy.

Nie wiem, nie znam się, nie jestem specjalistą. Jednak to, co robią ci urzędnicy, to zwykły mobbing. Przecież nauczyciel w tym czasie ma odpoczywać, żeby wrócił do szkoły po feriach zrelaksowany. Taka jest w końcu rola urlopu. Fakt, 500 zeta piechotą nie chodzi, zwłaszcza zarobione w ciągu dnia. Można się poświęcić. Tylko, czy reprezentanci lokalnej władzy powinni zachowywać się korporacyjni sadyści?

Jestem ciekaw, czy którykolwiek z tych krytykantów zamieniłby się z nauczycielami na pracę albo czy sam przepracowałby jeden dzień za 500 zeta, jeśli miałby w tym czasie spędzić urlop z rodziną? Tak, bo wbrew powszechnej opinii nauczyciele mają dzieci i rodziny.

Z ogłoszeń o pracę #1

2011-01-11T14:13:00.012+01:00

Ponabijajmy się z pracodawców. Na początek zrzut ogłoszenia. Żeby być pewnym, że nam nie zniknie z sieci.

Ja wiem, że ten ktoś daje pracę, daje tym samym zarobić. Wypadałoby przy tym jeszcze potraktować człowieka jak jednostkę zdrową, a nie jak debila. Nie wiem, co myślał sobie człowiek wrzucający to ogłoszenie, o ile w ogóle myślał, a jeśli już, to na pewno były to myśli wprost z książki "pi-ar dla bystrzaków" albo innego pewnego źródła wiedzy.

Zupełnie wystarczyłoby napisać, że jest to stanowisko kelnera bądź barmana. A niech by nawet Zaparzacza herbaty! Albo Stacz Zaladowy. Ale asystent? I to klienta! Taki opis sugerować ma nam jedno - będziemy bardzo ważną osobą, która od początku do końca pobytu klienta, tfu szanownego gościa, a może kawiarnioodwiedzacza, będzie dbała o jego dobre samopoczucie, tak by ten raczył zostawić jak najwięcej zwitków papierowych bądź plastikowych osielców.

A kiedy już będziemy arcyważnym asystentem klienta na pewno będziemy się czuli lepiej, gdy znajomi albo następny pracodawca spytają nas o zajmowane stanowisko. Wtedy też do w rubryce obowiązki w CV będziemy mogli wpisać dbanie o wizerunek marki, bezpośrednia obsługa klienta, czy coś równie wspaniałego.

Na koniec dzisiejsza inspiracja:

Zmiany, zmiany!

2011-01-11T14:02:00.003+01:00

Chce wrócić do blogowania. Tak, to pewnie moja czytelnicza widownia w liczbie trzech osób pewnie zauważyła. Aby nie reanimować trupa, ani nie robić czegoś kompletnie nowego, postanowiłem pójść w ślady mojego imiennika Wiktora Frankensteina i ze starych części i paru nowych pomysłów zrobić coś świeżego. Względnie.

Jako, że najbardziej doskwierającym mi problemem jest brak pracy i ogólnie jakiegokolwiek zajęcia poza neurotycznym sprzątaniem chałupy, postanowiłem go jakoś przekuć na słowo pisano-blogowane.

Mam w głowie jakiś pomysł, ale najpierw postaram się go wdrożyć, a potem będę sprawdzał, czy się sprawdza.

Allons-y!

WTF 2010

2011-01-02T14:01:00.004+01:00

Na dobry początek roku postanowiłem rozliczyć stary rok ze złych rzeczy, które trzeba puścić z dymem. Dobre zachowuje dla siebie i te, które się da, będę kontynuował w nowym roku.

Wzorem wpisu sprzed dwóch lat rozdaje łot-de-faki 2010.

Największe chujstwo i kurewstwo!

W tej kategorii nagrodę zdobywa człowiek, który pewnego letniego dnia wtargnął do jednego z mieszkań na Zaspie i zabił swoją byłą dziewczynę i ranił jej kolegę.

Chciałbym coś tu napisać więcej, o moich, ale pewnie nie tylko, nadziejach na to, że morderca jest w więźniu traktowany źle, bo zabił kobietę albo o tym, że Gdańsk został pozbawiony młodej dobrze zapowiadającej się osoby. Pisanie o tym nie odda to tego, co czuje się przeglądając fotki sprzed paru lat i widząc się uśmiechniętą dziewczynę, która już nie żyje.

Literatura

Co prawda nowe stawki na VAT wchodzą w tym roku, ale uchwalone zostały w poprzednim. Dzięki miłościwie nam panującemu Donkowi i Unii książki zostają obciążone 5% VAT-em. Niby niewiele, ale w kraju, w którym co drugi obywatel czyta jedną książkę rocznie, każde działanie podnoszące cenę literatury, są samobójcze. A prawda jest taka, że i tak wyrobnikami są geeki z fandomu i miłośniczki harlequinów.

Czy nie można było nakłonić delegatów unijnych do tego, aby w całej EU znieść VAT na literaturę?

Może dla Niemców i Brytów to nie jest problem, w końcu u nich czytają nawet dresiarze i pseudokibice. Niestety w Polsce z czytelnictwem wciąż jest problem. Ludzie po studiach nie czytają. Ludzie z maturą nie czytają. Mało kto czyta. I tak, wiem, że są biblioteki, ale ja na ten przykład nie przepadam za macanymi książkami i uwielbiam zapach drukarni.

Muzyka

Portnoy odchodzi z Dream Theater! Dwa dni rozpaczy. Dwa dni spędzone przed kompem w poszukiwaniu niusów, jakichkolwiek, analizowania, jaki kierunek przyjmie zespół, czy się zawiesi, czy się rozpadnie, czy nagra płytę bez perkusisty.

Spekulacje nic nie przyniosły. Zespół jak nie miał bębniarza, tak nadal nie ma. Za to w tym miesiącu wchodzi do studia i nagrywa nową płytę.

Szkoda tylko, że Portnoy nie umiał odejść jak facet i tylko skamlał, jacy to dla niego koledzy są niemili i jak to nie chcą przestać dla niego grać, bo on ma rodzinę i pięć tysięcy innych kapel.

I na zakończenie, żeby nie było tak gorzko i smutno:

FTW 2010

Za For The Win roku 2010 uznaję koncert Lady Gagi w 3mieście! Tak! Wiem, że jedna jaskółka wiosny nie czyni, ale może w końcu przestaniemy być kulturalną pustynią pozbawioną koncertów, konwentów, spektakli, performanceów i eventów.

Bodaj był to chyba drugi albo trzeci przypadek, w którym gwiazda pop przyjechała w trakcie swojego tourne do Trójmiasta.

Mam nadzieję, że zaowocuje to większą ilością wydarzeń kulturalnych, nie tylko koncertów. Po cichu liczę, że Dream Theater wystąpi wy tym albo następnym roku w Ergo Arenie! FTW!

I ty możesz mi pomóc!

2010-12-20T22:07:00.006+01:00

Sprawa jest poważna. Poszukuję pracy, ale nie

mogę jej znaleźć. Według zwolenników teorii spisowej dziejów po prostu jej nie chce znaleźć. Bo pracy jest dużo, wystarczy dupę wychylić z domu.

Jeśli nie znajdę pracy, to stanie się coś złego. Wielki Przedwieczny Cthulhu przyjdzie z R'lyeah i przerobi mnie na swój pokarm. Mechanizm działania jest prosty. Każdy kto kiedykolwiek czytał Necronomicon, a w najbliższy

m czasie nie znajdzie pracy może liczyć na podobny los! Nie wahaj się! Pomóż mi, a możesz pomóc sobie.

Pomagając mi znaleźć pracę, możesz ocalić nie tylko siebie, ale i cały świat!

Nie pozwól, bym stał się pokarmem dla Cthulhu!

Powrót Malkava

2010-12-16T23:59:00.004+01:00

Wracam do blogowania!

Gówno prawda. I tak mi się to na dłuższą metę nie uda. Nie pisałem ponad rok, a jeśli już pisałem, to robiłem spontany. To się jednak zmieniło. Poczułem wenę, która płynie przeze mnie z prędkością autobusów 148 wpadających w moją kamienicę.

(Jak mi jeszcze raz jakiś autobus wjedzie w dom, to zejdę na dół, zrobię fotki i wrzucę. Póki co, nie mam dobrych ujęć.)

Prawdę powiedziawszy do pisania nakłoniła mnie konferencja BlogForum Gdańsk, na której dość randomowo wylądowałem. Posłuchałem paru wykładów, poznałem kilka naprawdę ciekawych osób, kilka mniej ciekawych i jeszcze paru oryginałów z wykręconymi pseudonimami.

Forum miało być poświęcone wolności. Jak zwykle skończyło się na polityce i pieniądzach. Była to jedna z rzeczy, które musiałem wytłumaczyć obcokrajowcom, których poznałem. Money and politics are a recurring topic in Poland - tak im powiedziałem na początku naszego spotkania. Okazała się to boleśnie prorocze.

Okazuje się, ze Polacy są dość dziwną nacją, która wolność pojmuje w sposób dość TRUistyczny. Otóż jeśli na blogu masz chociaż AdWords, to znaczy, że się kurwisz. Chociaż szczytem blogerskiej prostytucji jest prawdziwe zarabianie na blogu. Ot taki Kominek, pojechał se do USA jeść frytki Burger Kinga. Zapłacili mu za lot, za pobyt i jeszcze za to, żeby pisał o ich jedzeniu. Ale Kominek to bardzo zły bloger i napisał, że mu frytki nie smakowały. Niemniej został uznany przez TRU blogerów za prostytutkę. A jego tłumaczenia o niezależności (owe niesmaczne frytki) zostały uznane za PiaR w stylu partii rządzącej. Ci prawdziwi blogerzy uznali w pewnym momencie, że osoby zarabiające na blogowaniu (napisałem "nieprofesjonalnym pisaniu", ale żem skasował, bo mi to nie wyglądało) należy nazwać i zdefiniować jakoś inaczej. Są sprzedajni jak dziennikarze i niczym się nie różnią od gazet, do których dołączane są reklamówki MediaMarkt.

Mimo tego, że prowadzący podsumowali panel stwierdzeniem, że wolność każdy rozumie inaczej i każdy ustala jej granice dobrowolnie, przeciwnicy pozostali nieugięci i do samego końca wytykali biednemu Kominkowi blogerską prostytucję.

Oczywiście przeciwnicy też byli zbywani tekstami o zazdrości, braku talentu i zdolności marketingowych. Mam jedna wrażenie, że nie bardzo się tym przejęli.

Właściwie to chciałem napisać, że pierwszego bloga założyłem po to, aby zając myśli, po tym jak się rozstałem z laską, drugiego po to, by walczyć z dysleksją, która mnie w owym czasie przerastała, Na Wschód, które żyło krótko, założyłem, żeby uciec od pracy magisterskiej, nauczyć się pisać. Teraz próbuję wrócić do pisania i właściwie sam nie wiem dlaczego i po co? Chciałbym trochę odkopać moje zainteresowania, hobby. Popisać o mitologii, Marsie, książkach, filmach. Może to tylko mizerna próba samopoznania. Się zobaczy.

Na dokładkę referat Brian Solisa o blogach, portalach społecznościowych i innych, wygłoszony podczas BlogForum Gdańsk 2010.

Czerwona planeta

2010-03-05T15:53:00.004+01:00

Wróciliśmy wczoraj z Kolorową Gromadką Utracjuszy i Pijaków z kosmosu. Bohaterowie zostali pozbawieni statku kosmicznego, golema, jetpackow, Lunomobilu i paru innych przydatnych rzeczy. Zdobili za to sporo wiedzy i parę przedmiotów do badań.
Nie miałem większego pomysłu na przygodę, więc postanowiłem zebrać parę luźnych historii, jakoś ze sobą związanych, parę szczegółów upchnąć we wspomnieniach, a całą przygodę zrobić w kilku flashbackach.
Nasz wspaniały utracjusz Lars o tysiącu nazwisk (ryzykant - jak już narobi kłopotów, to musi wiedzieć jak uciec) budzi się w posiadłości. Nie bardzo wie tylko czyjej. Szybki rekonesans pozwolił na znalezienie kolegów w stanie wskazującym na tragiczne wyczerpanie i odwodnienie.
Po pewnym czasie przychodzi do nich policjant i zaczyna przesłuchiwać. Okazuje się, że panowie jakimś sposobem rozwalili pół muzeum historycznego w Lyoness. Zostało ono wessane w jakiś wir, który następnie ich wypluł.
Bohaterowie co jakieś spotkanie (a to jakiś gap spod muzeum, a to pisarka) składali historię. Na początku przypomnieli sobie moment teleportacji z Rotnira, bo w końcu tam się znajdowali :P. Następni odwiedziny w wyludnionej Stolicy, ogromnym mieście wykutym w górze po środku czerwonej pustyni. Następna opowieść, to pojedynek z bandą zielonych Rotnirczyków w małej wiosce zamieszkanej przez czerwonych Rotnirczyków. Tu najciekawszym momentem walki okazało się zagranie karty z komentarzem "te zielone osiłki pewnie stoją pod jakimś napisem, prawda?" - szybkie cięcie maczetą unieszkodliwiło na dobre jeden czteropak. Ciekawym motywem okazał się też strzał w monetę, od której odbił się pocisk, który następnie odstrzelił kieł zielonemu.
Bohaterowie trafiają m.in. do Farbyki tlenu, miejsca, które nawadnia zniszczonego wojną ze Smokami pustynnego Rotnira.

Przygoda wyszła całkiem niezła. Przeszkadzał nam tylko jakis koleś, który promował swoją książkę. Jakaś polska szkoła boksu, czy boks po polsku.
Wniosek z przygód kosmicznych jest taki - Woslung nie bardzo sprawdza sie w kosmosie. Pojedyncze historie i owszem, bardzo fajnie. Dwie historie pod rząd jeszcze jak cie moge, ale trzeciej juz bym nie dał rady.
Za dużo trzeba wymyślać, kombinować, przy tym traci się charakterystyczny dla gry klimat.
Zatem latanie w kosmos jest w pytkę, ale nie dalej niż na Lunę. Chyba nie ma co liczyć na dodatek o kosmosie. Przynajmniej nie za prędko.

Humanoidalne modliszki i venrierowskie bazy w kształcie czaski

2010-01-28T23:49:00.008+01:00

Przepraszam, nie chce mi się teraz tego sprawdzać :)

Naziści w kosmosie to motyw głupi o oklepany. Dlatego właśnie idealnie nadaje się na sesje Wolsunga. Jeśli dodamy do tego wellsowskich selenitów doprawionych new weirdowymi modliszkami, otrzymamy niemal doskonały scenariusz na lekko bezmyślną, ale za to dostarczającą dużo radochy przygodą. Ale po kolei.

W poprzedniej przygodzie bohaterowie dotarli do bazy venrierowców ukrytej w eolskim wulkanie. Dowódca nieumarłej jednostki szalony naukowiec van der Todd był ukradł graczom plany aerotronu oraz porwał ich kolegę. W związku z tym gracze postanowili skopać mu tyłek, odbić kumpla i odzyskać plany. Gdy przybyli do bazy, okazało się, że aerotron jest już wybudowany, kumpel skatowany, a na dodatek są otoczni przez kanclerskich żołdaków. Niewiele myśląc wesoła kompania nie do końca szanowanych dżentelmenów i jednej damy wskoczyła do statku powietrznego, który był okazał się statkiem kosmicznym. Przekonali się o tym jednak dopiero wychodząc z orbity.

Po szybkim zapoznaniu się ze statkiem i jego zawartością, gracze w składzie: avalończyk Lars (Puszkin), wotańczyk van der Warst (Chemiczny Filip), slawijczyk Jan Nowak (Pe[ł]koz) oraz bliżej bezimienny trollowy poszukiwacz Darka, postanowili wylądować. Okazało się to jednak trudne. Mnogość gałek, pokręteł i dźwigni uniemożliwiła im skuteczne lądowanie. Zrobił to za nich golem, który jest główną obsługą statku.
Po wylądowaniu Wurst i Lars do spółki z Nowakiem wpadli na pomysł zdobycia jakiegoś szczytu. Wsiedli więc w parowy lunochod, z ukrytym trybem szybowca i poszli byli zdobywać szczyty Luny.
Po krótkich ustaleniach, kto powinien wejść pierwszy na górę, bohaterowie postanowili urządzić sobie wyścig. Larsowi nie pomogła telekineza, został daleko z tyłu. Na szczycie pierwszy wylądował Nowak, nazywając górę Górą Nowaka. Van der Warst rościł jednak sobie prawa do góry, ponieważ to on ją wypatrzył. Panowie poszli na kompromis - góra została nazwana Górą van der Warsta (VanderWarstberg) a szczyt Szczytem Nowaka.
Po zdobyciu jednego z nich z przerażeniem odkryli, że jacyś kosmici zaiwanili im statek. Dzięki zakrzywionej i płynnej czasoprzestrzeni nie byli w stanie ich dogonić. Jednak znaleźli ślady świadczące o kradzieży. Postanowili iść wzdłuż rowu, który powstał w wyniku przesuwania statku.

Tym sposobem trafili do podziemnej dżungli zamieszkałej przez humanoidalny modliszki. Próba pacyfikacji wioski i odbicia statku zakończyła się fiaskiem. Głowa bóstwa, osadzonego na kamiennym slupie zainterweniowała i pozbawiła bohaterów przytomności. Chwile później związani gracze zostają oskarżeni o próbę ludobójstwa. Modliszki tłumaczą im, że potrzebują ich statku na ciało swojego bóstwa, jednak w akcie łaski pozwalają graczom wykupić swoje winy - muszą oni odzyskać ciało wielkiego bóstwa.

Szybka konfrontacja (nie w sensie mechanicznym - bo ta się nie sprawdza w moim przypadku, nie bardzo umiem to rozegrać):Bohaterowie wpadają szybo-lunochodem przez szklane oko bazy-czaszki. Krótka rozpierducha. Nowak znajduje jakiegoś arcyrozgadanego zombiaka, mówiącego ciągle o ciotce Hildzie i cioctce Henriecie, którego to zmuszają do doprowadzenia do ciała. Ten niestety nie wiem, ale zaprowadza ich do dowódcy, który po zatruciu żółtym promieniem ray guna, wyśpiewał wszystko (test perswazji się nie udał, więc Nowak był mu po prostu odstrzelił palce).
Gracze odnajdują w piwnicy ciało bóstwa - golomiczny korpus wyposażony w skrzydła osy. Wspólnie z tubylcami montują głowę na ciele. Rozwścieczone bóstwo w akcie złości robi rozpierduchę wrednym umarlakom, pozostawiając po bazie spory lej (czeka na nazwanie).
Na koniec bohaterowie zostają wynagrodzeni interaktywną encyklopedią kosmiczną, która się zacina na haśle Rotnir. W związku z tym, gracze postanowili sprawdzić dlaczego tak się dzieje i uzupełnić braki w wiedzy.
Bóstwo wyjawiło bohaterom, że jest jednym z Unii, technoorganicznej rasy, która ma lekko zbiorowy umysł i lubi przerabiać świat na swoją modłę.

Przygoda wyszła niezła, choć daleka od tego co miałem w głowie. Możliwe, że poskąpiłem paru opisów, które okazały się kluczowe dla zahaczenia graczy. I tak zamaist romansu naukowego wyszedł slasher klasy B albo nawet C, albo nawet groszowa opowieść z jakiegoś podłego magazynu. Tak czy siak - wszystko w konwencji.
Oczywiście nie obyło się bez epickich tekstów:
"Otwieram okno i wdycham świeże chłodne kosmiczne powietrze"
"Na ścianach statku znajdują się czerwone skrzynie z kocami. Przykrywacie się nimi, gdyby świeciło za mocno."
"Następnym razem lecimy na słońce, ale lądujemy wieczorem!"

O tym, jak polubiłem Windows 7

2010-01-12T15:38:00.005+01:00

Nie jestem zbytnim fanem Billa Gatesa i jego produktów. No może za wyjątkiem MS Word 2007, który w moim odczuciu zbliżył się do ideału domowego edytora tekstu. Nowe, odświeżone menu w postaci wstążki trafiło do mnie prawie natychmiast, choć wymagało przestawiania się.
Teraz do grona dobrych produktów Microsoft dołączył Windows 7.

Początki

Kiedy pojawiła się Vista, świat wstrzymał oddech. Bynajmniej nie z wrażenia. Po prostu ktoś puścił śmierdzącego bąka. Na tyle śmierdzącego, że stał się on równie legendarny jak fatalne pierdnięcie Abu Hassana. Ludzie opowiadali sobie anegdoty o Viście, sarkali na nią, gadające głowy niemiłosiernie się nad nią pastwiły. Opinia o Viście była tak zła, że ludzie odmawiali przejścia na nią. Redmond jakby nie zwracało uwagi na lawinowo pojawiające się negatywne opinie i pakowało z uśmiechem swoją zbukę do każdego kompa.
Skończyło się to tym, że ludzie zaczęli szukać alternatyw. Ci, co się znali na rzeczy przesiedli się na Linuksa, ci, którzy mieli pieniądze na Apple, a ci, którzy nie mieli ani jednego ani drugiego z uporem maniaka zaczęli chwalić XP pod niebiosa, chociaż parę miesięcy wcześniej wieszali na nim psy.

Światło w tunelu

Na szczęście Bill i koledzy przemyśleli sprawę i postanowili wymyślić nowy system, który będzie lepszy od poprzedniego i pozwoli odzyskać starych klientów. Pomyśleli trochę, podpatrzyli co nieco u konkurencji, dodali coś od siebie i voila! mamy Windows 7.

Zastrzegę sobie w tym miejscu prawo do braku wiedzy informatycznej, OSowej i jakiejkolwiek kompetencji w branży około informatycznej. Patrzę na ów system jako szary użytkownik, biedny user rzucony na pożarcie wilkom.

Ad rem.

Windows 7 na pierwszy rzut oka wygląda dobrze. Nie jest to rewelacja. Nie jest to Mac OS X. Nie jest to na pewno Pingwin. Za to jest to użytkownikoodporny system, który zaspokaja podstawowe potrzeby Jana Nowaka czy Janiny Kowalskiej.
W końcu ktoś pomyślał i wywalił Moje Dokumenty. Przecież nikt normalny nie trzymał tam niczego. Windows w końcu mógł paść w każdej chwili. A kto by chciał stracić pracę magisterską, pisaną właśnie książkę, czy tony zdjęć albo muzyki.
Moje dokumenty zostały zastąpione przez Biblioteki. Są one częścią Eksploratora, czy jak to się zwie. Po prostu wchodząc w Komputer możemy sobie wybrać z lewej odpowiednią kategorię Biblioteki i tam poszukać interesującego nas pliku. Proste! Teraz można wszystko mieć na innej partycji i wcale nie trzeba klikać szybernaśćie razy, żeby dostać się do katalogu ze ściągniętą z torrentów muzą.
Bibliotekę można w dowolnym momencie rozszerzyć, dodając do niej wybrany katalog. I tak oto stworzyłem sobie dwie osobne kategorie dokumentów - jedne zawodowe, drugie prywatne, które na dysku znajdują się w dwóch rożnych miejscach, mogę je natomiast przeglądać z jednego miejsca.

Bezpieczeństwo

Windzia oferuje automatycznie firewalla. Nie wiem, czy jest on skuteczny, czy nie, ale sam fakt jego istnienia już napawa optymizmem.
Ponadto Siódemka oferuje proste zabezpieczenie, znane użytkownikom Facebooka, czyli pytacza-pozwalacza. Pytacz-pozwalacz za każdym razem, gdy uruchamiamy nowy program, pyta się, czy na pewno chcemy go odpalić. Pokazuje obszar jego pochodzenia (dysk, net, DVD) i czy jest zaufany. Podobno niektórych to irytuje. Mnie nie. Zwłaszcza, że lubię czasami kliknąć nie to co trza.
Nie wiem, na ile chroni to kompa przed mallware i spyware, ale pewnie złośliwe oprogramowanie co mniej zdolnych crackerów i co biedniejszych firm na pewno zablokuje.

Wygląd

Jest to zdecydowanie ładny produkt. W miarę prosty, acz przyjemny. Standardowy motyw jest łagodny, nie wali po oczach, tak jak zielony START w XP. Moje oczy nie są bombardowane wodotryskami i Bóg wie czym jeszcze. Jest tak, jak być powinno.
Istnieje oczywiście możliwość przywrócenia klasycznego wyglądu Windows, ale myślę, że nie będzie potrzeby z niego korzystać.
Ponad to każdy motyw oferuje kilka tapet, które można zmieniać samemu, potrafią się nawet automatycznie ymienia co pół godziny. Taki mądry ten Windows!

Fajnym patentem jest graficzne przechodzenie między oknami. Zamiast alt+tab, używamy win+tab i przed naszymi oczami ukazują się wszystkie okna w takim stanie, w jakim je pozostawiliśmy, nie mamy więc żadnych wątpliwości, które z nich wybrać.

Podsumowanie

Siódemka to udany system. Wprowadzone do niego dużo intuicyjności. Myślę, że nawet początkujący użytkownik odnalazłby się w nim bez problemu. Szkoda tylko, że pojawia się tak późno i stosuje patenty znane w innych systemach już wcześniej. Nie jest to niestety mercedes, ani nawet volksvagen. Jest to natomiast dobra Renówa albo Skoda - czyli wszystko, czego potrzebuje zwykły obywatel.

Co ja chciałem napisać?

2010-01-03T00:30:00.002+01:00

Punkt 1

W roku 2009 napisałem 14 notek. Jest liczba mniej lub bardziej jechowa [sic!]. Wynika z tego, że ubyło mi weny. Nie pisze, nie mam pomysłów, głowę wypełnia mi jeno siano, które od czasu do czasu wystaje mi z uszu. Winić można za to można tryb niepracy, głownie siedzący i gapiący. Nie ma kontaktu z ludźmi - nie ma nowych pomysłów. Ot cała filozofia. Tzn. pomysły są, ale nie takie, jak bym chciał. Świadczyć może o tym chociażby fakt, że piszę spontanicznie, bo nie wiem o czym mam pisać.

Napisać chciałbym o różnych rzeczach: o serialach, które lubię, o literaturze, która mnie wciągnęła, o tym, jak bardzo kocham Jacka Dukaja, chociaż po Wrońcu kocham go mniej, o tym, że Sapkowski kazał czekać na mikropowieść kupę czasu. W ogóle to ostatnio nie mam ochoty pisać. Brak mi maszyny do pisania, kompa, czegokolwiek, co umożliwiałoby pisanie nieodręczne, którego to z racji posiadania dysgrafii nie lubię (acz nieskromnie przyznam, że dzięki ruskiej filologii piszę znośnie, acz wolno).

Bo takie pisadło, na którym pisać można, to ważna rzecz. Jest jak broń, samochód, ulubiony kubek. Bez niego, jak bez ręki. Chyba wybiorę się do składu rzeczy nazbieranych na Kroegenpogg i zakoszę fatrowi jakąś maszynę. A co.

Punkt 2

Podjąłem postanowienia noworoczne. Aż trzy. Jedno zawodowe, jedno rozwojowe, jedno hobbystyczne. Zweryfikujemy za rok.

Punkt 3

Umarł dziesiąty Doktor. Jest mi smutno. Jak ja pierniczę. Zżyłem się z tym kolesiem przez ostatnie trzy lata. Fajny miał gajer, niezły statek kosmiczny i za ładnymi laskami się uganiał. No ale ostatnimi czasy rozbestwił się chłopaczyna, namieszał był w kontinuum czasoprzestrzennym i przyszło zapłacić za to srogo - zamieniając się w pozbawionego stylu i urody uczniaka. Jakie życie, taka kara.

Niemniej Doctor w swojej jedenastej inkarnacji wraca gdzieś pod koniec marca albo na początku kwietnia i wypełni mi lukę po Herosach, którzy to kończą się w lutym. W sumie dobrze. Lepiej powiedzieć za mało, niż powiedzieć o jedynaśdziesiąt słów za dużo. Drugi sezon był znośny, ale trzeci już był nie teges. Za to czwarty - ho ho ho. Panowie i Panie, normalnie kopara opada. Ale Sylara to by mogli już zabić.

Jeśli nie wiesz o co kaman, czytaj tu.

W sumie to pewnie nikt nie nadąża za tym co piszę i raczej nikt tego nie przeczyta. W każdym razie zrobiłem z tego blogu jakieś wysypisko śmieci dla swoich myśli, które nie bardzo mogę poukładać. Krążą bowiem gdzieś między brakiem pracy, a nową edycją Ryzyka, pięcioma tysiącami książek, taką samą ilością innych wytworów artystycznych, a podwójną stopą, doprawioną dobrym darciem mordy.

Żegnam was zatem kolejnym brakiem pomysłu i w oczekiwaniu na przypływ weny idę się pogapić przez okno na skrzyżowanie Władysława IV i Na zaspę, które rozświetla miarowo migoczące pomarańczowe światło. Kończąc notkę, pada śnieg.

Szkoła Wujka Retcona - Żetony

2009-12-04T16:41:00.016+01:00

Witajcie drogie dzieci! Dziś wasz ukochany Wujek Retcon pokaże wam jak w paru krokach możecie zrobić żetony do nowomodnych gier fabularnych, zwanych za oceanem erpegie, na cześć szanowanego i uznanego profesora Erpegisa.

Pozdrawiamy zatem Erpegisa i przechodzimy do robienia żetonów.

Jakiś czas temu kupiłem Wolsunga.

Niestety zaopatrzyłem się w sam podręcznik, nie zamówiłem żetonów. Straszny pech. Znaleźli się też tacy, którzy żetony kupili, lecz im się nie podobają. Wolsunga w zestawie MG i otrzymałem dwie 48 brzydkich, tekturowych żetonów, które ni w cholerę nie kojarzą się ze steampunkiem

, za to agresywnie przypominają, że gra nosi tytuł Wolsung. Innymi słowy, są to żetony z wielkim, miedzianym "W" i tyle.- komentuje na łamach forum Poltergeista jeden z rozgoryczonych graczy. - Zastanawiam się, czy macie pomysł, co wykorzystać zastępczo? Zastanawiam się nad kołami zębatymi, ale obawiam się, że nie wiem nawet, gdzie je zakupić. Pomysły, propozycje? A może ktoś już rozwiązał ten problem? - proponuje.

Otóż drogi forumowiczu, wujek Retcon ma dla Ciebie i innych osób bardzo proste rozwiązanie. By jednak je osiągnąć będą potrzebne współmałżonka-crafterka, bądź dziecko w wielu wczesnoszkolny,.

Co robimy?

Krok 1

Cichaczem wchodzimy do sypialni dziecka i lokalizujemy pudełko ze skarbami. Jeśli nie mamy dziecka, grzebiemy w rzeczach żony bez jej pytania. Najlepiej wtedy, kiedy idzie po zakupy, by nie przyłapała nas na zajmowaniu się głupotami.

Krok 2

Kiedy znajdziemy pudełko, podpierdalamy z niego dziurkacz. Ale nie taki normalny biurowy, tylko taki, jak ten na zdjęciu. Nie przebieramy za długo. Najważniejsze, żeby nie był to dziurkacz do ozdabiania rogów kartek.

Jeśli nie macie dzieci albo kobiety-crafterki, to poszukajcie w googlach co to są crafterki. Jeśli to nie pomogło, to idźcie do papiernika i kupcie jakiś dziurkacz, a następnie powtórzcie kroki 1 i 2.

Krok 3

Bierzemy kawałek papieru. Ja preferuje różowy, bo to męski kolor.

Krok 4

Bierzemy dziurkacz i umieszczamy w nim kartkę. Teraz napierdalamy nim na potęgę. Wyrzynając w papierze różnokształtne wzory.

Krok 5

Kiedy już się narżniemy, pakujemy żetony do koperty i mykamy na sesję.

Miłej zabawy!

Wujek Retcon

Bardzo

2009-11-27T12:17:00.004+01:00

Bardzo bym chciał coś zrobić, coś napisać, notkę, reckę, arta jakiegoś. W ogóle bardzo chciałbym zrobić cokolwiek. Niestety zżera mnie jakaś bliżej niekoreślona siła. Przykuwa mnie to stołka przed kompem i nie pozwala odejść. Karze bezmyślnie gapić się w monitor i szukać niepotrzebnych informacji. Myślę sobie - uzależnienie albo raczej jego kolejna faza. Faza, w której mózg powoli zostaje zastąpiony szarowatą papką, pozwalającą na podtrzymanie podstawowych funkcji życiowych.

Podłączam więc swój mózg do sieci. Daje się wykorzystywać wszechogarniającej sieci. Powoli staje się jednym z wielu oczek gigantycznej oplatającej glob siecioczyny, po niciach której śmigają zerojedynkowe pająki.

Złapaną ofiarę oplatają starannie, wstrzykując w nią wielobarwny jad kolorowych stron, który powoli zamienia duszę ofiary w gotowy do strawienia pajęczy fast food. Ofiara nie umiera jednak. Żyje dalej w stanie dziwnej nie- świadomości, niczym przykute do łóżka ciało paralityka. Wydaje się jej, że żyje. Ba, zapytana, czy żyje odpowie twierdząco. Nawet innych postrzega jako żywych.

Wszystko to tworzy ułudę prawdziwego życia. Skoro wszyscy myślą, że żyją, to znaczy, że tak jest. A co uważa większość staje jest prawdą. Ot, odwieczne prawo - rzeczywiste jest to, co chcemy, żeby było rzeczywiste.

Niestety jest to tylko żeczywistość - ułuda wypranego umysłu, który zamiast widzieć rzeczy, widzi nieistniejące substytuty prawdy. Ofiara siedzi więc sobie bezmyślnie gapiąc się w ekran monitora, karmiąc zerojedynkowe pająki.

Bardzo bym chciał coś zrobić. Naprawdę. Niestety moje szare komórki zostały już dawno zastąpione przez fałszywe kolory, potworzenie oraz niewybór. Bo przeciwieństwem wyboru nie jest jego brak, lecz jego pozór. Pozór wpływania na świat. Pozór kształtowania rzeczywistości. A niewybory twożą żeczywistość.

Oczywiście nie mam zamiaru przeczytać tego, co tutaj napisałem.

Dobra, to idę piec tę drożdżówkę! Ktoś chętny?

O kurze domowym

2009-11-24T16:15:00.003+01:00

Nie mam za bardzo o czym pisać - cóż za zaskoczenie! Napiszę więc może o tym, jak wygląda dzień domowego kura, w którego przemieniłem się w zeszłym tygodniu.

Wszystko zaczęło się jak w horrorze. Najpierw dobre zlecenie, potem jego brak. Szukanie pracy i takie tam. Od dwóch tygodni dręczy mnie myśl "serewiś, weź coś napisz, a nie tylko pracy szukasz albo ciągle sprzątasz".

Miało być o kurowaniu.

Wstaje, włączam bojler, idę spać. Czasami wstaje Polibuda i to ona włącza bojler. W każdym razie, zanim się woda nagrzeje zdążymy przygotować śniadanie z herbatą w szklanym dzbanku z podgrzewaczem, z którego ciągle wycieka wosk, nawet gdy stoi prosto na stole i nikt go nie rusza - wystarczy, że przejedzie pod oknem 148 na Żabiankę - i wosk ląduje na bambusowej podkładce szczelnie wypełniając rowki.

Po śniadaniu, jak zawsze, odpalam sobie twarzoksiążkę, doje krowy, czesze kota, karmie świnie niczym prawdziwy rolnik, tylko nieco wirtualny. Tęsknota za sielskim życiem daje się we znaki. Szkoda tylko, że nie wstaje razem z moimi wirtualnymi kurami. Potem szybkie, półgodzinne, mycie. Ostatnio udaje mi się zejść do 25 minut dzięki trzem-czterem pociągnięciom maszynki. Jednak nie jestem sobie w stanie odmówić wypędzlowania twarzy kremem. Jest to bodaj jedyna poranna czynność, przy której można się wyłączyć na 5-10 minut, czasami myśląc tylko o mydle do golenia w sztyfcie, a nie podłym kremie w tubce. No i jeszcze perłowa brzytwa by się przydała. Niemniej Gillete Power Superduper też się sprawdza nieźle.

No i po goleniu zaczyna się kurzenie.

Szmatka, gąbka, cif, dr max od Jolki, mop i dużo gorącej wody. 30 minut później w kaflach można się przeglądać, z toalety pić (chociaż nie polecam wody, strasznie twarda), a wanna wygląda jak spod igły. Kuchnia podobnie - szybki przelot czerwonym zelmerem, który wsysa nawet wykładzinę, ma dziewięciometrowy kabel, 5 ssawek i jest po prostu boski. Swoją drogą, nigdy nie sądziłem, że odkurzacz sprawi mi więcej przyjemności niż BMW (ale ciii, nie mówcie tego mojemu samochodowi, bo gotów się obrazić). Po odkurzaczu pora na mop. Raz-dwa i podłoga się lśni, niczym kryształowa kula. Szkoda tylko, że nie można w niej znaleźć jakiejś dobrej pracy.

Wieczorem odpalam kuchenkę i szykuję obiad dla Polibudy, bo jako głowa rodziny, tyrająca 25 godzin na dobę w stoczni musi zagryźć podwójnie panierowanego schaboszczaka z kartoflami.

Zadziwiające w życiu domowego kura jest to, że nagle takie banalne rzeczy, jak sprzątanie, gotowanie czy poranne wstawanie stają się czymś dużo bardziej przyjemniejszym jeśli tylko obok, w łóżku, znajduje się jakieś ciepłe ciałko, które widząc przygotowany na czas obiad pokazuje szeroko swoją diastemę.

PKW: Czym jest dla mnie steampunk?

2009-09-29T15:50:00.010+02:00

Egzamin z literatury angielskiej 4 lata temu. Siedzą chłopak w długich włosach i dziewczyna we włosach, wtedy jeszcze kręconych.

- Co wiesz o inspiracjach XIX wieczną literaturą angielską?
- No nie wiem, steampunk. Taki podgatunek fantastyki. Bierzesz dziewiętnasty wiek, dorzucasz trochę dziwacznej technologii: samochody na parę, machiny różnicowe (takie magiczne komputery), wielkie parowe golemy (coś jak roboty), no i dajesz królowej Victorii jeszcze jakąś bombę magiczną, która może zachwiać równowagą świata. Jak to powiesz, to się babka na pewno zdziwi, bo o tym nie słyszała.
- Mówisz?
- Znajomi w ogóle robią grę w takich klimatach. Wolsung się nazywa. Zapowiada się całkiem fajnie. Elfy w cylindrach, mafie niziołków, takie tam fajne rzeczy.

Po egzaminie

- I co?
- Nie zdałam. Miałam te cholerne inspiracje...
- I co, powiedziałaś o steampunku?
- Nie

Cztery lata później owa dziewczyna włosów kręconych nie ma, ale nadal jak zaczynam mówić o fantastyce, to jednym uchem wpuszcza, a drugim wypuszcza informacje. Może to i dobrze, bo jakby się wsłuchała w moją paplaninę o Wolsungu i steampunku, to pewnie więcej bym jej nie zobaczył, a egzemplarz Magii wieku pary stawiałbym pewnie na półce swojej, nie naszej.

Zatem na pytanie "czym jest dla mnie steampunk" odpowiadam "sposobem na podryw, i to jak znakomitym!".

Wujka Retcona potyczki z Niepokojem Formowaną Złem, czyli z dziennika alergika

2009-09-13T17:37:00.002+02:00

Robiłem remont, dopadła mnie alergia. Straszna, wyjątkowo wkurwiająca i nieprzyjemnie uciążliwa. Zaczęło się niewinnie od swędzenia pod pachami - myślę sobie "znowu się nie umyłeś". Więc się umyłem. Nie pomogło. Olałem. Mój błąd. spuchło mi prawe oko - zacząłem przypominać Azjatę.
Wróciłem do domu i się oglądam - od miejsca, w którym powinien być biceps, przez pachy, do żeber luźnych czerwona opuchlizna przypominająca ugryzienie komara wielkości jamnika.
Nic to. Wapno, podwójne. Potem jeszcze jedno. Swędzi, to drapie. Alergia się powiększa. Matka panikuje, każe iść na pogotowie.
I tu zaczyna się zabawa. Wchodzimy do pogotowia, otwiera nam pani, każe poczekać. Czekam więc i liczę, że przyjdzie do mnie jakiś doktor czy doktorka. To, co wyłoniło się zza drzwi wbiło mnie w ziemię i przeszło moje największe koszmary o służbie zdrowia.
Mała, wręcz tycia, mająca maksymalnie 140 cm wzrostu babuleńka z garbem plecach, odziana w czerwony strój ratownika medycznego, poruszająca się jak pacjentka azylu w Providence. Do tego się kiwała na boki.
Wszedłem za nią do pokoju. Za nami weszła jeszcze jedna ratowniczka, około czterdziestki. Pani się pyta co mi jest. Mówię zatem, że alergia, remont, pół ciała, jakby komar-jamnik mnie pogryzł. Po czym się orientuje, że ratowniczka raczej nie zwraca na mnie uwagi i przygotowuje jakąś dokumentację. Każe dać książeczkę rumowską. Wpadam nagle na pomysł, że może zapalę światło, bo kobieta siedziała przy lampce biurkowej. Zapalam więc, pokazuje, babka patrzy przelotnie, po czym stwierdza, że daje mi zastrzyk.
Protestuje. W końcu mam uczulenie na iryd. Za każdym razem, gdy widzę wykonane z niego igły mdleję, uciekam, wpadam w panikę, zalewam się potem. Ostatni raz, jak byłem na pobraniu krwi w klasie maturalnej, to zasłoniłem sobie oczy szalikiem i pod nosem cały czas mówiłem "mamo, mamo, mamo!".
Zastrzyku odmówiłem i poprosiłem o wypisanie recepty na Zyrtec, czy coś podobnego. Pani odmówiła i stanowczo zaproponowała zastrzyk. Odmówiłem i naciskałem na Zyrtec. W końcu, kurwa, z takim zamiarem szedłem na pogotowie. Pani postanowiła mnie wywalić, w opryskliwy sposób mi podziękowała, wywaliła mnie z gabinetu i strzeliła focha z przytupem.
I teraz stała pozycja - to po to ja płace, 200 zeta miesięcznie, żeby nie dostać jebanej recepty? To po to płace 200 zeta, żeby mnie nakłuwali irydowymi patyczkami?
Najgorsze jest to, że nie wymagałem doraźnej pomocy. Śmierć mi raczej nie groziła. Chodziło po prostu o złagodzenie objawów. Następnym razem po prostu wezmę końską dawkę wapna.

Nasuwa mi się jeden wniosek - dlaczego w pogotowiu pracuje ktoś, kto nie tylko jest niekompetentny, ale jest za mały, żeby samodzielnie dosięgnąć do włącznika światła i w ogóle powinien być na emeryturze. Ja rozumiem, że ta pani mogła kiedyś być specjalistą, czy coś. Obecnie powinna jeść lody z koleżankami, chodzi na różaniec albo chodzić na uniwersytet trzeciego wieku.
Pomijam jeszcze fakt, że żadna z obu aptek, które miały pełnić dyżur, nie była czynna.
Bo to Polska, panie.

Zaszpanuję, a co!

2009-08-28T16:03:00.002+02:00

No więc zaszpanuję sobie i pochwalę się swoją stroną! Oczywiście czynię to tylko po to, by dokarmić boty gógla. Żeby nie było tak sucho, napiszę parę zdań. W innym przypadku boty odkryją ściemę i mnie nie dodadzą.

Biuro tłumaczeń Wiktor Serewiś, język angielski, niemiecki i rosyjski.

Obejrzyjcie zatem stronę ;)

O tym jak fejsbuk zabił mi bloga

2009-08-27T18:34:00.002+02:00

Mam nadzieję, że niniejszy wpis będzie przełomowy, bo pozwoli mi wrócić do prowadzenia bloga, a może i wrócenia Na Wschód (jeszcze, żeby pracę znalazł i pomalował szafki).
Otóż jakoś jakiś czas temu zainstalowałem się na TwarzoKsiążce. Portal jest to znany i zacny. Potrafi zapewnić rozrywkę na tydzień i jeszcze jeden tydzień, a potem znów. I tak do usranej śmierci.
Durne Twitterowate statusy na TwarzoKsiążce zabiły we mnie resztki twórczości i abstrakcyjnego myślenia. Nawet zacząłem o sobie myśleć i mówić w trzeciej osobie. Najlepsze jest to, że można się dzięki temu badziewiu wyrazić w dwóch-trzech zdaniach, a nawet w jednym! I to kilka razy dziennie.
Szkoda tylko, że zamiast napisać coś konkretnego kombinuję, jak przerobić zdanie na trzecioosobowe.
Do tego dochodzą jeszcze gry! Można se pofarmić, jak w SimFarm, które mi przemknęło koło nosa, bo jeszcze wtedy kompa nie miałem. No i oczywiście Petsy. Prawie jak Tamagochi (zepsuł mi się spellcheck, teraz będzie z błędami). Można ubrać swojego zwierzaka, zafundować mu Optimusa Prime'a w postaci owcy, kupić miecz świetlny i wiele, wiele innych fajnowych rzeczy.
No i nie zapomnijmy o quizach. Te są po prostu genialne: Kim będziesz za sto lat? Kim jest twoja stara? Czy lubisz zapinać w kakao? Jak bardzo z Bydgoszczy jesteś? etc. Można się tyle o sobie dowiedzieć! Po prostu szał ciał i psycholog niepotrzebny.
Do tego galerie! Ach te galerie! Każdy może się polansić na całym świecie. Nasza-klasa wymięka i posysa!
Jak widzicie, cofnąłem się w rozwoju. Pisze byle jak, lekki strumień świadomości zabarwiony niestrawnością żołądka, spowodowaną spocokim KFC.

Kończę zatem to coś, co miało być wpisem, a stało się jego karykaturą. Za błędy przepraszam, nie będę w tej chwili bawił się w czytanie na głos. Nie jest celem owej notki być poprawną gramatycznie.

I też chciałbym, żeby do mnie ktoś sławny zadzwonił :>

słownik wyrazów brzydkich #2

2009-08-01T13:57:00.002+02:00

Własne zdanie (czasem własna opinia) to wewnętrznie sprzeczny oksymoron stworzony przez skurwiałych libertarian, masonów oraz Żydów, mający na celu niszczenie ogólnie przyjętego słowiańskiego porządku świata. Wyrażanie własnego zdania jest czynnością chamską, ponieważ obraża ludzi, którzy mają opinię taką jak wszyscy, czyli prawidłową. W ogóle posiadanie własnego zdania jest już przejawem zepsucia i intelektualnego upośledzenia.
Instrukcja postępowania: Jeśli napotkasz osobę wyrażającą własną opinię natychmiast ją obraź, zwyzywaj, zmieszaj z błotem. Zezwala się wyzywanie od skurwysynów, ponieważ term stworzyli skurwiali libertarianie.
Przykład:
Uważam, że Tajemnicza Irma Vep to spektakl żenujący, głupi i operujący humorem na poziomie przeciętnego kabaretu. Jeśli bym chciał obejrzeć sobie taki kabaret, to bym na niego poszedł. Idąc do teatru oczekują porządnego spektaklu, a nie splaspstickowego napieprzania się pałami.
W takie sytuacji należy taką osobę obrazić w następujący sposób:
Spoko, każdy ma prawo do swojego zdania. Pewnie jesteś zjebanym gejem-intelektualistą, który nie potrafi się bawić i czyta Uberta Eka. Do tego jesteś nudny i upijasz się samotnie w domu w 3 d... (koniecznie zwróćcie uwagę na to, żeby nie wpisywać wylgaryzmów!)

Słownik wyrazów brzydkich

2009-07-05T10:02:00.004+02:00

Witam
Po długiej nieobecności zapraszam was na nowy cykl "Słownik wyrazów brzydkich". Rzecz mam nadzieje będzie ciekawa, interesująca i przyciągnie waszą uwagę.
Zgodnie z tytułem w każdej nocie omówimy, niczym profesor Bralczyk, jedno brzydkie słowo trawiące język polski. Wbrew temu co mógłby sugerować tytuł nie będzie to spis alfabetyczny, a chaotyczny i spontaniczny, przypadkowo wpadający do głowy.
Pierwszym słowem będzie znienawidzony przez prawie wszystkich mężczyzn i połowę kobiet mieszkających w tym kraju, czyli feminizm.

Feminizm to taka brzydka ideologia, która każe mężczyznom iść do garów, a kobietom fedrować, względnie mieszać beton. Feministki to takie panie, co mają wąsy, obwisłe piersi i ubierają się, jak żulik spod monopolu. Chociaż ostatnimi czasy zmieniły upodobania - wąsy zastąpiły tuzinami kolczyków, obwisłe piersi ubrały w za małe staniki, a rozciągnięte swetry, pod którymi skrzętnie chowały swoją kobiecość zamieniły na równie niekobiece źle dobrane ciuchy.
W tym miejscu warto wyjaśnić etymologię (mądre słowo) feminizmu, która jest bardzo prosta. Jest ono połączeniem łacińskiego słowa kobieta, czyli femina, oraz przyrostka -izm (tak jak komunizm, komizm, a także idiotyzm). Należałoby przetłumaczyć to słowo jako kobietyzm.
Teraz sytuacja jest jasna i wiadomo kim jest przeciwnik. Przeciwnik jest brzydki, ma paskudny charakter, wszystko wie najlepiej, chociaż tak na dobrą sprawę gówno wie, no i do tego najprawdopodobniej nie został zdeflorowany, bądź ma problem ze znalezieniem kogoś, do kogo można by się przytulić.

O nowy dyrektywach

2009-05-16T12:42:00.005+02:00

W dniu 21 grudnia 2012 roku na terenie Rzeczpospolitej Polski wprowadza się dyrektywę unijną uchwaloną przez Parlament Europejski o równym traktowaniu obywateli. W związku z tym zachodzą następujące zmiany:

Słowo pedał zostaje zastąpione słowem drążek napędowy nożny w przypadku rowerów oraz wciskaczem nożnym hamulcowym, sprzęgłowym bądź gazowym.
Mleko będzie barwione na kolor czarny, ciemnobrązowy, żółty oraz ciemnożółty. Mleko białe nie będzie dostępne, ponieważ godzi ono w godność osób o innym pochodzeniu etnicznym niż kaukazoidalne.
Wszystkie białe krowy będą musiał mieć namalowane czarne łaty, bądź będą musiały zostać przefarbowane na kolor czarny.
Zabrania się żegnania się poza murami świątyni chrześcijańskich, gdyż godzi to w wiarę i godność osób wyznania mojżeszowego oraz muzułmanów.
Zabrania się sprzedawania choinek i bombek z w/w powodów.
Serial Klan na drzewie zostaje zdjęty z anten wszystkich stacji (ze względu na występujące tam tęczowe małpki, które obrażają osoby LBGT).
Podzielenie toalet na pisuarowe i kompaktowe, tak aby osoby transeksualne, w tym także kobiety z męskimi organami rozrodczymi mogły spokojnie wypróżnić się w wybrany przez siebie sposób.
Mężczyźni pochodzenia afrykańskiego chorzy na AIDS, którzy w wyniku defloracji zarażą kobietę HIV nie będą ścigani, ponieważ godziłoby to w ich pogląd o leczeniu AIDS poprzez kontakt płciowy z dziewica.
Nie będą ścigani również mężczyźni pochodzenia arabskiego za mordowanie lub gwałcenie swoich córek, które przynoszą rodzinie hańbę.
Nie będą ścigani rodzice pochodzenia afrykańskiego, którzy kastrują swoje córki.
Przyjmuje się, iż Ukraina w okresie międzywojennym była pod zaborem Polskim, a masakra na Wołyniu była sprowokowana przez Polaków.
Określenie Polskie obozy koncentracyjne uznaje się za poprawne, ponieważ to Polacy wymordowali Żydów, Cyganów, Słowaków, Czechów, Rosjan oraz Polaków.
Uznaje się, że Niemcy zostali pokrzywdzeniu w trakcie drugiej wojny światowej przez Polaków poprzez wypędzenia ich z zajętych w wyniku legalnych i uzasadnionych działań wojskowych ziem (brak dostępu do korytarza).

Dalsze postanowienia zostaną ustalone w najbliższych dniach.

Wyjaśnienia końcowe:
Czuję się w obowiązku poinformować wszystkich, że powyższy tekst jest jedynie satyrą i nie ma zamiaru obrażać inny nacji, ras, mniejszości seksualnych ani nikogo, zgodnie z Ustawą o poprawności politycznej z dn. 21.12.2012 r.

Brazylijski serial nie cieszy jak kiedyś

2009-03-17T20:44:00.004+01:00

Dzisiaj był bodaj najbardziej denny dzień od początku roku (przynajmniej jak na razie). Otóż rano stwierdziłem, że należy mi się dodatkowe pół godziny snu, zresztą jak co dzień, więc wstałem, co zaskakujące, pół godziny później niż powinienem. Zaczęło się dobrze. Zupa-krem na śniadanie rozgrzała mi żołądek. Potem telefon od ucznia, że odwołuje lekcje dziś i jutro (za dziś jestem zarobiony, bo stosuje faszystowską metodę brania kasy z góry i przepadnięcia lekcji, jeżeli zostanie odwołana tego samego dnia). Potem sprawdziłem maila i stan konta i się zaczęło.
Kasy na koncie za zlecenie jak nie było, tak nie ma. Nie wiadomo czemu. Bank zgubił, sekretarka się pomyliła, prezes coś źle wcisnął? Najgorsze jest to, że nie mam powodu, żeby nie wierzyć klientowi, bo pracowałem już z nim i płacił mi na czas.
Na mejlu nie było obiecanego od tygodnia tłumaczenia. Zadzwoniłem więc do wydawnictwa z serią pytań, ale zostałem zbyty hasłem "pani taka a taka jest na zebraniu". Ok. Takie życie. Dzwonie później jeszcze raz. Znowu to samo. Tym razem słyszę zapewnienia, że dostane tłumaczenie. Ok. Tłumaczenia, podobnie jak pieniędzy, nie ma.
Postanowiłem nie marnować czasu i poprawić tłumaczenie jeszcze raz. Średnio mi się udało, bo cały czas zżerała mnie chęć sprawdzenia mejla. W efekcie nie zamówiłem okien do przyszłego lokum, nie sprawdziłem tłumaczenia do końca (jutro znowu będę miał "pusty przebieg", tj. dzień zmarnowany na korektę; chociaż alternatywa dnia bez pracy jest bardziej frustrująca).
Na domiar złego nie było dziś Herosów. Znalazłem też nowe informacje na temat jedenastego albumu Dream Theater, który ukaże się za 3 miechy. Płacz i zgrzytanie zębów. Nie dość, że okładka paskudna, to jeszcze tytuły piosenek są tak żenująco głupie, że (wielokropek)
Sfrustrowany przeciwnościami losu zacząłem szukać jakiejś pracy. Dorywczej, pół etatu, coś w ten deseń. I znowu, kurwa, mam te same problemy.
A to nie wiem co to jest jakiś lider, account menager, czy inny syf. Znowu czytam o jakichś kosmicznych wymaganiach. Znowu czytam i dostaje palpitacji serca. Znowu czuję się jakby mi ktoś przyłożył zimną lufę AK-47 do głowy i ustawił na tryb "seria".
Nie umiem się odnaleźć w "normalnej" pracy. Nie wiem co potrafię. Nie znam swoich kwalifikacji. Nie mam pojęcia co mógłbym robić. Czy jestem aż takim indywidualistą, czy może po prostu dzieckiem autystycznym?
Przecież przez pięć miesięcy prowadzenia działalności nauczyłem się wielu rzeczy. Chociażby, jak opłacać ZUS, obliczać podatek, wypełniać PIT, prowadzić rachunkowość, wystawiać rachunki, wpuszczać wszystko co sie da w koszty. Ba! Nawet wiem, na czym polega kreatywna księgowość (ale akurat tej wiedzy, nie mam zamiaru wprowadzać w życie).
I czego ja się boję? W ciągu paru miesięcy zdobyłem wiedzę, której nie ma statystyczny Nowak, Kowalski czy Jankowski. Ale co z tego, jak ciągle jestem zahukanym Wiktołkiem nieśmiało wychylającym się zza monitora.

O językach obcych

2009-02-05T10:37:00.003+01:00

Pozdrawiam wszystkich fanów koszulek z Che Guevarą, pacyfistów oraz antyglobalistów! Uczcie się historii, języków obcych i chodźcie częściej do teatru!

Rozszerzone prawo Godwina wg wujka retcona

2009-01-11T13:20:00.004+01:00

Podczas przydługiej i bezowocnej rozmowy z katolikiem na temat kościoła katolickiego prawdopodobieństwo poruszenia tematu adopcji przez pary homoseksualne niebezpiecznie dąży do 1.

Malk offy 2008

2009-01-06T22:09:00.003+01:00

Rozpoczynam nową tradycję przyznawania nagród za rzeczy, które mnie najbardziej wkurwiają. Zwycięzcom nie przysługuje nic, oprócz wyróżnienia przeze mnie. Decyzje są nieodwołalne i tak dalej.

Kategoria: Biznes

Nominowani:
ZUS - za to, że muszę go płacić
ZUS - za to, że muszę go płacić, pod groźbą kary finansowej
ZUS - za to, że karze mi utrzymywać nierobów
ZUS - za to, że zabiera mi ponad 300 zeta miesięcznie, a będzie zabierać 750

Zwycięzca:
ZUS - za to, że prawie 4000 PLNów rocznie wrzucam do studni bez dna. A mógłbym sam kupić za to w niepublicznym ZOZie ubezpieczenie i jeszcze by na lokatę zostały ze dwa tysiące.

Kategoria: Ludzie

Użytkownicy naszej klasy - za życzenia świąteczne na naszej klasie, za lans, za multum zdjęć
Młodzi głupi kierowcy - bo przez ich głupotę muszę rejestrować samochód na matkę, w innym wypadku płaciłbym za ubezpieczenie 3 razy tyle
Głupi kierowcy BMW - bo przez nich muszę wydobywać z siebie ostatnie pokłady ironii kiedy mówię o własnym samochodzie
Pasażerowie komunikacji miejskiej - bo śmierdzą, nie kupują biletów, mają wiecznie pretensje o wszystko

Zwycięzca:
Użytkownicy naszej klasy - bo mam dość życzeń świątecznych w awatarach, bo mi obrzydzili aparat fotograficzny

Wkurw roku - nagroda specjalna, przyznawana za całokształt

Grawitacja - za to, że wszystko, ale to wszystko spada, wypada czy wylatuje wtedy, gdy to jest najmniej konieczne. A to kromka chleba spadnie masłem w dół, a to słownik spadnie i się rozerwie, a to miska, a to kubek, a to, kurwa, jeszcze coś innego .

Wyróżnienie - zaszło dziś, więc w tym roku, ale jest tak porażająco wkurwiające, że jednoosobowa komisja zdecydowała się, że sprawę wyróżni..

Pewna studentka, która uświadomiła spóźnioną o 20 minut wykładowczynię, że grupa chowa się przed nią w kiblu (jest jedno wyjście, wykładowczyni przyjechała w tym samym momencie, w którym grupa podeszła do drzwi; by uniknąć spotkania 30 dziewczyn schowało się w męskiej ubikacji). Studentce gratulujemy szarego telefonu - jest to jedyna sprawna komórka, którą posiada.

O litości i miłosierdziu

2008-11-14T14:00:00.006+01:00

Człowiek to bardzo dziwne zwierze. Niby ma kły, więc wychodziłoby na to, że jest mięsożerny. Ma też płaskie trzonowce, które są charakterystyczne dla roślinożerców. Wychodzi więc na to, że może żreć wszystko co popadnie, byle strawił to żołądek. W naszej strefie klimatycznej wszystkożerność jest przydatną cechą. Kiedy jest ciepło mięso nie jest najbardziej upragnionym pokarmem, zaś zimą trudno się żywić jagodami czy kiełkami.
Niemniej istnieje grupa ludzi mianujących się wegetarianami, którzy z pobudek ideologicznych i w imię szacunku do braci naszych mniejszych spożywają jedynie roślinki i ewentualnie od czasu do czasu jakieś produkty zwierzęco pochodne. Są też bardziej zmutowani przedstawicie tej ideologii, będący następnym krokiem w ewolucji głupoty, którzy nazywają się weganami. Otóż ci państwo przyswajają jedynie roślinki. Nie jedzą serów, bo dojenie dla krowy jest bolesne, a jedyne mleko jakie piją powstaje z namaczania soi w wodzie. Nie noszą też skórzanych butów, co oczywiście wydaje się logiczne, zamiast tego preferują gumofilce w kwiatki i japonki z Tesco.
Wegetarianie i weganie mieszkający w Polsce (bo może na Kanarach czy w Papui-Nowej Gwinei można przeżyć na owocach i korzonkach) pozbawiają się świadomie wartości odżywczych potrzebnych do normalnego funkcjonowania. Zimą takie to nie założy ocieplanych futrem skórzanych butów, nie założą też swetra, bo przecież pozbawianie owcy jej naturalnej ochrony jest barbarzyństwem. A że nie jedzą mięsa, to jest im cały czas zimno. A owocki i korzonki nie ogrzeją ciała, niestety. Tym samym to to skazuje się na śmierć. Czy takie coś nie nadaje się na nagrodę Darwina?
Jednak nie weganie mnie niepokoją. Kilka dni temu oglądałem reportaż o dzieciach chorych na jakieś przeraźliwe choróbsko genetyczne, chyba nawet niedorozwój to był. Dzieci te są jak warzywka. Niby się ruszają, niby oddychają, niby kontaktują. Tylko pytanie co z tego? Ile przeżyją? Tak długo jak rodzice będą mieli siłę? Lekarze bezmyślnie ratują każde istnienie, czy to ze strachu przed konsekwencjami, czy z wyrobionej ludzkiej litości. Ratują istnienia, które przeznaczone były przez Matkę Naturę na śmierć. Lekarze ratując takie osoby, wpuszczają do puli genów człowieka, geny skażone. Z punktu widzenia ewolucji wydaje się to być nonsensem i skazywaniem własnego gatunku na wymarcie.
Ciekaw jestem czy któryś lekarz zastanowił się kiedyś nad tym co takie upośledzone dziecko czuje, jak myśli, jak postrzega świat? Czy to, że płacze, gdy mama gra mu na flecie jest oznaką wrażliwości, czy też może jedynym sposobem na komunikację? Czy któryś z tych lekarzy albo rodziców tych dzieci (w owym reportażu jedna z mam wymuszenie się uśmiechając i z trudem powstrzymując łzy mówiła: "Myślę, że jak ja się uśmiecham, to synek tez się uśmiecha") podjąłby się ratowania takiej osoby, jeśli chociaż na parę minut znalazłby się w jej głowie?
Życie w dzisiejszych czasach stało się tak dużą wartością, że nie tylko ratuje się kogo tylko można, ale też zabrania się odchodzenia w godziwy sposób tym, którzy tego chcą. Chociażby ostatni przykład trzynastolatki z Wielkiej Brytanii, która stwierdziła, że nie chce przeszczepu serca, bo boi się powrotu białaczki (serce uszkodziło się w wyniku leczenia owej choroby). Dziewczynę na początku chciano zmusić do przeszczepu, a rodzicom w razie jej śmierci grozili sądami i kuratorami. Jednak małej udało się przekonać zarówno prawników jak i sędziów do swojej decyzji. Ciekawe jest to, że trzynastolatka miała twarz trzydziestolatki i do tego wypowiadała się poważniej niż wszyscy polscy politycy przez wszystkie lata od przemian ustrojowych. Kto ją widział, ten zrozumie.

P.S. W komentarzach obowiązuje prawo Godwina
P.S. 2 (na wszelki wypadek, gdyby ktoś nie zrozumiał ) Wiem, że sam nie mam dzieci, a mój stan jest niezły. Dlategoteż mogę pozwolić sobie na obiektywny punkt widzenia.

Wujek Retcon przedstawia: Podróże w czasie

2008-11-12T19:45:00.005+01:00

Żyjemy w teraźniejszości. Gdybyście mogli jakimś cudem zobaczyć to zdanie sekundę szybciej niż inni, niewątpliwie zerknęli bylibyście w przyszłości. Jednak tak się nie stanie, a chwila, która jeszcze dwa zdania temu wydawała się przyszłością staje się teraźniejszością, teraźniejszość zaś staje się przeszłością, a przeszłość staje się bardziej odległa.
Za każdym razem kiedy myślicie, że żyjecie w teraźniejszości, mylicie się. Myśl pomyślana należy do przeszłości, chociaż wydawało wam się, że żyjecie tu i teraz. Zatem, czy można uznać, że przyszłość nie istnieje, czy tworzy się na bieżąco? Wczoraj myśleliśmy, że żyjemy w teraźniejszości, dzisiaj myślimy tak samo i jutro też będziemy. Zatem jeśli przyszłość powstaje niejako w locie i zawsze myślimy, że żyjemy tu i teraz, oznacza to, iż jesteśmy w błędzie. Innymi słowy nie mówimy prawdy. Skoro nie mówimy prawdy, a zawsze myślimy, że żyjemy w teraźniejszości (ta sama myśl pomyślana jutro, za dwa dni będzie przyszłością, chociaż z obecnego punktu widzenia wydaje się przyszłością), to można przyjąć, że teoria jest naciągana.
Jest też inna teoria, zakładająca, że przyszłość istnieje. Zgadzałoby się to ze sposobem myślenia człowieka. Wtedy świadomość życia tu i teraz jest zawsze prawdziwa, niezależnie od czasu.
Jeżeli przyszłość istnieje, to czy jest ona predestynowana czy płynna?
Jeżeli jest predestynowana, to cofając się w czasie zostaniemy swoim dziadkiem, albo, jeśli zabijemy go, to się okaże, że babcia już dawno jest w ciąży, a my właśnie ujeżdżamy błyskawicę za morderstwo, nie możemy zatem zabić babci i tym samym wyeliminować się z rzeczywistości.
A jeśli jest płynna? To cofając się w czasie możemy namieszać. Możemy zabić swojego dziadka i spowodować paradoks - jeśli zabijesz swojego przodka, nie urodzisz się, jeśli nie urodzisz się, nie zabijesz swojego przodka.
A teraz się pytam, gdzie byli scenarzyści Terminatora: Kroniki Sary Connor, gdy pisali pilot. No po prostu myślałem, że jebnę jak zobaczyłem głównych bohaterów włamujących się do banku, w którym był ukryty wehikuł czasu, dzięki któremu przenieśli się dziesięć lat do przodu. To po to wysyłali inżyniera do 1963 roku, żeby zbudował bank, umieścił tam superzajebistą broń do rozwalania terminatorów i wehikuł czasu? Nie mógł chłopak od razu zabić Milesa Dysona i reszty ludzi tworzących Skynet? W latach sześćdziesiątych na pewno nie byli szkodliwi!
I tak to jest moi drodzy z podróżami w czasie. Lepiej się za nie nie zabierać, bo można jeszcze przez przypadek zrobić jakąś dziurę. W scenariuszu.

Ja vs Lód

2008-11-10T12:43:00.003+01:00

Dwa dni temu skończyłem czytać jedną z najlepszych książek z pośród tych, które udało mi się jak dotąd przeczytać. Książka to zapisany drobnym makiem kloc wielkości pustaka pt. Lód. Nie będę tu się rozpisywał na temat treści i wspaniałości owej książki, bo wpadłbym pewnie w intelektualny onanizm charakterystyczny dla rusofilów.
Przeczytanie Lodu zajęło mi prawie10 miesięcy. Książkę "dostałem" pod choinkę i jeszcze tego samego dnia się za nią wziąłem. Średnia prędkość czytania to 3,25 strony na dzień (od 24 grudnia do 7 listopada). Przy czym strony, na którą składają się przynajmniej dwa strony znormalizowane (1800 znaków ze spacjami), albo lepiej. Dukaj (bo to on jest autorem tegoż morderczego tekstu) nafaszerował książę mnóstwem opisów, wywodów matematycznych, logicznych, fizycznych, barbaryzmów, spolonizowanych rusycyzmów i wiele innych rzeczy, przy których Sienkiewicz i Prus razem wzięci mogą się co najwyżej schować.
Ale teraz najważniejsze, dlaczego o tym pisze. Otóż jak wiadomo większości z was, jestem dyslektykiem i to takim, który potrafi przeczytać jeden wyraz na 5 różnych sposobów (np. książka Zadra przez ponad miesiąc była dla mnie ZDRADĄ). Powszechna opinia o dyslektykach jest taka, że nie są w stanie przebrnąć przez książkę grubą, zawierającą dużo opisów i długie zdania. Dodając więc dwa do dwóch wychodzi, że nie powinienem był przeczytać Lodu. Jednak dałem, zajęło mi to prawie rok, ale dałem rade. Co ciekawe, dałem się wciągnąć Dukajowi w jego dziwny, opanowany przez Zimę świat i to na tyle, że jeśli dorwałem się do książki, to bodaj tylko sen był mnie w stanie od niej oderwać. Niestety raz oderwawszy się od książki trudno było do niej powrócić (tu mam małego zonka z poprawnością tegoż zdania, trza se przypomnieć imiesłowy).
Zatem na poczet swoich sukcesów, jako dyslektyka rozwojowego, oprócz skończenia studiów filologicznych, zaliczam dobrowolne przeczytanie kloca, którym można zabić.

Niniejsza notka powstała bez sprawnie działającego spellchecka, jak i bez sprawdzenia w ogóle w celu podkreślenia mojej dysleksji ;P

Coś mnie naprawdę wczoraj wkurzyło...

2008-11-01T16:56:00.003+01:00

Nawet nie oczekuje, że ktoś zrozumie cokolwiek z tej notki ;]

Wczoraj dotarła do mnie nędzna w swoim jestestwie wiadomość, z której to dowiedziałem się, że David Tennant (ten, który grał Bartiego Krocza Młodszego-czy jakiegoś tam innego menela- w Henryku Garncarzu) odchodzi z Doctora Who, czyli tym samym przestaje być odtwórcą głównej roli, czyli (The) Doctora (już bez Who). Problem nie polega na tym, że Tennant odchodzi, wiadomo było, że kiedyś odejdzie. Ile w końcu jedna osoba może grać Doctora (Colina Bakera i tak nie pobije)? Problem polega na tym, w JAKI sposób to zrobił!
Najpierw gwoli wyjaśnienia. Doctor Who, to serial o takim kosmicie zwanym Doctorem (jego imienia nikt nie zna, więc się posługuje pseudonimem - taki skubaniec jest mhrochny), który się regeneruje, jak go zabiją i przybiera nową postać (wtedy następuje wymiana aktora). Lata on sobie TARDISem, czyli niebieską budką telefoniczną, która jest większa wewnątrz, niż na zewnątrz i wygląda jak moja zakładka do książki (albo na odwrót).
W każdym razie Tennant miał grać (i gra) w tym roku Hamleta, więc specjalnie dla niego zmieniono plany produkcyjne i zamiast robić 13 odcinków i jednego gwiazdkowego specjala, powstaną cztery filmy (w tym pewnie jeden gwiazdkowy, w którym pewnie Tennant zginie i zastąpi go nowy aktor). Specjalnie dla niego zmieniano plany, a ten się wypiął!
Ale to jeszcze nic! To po to go specjalnie rozdzielili na dwóch w ostatnim odcinku (jeden został na Ziemi, drugi przeniósł się ze swoją niedoszłą-obecną dziewczyną do innego wymiaru- dłuuuuuuuga historia), żeby sobie teraz odchodził! No nie, no!
A można było to zrobić tak pięknie. Ostatni odcinek (który miał zakończyć wątki z 4 serii i dać czystą kartkę nowemu producentowi) mógł przecież zakończyć się inaczej. Doctor mógł się zregenerować w nowego 11 Doctora, a ten, który odrodził się z ręki (naprawdę chory motyw) mógł zostać starym, bo w końcu to była ręka 10 Doctora. Po czym sklonowany z ręki 10 Doctor mógł oddalić się wraz z Rose i TARDISowym kawałkiem koralowca do innego wymiaru. I byłoby cacy. A teraz całe te napięcie stworzone w ostatnim odcinku czwartej serii poszło się chędożyć na pole z krowami! Pierdolca można dostać.

Żyje, ale co to za życie

2008-10-17T11:56:00.004+02:00

Z powodu braku zleceń postanowiłem w końcu zebrać się i napisać coś tutaj. Dużo się ostatnio pozmieniało. Z racji tego, że nikt mnie nie chciał, zatrudniłem się sam. Teraz jestem właścicielem small-business zajmującego się tłumaczeniami i nauką języka rosyjskiego. Na razie współpracuje z jednym wydawnictwem (chociaż współpraca to póki co za dużo powiedziane). Zadzwonił do mnie też pan, który chce się przygotować do matury z rosyjskiego. Póki co mam na ZUS i telefon, więc nie jest tragicznie (o ile mi zapłacą za tłumaczenia ;P)
Zakładanie firmy w Polsce jak się okazuje nie jest aż tak tragiczne. Jest tylko trudne. Niby można zrobić to w ciągu dwóch dni, ale zawsze czegoś się zapomni, czegoś się nie weźmie, o czymś nie powiedzą, etc. Mi zajęło to 5 dni. Nachodziłem się przy tym nieźle. Najpierw Urząd Miasta, potem GUS, potem fiskus, tam trzeba wziąć NIPy i je wypełnić, potem ZUS, i znowu wypełnianie formularzy. I tu nasuwa się pytanie, czy urzędnicy nie mogliby tego zrobić za mnie? Za co ja będę płacił podatki? Przecież taki pani Krysia z urzędu mogłaby wypełnić wszystkie formularze za mnie i po tygodniu zaprosić mnie po ich odbiór. A ja w tym czasie zająłbym się szukaniem klientów.
Wkurza mnie też ostatnio sytuacja polityczna. Wojna POmyleńców z PiSuarami przybiera na sile i coraz bardziej irytuje. Tyski przez rok rządził relatywnie kulturalnie. Czy nie można było tak dalej? Herr Donald, czy pan nie wie, że nie wolno się kłócić z głupim, bo ktoś nie może zauważyć różnicy? Jak Osioł ze Shrecka chce do samolotu, to trzeba było go zabrać. Wszyscy by mieli z niego bekę. Następnym razem powinno się wezwać Supernianię, żeby tego Osła posadziła na karnego jeżyka. Posiedziałby tam trochę i przemyślałby swoje zachowanie. Chociaż wątpię, żeby to coś dało.
Wczoraj jakoś mi się nie chciało spać, więc włączyłem sobie Dorotę Gawryluk na polshicie (w ogóle to nie wiem dlaczego takie fajne babki puszczają tak późno). Tam oto Domestos, niegdyś znany jako trzeci bliźniak, który jeszcze nie tak dawno miał problemy alimentacyjne i konflikty z Przemysławem Edgarem, produkował się na temat "jakie to prywatne szpitale są złe!". Do spółki Łapińskim (TYM Łapińskim) udowadniali, że prywatne szpitale to wymysł szatana. Co więcej pan Łapiński śmiał twierdzić, że polska służba zdrowia jest dobra, a Zachód kopiuje po nas. Demagogia godna Wielkiego Brata, albo Voice of Fate. Ale czego się spodziewać po kimś, kto przyczynił się do powstania tego burdelu w służbie zdrowia?
Domestos się popisał także mówiąc do obecnego w studiu pana liberała w musze (nie pomnę nazwiska), że "nie ufa mężczyznom w muchach, bo przypominają mu Korwina-Mikkego". To nic, że facet mówił mądrze. Ważne, że wygląda jak ekskolega, którego się nie lubi.
Co do samej prywatyzacji szpitali, to od momentu zostania bizmesnemem jestem gorącym przeciwnikiem zła zwanego ZUS (Zaraz Umrzesz, Skurwielu) i NFZ ([to] Nasza Forsa, Zjebie). Wszelkie socjalistyczne zapędy zniknęły w momencie rejestracji firmy i uświadomienia sobie, że rocznie będę płacił (po utracie zniżki) prawie 10 tysięcy złotych na coś, czego nie wykorzystam. Bo zęby sobie robię prywatnie, jak poszedłem do dermatologa, to baba mogła mnie przyjąć z miejsca, ale za 50 zeta (chociaż kolejki nie było), bo jak dopadnie mnie jakieś choróbsko, to i tak będę musiał, kurwa, płacić z własnej kieszeni. A o wysokości emerytury wole nie myśleć. PIERDOLE TEN SYSTEM!
Policzcie ile człowiek uzbieram sam przez całe życie. Myślicie, że państwo za was lepiej zarządzi pieniędzmi? Nie! Lepiej samemu sobie wykupić pakiet w prywatnej klinice za 4000-5000 PLNów i mieć pełen wachlarz usług. A zostanie w kieszeni jeszcze drugie tyle, które można sobie wrzucić na jakieś konto, wykupić akcje, kupić kawał ziemi, wydać na bieżąco i potem po przejściu na emeryturę strzelić sobie w łeb. To wolny kraj. Róbo co chcesz, byle byś nie krzywdził innych.
Jeśli ktoś ma wątpliwości co do prywatnych szpitali to niech się przejdzie do Swissmedu , albo do byle prywatnego gabinetu dentystycznego, który nie ma umowy z NFZ.
Wkurza mnie to, że z moje pieniądze będą dostawili pseudobiedni renciści, którzy mają 2 samochody i dom jednorodzinny, albo menele spod budki z piwem, albo jakieś inne zawodowe nieroby, albo lachony-matki (wspaniałe becikowe, za które sobie zrobią tipsy i pierdolną balejaż).
Mam nadzieje, że dojdzie do tego kaczyńskiego referendum. Wtedy pójdę i zagłosuje na TAK dla szpitali prywatnych. Bo to TAK, jest jednocześnie NIE dla żądnych władzy karłów (to raczej określenie mentalności, niż atrybutów fizycznych), dla mentalnej i gospodarczej komuny.
I na koniec cytat z Balcerowicza: "Dwie rzeczy są złe dla gospodarki - wojna i komunizm".
Tyle.

Dlaczego nie należy rozjeżdzać jeży...

2008-09-19T11:42:00.002+02:00

Smuty

2008-09-09T18:47:00.003+02:00

Kiedy wydawało się, że wszystko idzie w dobrym kierunku, parę ważnych spraw się zesrało.
Dzisiaj mija tydzień, od momentu kiedy dostałem maila, że przyjęli mnie do pewnej pracy. Widać terminy "wkrótce" i "coś" są bardzo śliskie, niczym termin poprawność polityczna. Bo krótkość jest pojęciem względnym, a brak czegoś można potraktować jako coś. Tak samo jak niewiara jest rodzajem wiary.
Więc znowu jestem na lodzie z robotą. Od nowa muszę użerać się z CV, listami motywacyjnymi, wysyłać te przeklęte maile, na które nikt nie odpowie. Zarejestrowałem się na kolejnym portalu dla poszukujących pracy. Zobaczymy co z tego wyjdzie. Pewnie niewiele.
Oberwało mi się dziś od koleżanki od marud i pyszałków, bo stwierdziłem, że nie chce pracy, w której będę musiał się wozić samochodem do Rybnika. Nie chce też wysyłać CV ze zdjęciem, bo odczuwam dyskomfort na myśl, że ktoś może ocenić moje zdolności na podstawie mojego krzywego nosa, wrastających włosów, czy pryszczy na czole. Przypomina mi to trochę konflikt, który toczyłem z Polibudą na początku naszego związku. Założenie było takie: Czy bycie modelem jest upokarzające intelektualnie? Polibuda miała swoje zdanie, ja swoje. Stanęło na niczym. Niemniej uważam umieszczanie zdjęć w CV za karygodny proceder, który jest równie beznadziejny jak segregacja płciowa czy rasowa.
Poza tym posrała się sprawa z mieszkaniem, które mieliśmy z Polibudą wyremontować. Sąsiad do spółki z przepisami prawa mieszkaniowego zgotował nam miłą niespodziankę. Obecnie jesteśmy jak przeciętna polska para: ona studiuje i dorabia, on z ambicjami, za to bez pracy, oni bez mieszkania.
Niby to nic strasznego, ale przyjemne też to nie jest. Od rana chodzę struty. Próbowałem się leczyć jakimś death metalem, ale nie znalazłem niczego wystarczająco mocnego do zagłuszenia uczucia bycia nieprzydatnym zawodowo.

Dżordżia postscriptum

2008-08-30T10:41:00.003+02:00

Pamięta ktoś z was jeszcze Tybet? Takie okupowane przez ChRL państwo, w którym pokojowe demonstracje mnichów nazywane są terrorystycznymi atakami. Pamiętacie? Jeszcze 2-3 tygodnie temu było modne mówić Free Tibet. A teraz co? Nowa moda? Wolność to taki sam fad jak jo-jo czy hula-hop? Małaszyński, może założysz koszulkę udającą flagę Gruzji podziurawioną kulami? Bo to modne.
Pytanie, ile w dzisiejszych czasach warta jest wolność postawcie już sobie sami.

Ja a Gruzja

2008-08-27T19:12:00.004+02:00

Konflikt w Gruzji już dawno wyszedł z Kaukazu i przyszedł do mojego pokoju. Borykam się z moralnym kacem w związku z moją znajomością języka rosyjskiego i posiadania rusycystycznego blogu. Mam lekkie problemy z obejrzeniem jakiegokolwiek filmu w języku naszych wschodnich sąsiadów, a co za tym idzie i z napisaniem recenzji.
Oglądam od paru dni rosyjska i polską telewizje. Porównuję informacje, sposób pokazywania informacji etc. Dzisiaj doszedłem do wniosku, że właściwie pokazują to samo, tylko z różnymi aktorami. I tak w Rosji pokazują, jak to dzielne morjaki są witane przez ubranych w tradycyjne stroje Abchazców, dzierżących w dłoniach flagi Federacji. W Polsce to samo. No prawie, bo zamiast Abchazców mamy Gruzinów w tradycyjnych strojach, dzierżących amerykańskie flagi. Najśmieszniejsze jest to, że przywitania wyglądały na tyle podobnie, że chyba były robione przez tą samą firmę piarowską.
Jednak co innego spędza mi sen z powiek (poza tym rosyjskim kacem). Chodzi o to, że po tym jak Pan Miś uznał niepodległość Abchazji i Ostetii Pd. zacząłem się zastanawiać nad tym całym cyrkiem.
Gruzja wprowadziła wojska na teren Ostetii, która jest jej integralną częścią, czyli zaatakowała samą siebie. Rosja wkracza w roli rozjemcy. Polska popiera Saakaszwilego. Ergo popieramy dyktatora, który swoich obywateli traktuje czołgami. A tak bardzo narzekamy na Jaruzela.
Dalej. Rosja uznaje niepodległość obu terytoriów. My się sprzeciwiamy! A przecież parę miesięcy temu uznaliśmy Kosowo, którew dążeniach niepodległościowych niczym się od Ostetii nie różni.
Gdzie tu konsekwencja? Albo walczymy o wolność naszą i waszą, albo gramy w szachy w skali 1:1?
Zachowujemy się jak Howard Webb na meczu Austrii z Polską. Najpierw błędnie uznajemy Kosowo, a potem, żeby wyrównać rachunek nie uznajemy dwóch innych republik.
Pocieszające jest jedynie to, że prezydęt do spółki ze swoim kolegą Saakaszwilim strzelili sobie politycznego samobója.
A tak się brechtaliśmy z naszej wykładowczyni Białorusinki, która twierdziła, że prezydent Gruzji to taki Stalin, tylko bardziej liberalny.

failure beggins with R

2008-08-26T22:45:00.006+02:00

Dziś mam przypływ weny. Wystarczy wyjść z domu na dłużej niż 2 godziny, a w głowie powstaje strumień świadomości, który, jeśli tylko mógłby zostać w zapisany w czasie rzeczywistym, stworzyłby dzieło, przy którym Joyce mógłby schować się pod ziemię.
Udałem się dziś na rozmowę kwalifikacyjną do Thomsons Reuters, bardziej znanej jako takie kółko w rogu, jak pokazują wiadomości.
Na samym początku zaskoczył mnie remont torowiska w Gdyni (tam też znajduje się siedziba). Wygląda ono całkiem przyzwoicie i, w sumie, w dłuższej perspektywie groźnie. Jeśli ten remont dojdzie do Gdańska, albo Pruszcza, to ja może jednak zajmę się tłumaczeniami nieliterackimi.
Dotarłszy do HQ, callnąłem do office'a, żeby się dowiedzieć, na który floor mam pójść na job interview. Muszę w tym miejscu wspomnieć o sposobie rekrutacji przez Reutersa. Otóż firma ma swoją super-hiper-wyjebaną stronę, która obsługuje cały świat. Nawet Pekin. Sprytne, prawda? Tylko kogo z Pekinu albo NYC do matki o wątpliwym stopniu prowadzenia się obchodzi, że ja aplikuje w Gdyni na Data Alalist- Fluent in Russian (z tym fluent, to też rzecz względna).
Wysłałem więc im w piątek CV po ang, jakiś ich tam teścik po ang. i list motywacyjny po rosyjsku. W poniedziałek była już odpowiedz i zaproszenie na rozmowę. Pani się tylko spytała jak moja matma. Odpowiedziałem, że chyba dobrze, ale dawno nie używałem.
W końcu dotarłem do biura. Spotkałem znajomą z chaerów (bo przecież nie z kadr, bo po co?), która po small talku wróciła do worka. Po drodze jednak spotkała panią, która miała mnie interviewować. (Wiem, rozwlekam strasznie, ale co tam, jak wena, to wena.) Zamieniwszy dwa zdania po polsku, pani interviewerka przyszła do mnie o zaczęła zasuwać po angielsku. No i na samym starcie zyskałem przewagę, bo babka choć mówiła składnie, akcent miała mocno szkolny. Co nie zmienia faktu, że była sympatyczna. No więc, dwója bęc, poszedłem na ten cholerny job interview masakrując babkę swoim równie pięknym pseudoamerykańskim akcentem.
Gdy przybyliśmy do pokoju, dostałem trzy testy: językowy, matematyczny i makroekonomiczny. Z pół godziny męczyłem sie z tłumaczeniem banalnych pięciu zdań z rosyjskiego na angielski. Ciekawe, że nie wpadłem na pomysł, żeby sobie przypomnieć jak są po ang. akcje, giełda, etc. No ale mniejsza o to. Zmęczyłem tekst. Przystąpiłem do makroekonomii, a tam pytanie (z głowy) Co się dzieje, gdy zatrudnia się dużą ilość wykształconych kobiet? Odpowiedzi były cztery, z czego trzy sugerowały albo spadek płacy, albo obniżenie kwalifikacji. Wybrałem więc czwartą - żadna z powyższych. Z trudem się powstrzymałem, żeby im tam nie napisać Szowiniści!
Kiedy zaś przyszło do matematyki, to prawie się popłakałem. Chciałem nawet zwiać. Ostatni raz miałem takiego doła w siódmej klasie na klasówce licząc różnice procentowe (tylko wtedy się poryczałem). No więc popatrzyłem na ten test. Pierwsze zadanie - wzrost procentowy. Nie dzięki! Drugie. No to drugie to miało 2 strony A4. Nie zrozumiałem w ogóle polecenia. Na trzecie spojrzałem tylko o co kaman, ale jak zobaczyłem znowu wzrosty procentowe, to odpadłem. Ogólnie potrafiłem policzyć jedno zadanie polegające na dodaniu do siebie pięciu liczb. Stwierdziłem, że nie będę brudził kartki, może komuś innemu się przyda. Poza tym te biedne drzewa...
Podziękowałem pani za rozmowę i przeprosiłem, że zająłem jej godzinę.
Teraz parę przemyśleń:
- po co przeprowadzać rekrutację po angielsku do firmy, która znajduje się w Polsce, w której i tak ludzie mają wyjebane na to czy się mówi po angielsku czy nie (w Playsofcie wszyscy mięli, a najbardziej to chyba Francuzi, bo to francuska firma jest),
- niech ktoś mi wyjaśni, w jaki sposób sprawdzili moją rzekomą fluency w rosyjskim, skoro dali mi do przetłumaczenia banalny rosyjski pięciozdaniowy tekst i to na angielski w dodatku. Rozumiem na odwrót, rozumiem z polskiego na rosyjski, z rosyjskiego na polski. Ale to co oni mi tam dali do zrobienia nie miało nic wspólnego ze sprawdzeniem znajomości języka rosyjskiego. Nie tego mnie uczyli na studiach! Nie tego! Na chłopski rozum, mam tekst do przetłumaczenia z ruska na angola. Nie zatrudnię do tego Polaka, tylko Rosjanina albo Anglika. Poza tym tłumaczenie to skomplikowany proces, który wymaga dobrej znajomości obu języków i przynajmniej paru słowników. Ja rozumiem, że tekst prosty. Ale akurat zapomniałem jak po angielsku są akcje i giełda. Zdarza sie. A dr Kisielowa to do kumpli, którzy mieli wyroki dzwoniła, gdy tłumaczyła Symetrię na rosyjski...
- poza tym w tekście do czytania ze zrozumieniem jak na moje to było kilka drobnych błędów.

Ogólnie czuję się zażenowany tym cyrkiem. Self-ownage w pięknym stylu.

Gdyby babcia miała wąsy

2008-08-26T22:34:00.002+02:00

Gdybym dziś nie wsiadł do wcześniej SKMki na Przymorzu ( a miałem jechać późniejszą bezpośrednią do Prausta), to Hania eM musiałaby wnosić sama obładowany plecak do SKMki jadącej do Tczewa.
Gdybym się nie spóźnił na SKM, nie spotkałbym w Pruszczu na ławce taty, któremu spadł cukier.
Gdybym pewnej punkówie nie dał 2 zeta na wódkę (ładnie poprosiła), to bym miał na równy rachunek w Brovarni, a pani kelnerka nie zakosiłaby nam 3 zeta, które później moglibyśmy dać pewnemu starszemu panu, który regularnie pyta się o jakieś drobne przechodniów.

I tak to jest, że jak metro zatrzaśnie swoje drzwi przed tobą, to potem życie zaczyna się komplikować.

Żeby przełamać sie...

2008-08-22T17:57:00.004+02:00

Nie mam ostatnio weny do pisania ani tu, ani na Wschodzie. Właściwie to niewiele mi sie chce. Może najwyższy czas zając sie czymś konkretnym, pracy poszukać? No szukam. Nic jednak z tego nie wychodzi. Odbyłem jak na razie jedną rozmowę, na której nieźle się ubawiłem. Otóż, jeśli by mnie przyjęli, miałbym odpowiadać za towar wart pół miliona złotych i wystawiać za niego faktury. Super. A szukałem roboty, której nie przynosiłbym do domu. Już sobie wyobrażam - godzina trzecia w nocy, a ja nadal nie śpię, bo myślę o towarze, który jedzie właśnie przez Ukrainę. Na szczęście nie zadzwonili.
Co poza tym? Gram w X-Com: Terror from The Deep. Jeśli nie wiecie co to za gra, a mieliście komputer przed 1999, to możecie uważać się za pokolenie gimnazjalistów. Powiem szczerze, że gra, mimo iż ma 13 lat, nie zestarzała się. Oczywiście pomijając kwestie grafiki i obsługi. Mało która gra może się z nią równać pod względem grywalności i klimatu. Nawet Doom 3 nie był tak mroczny jak drugi X-Com.
No a poza tym... Mam bekę z prezia trzeciej/czfartej erpe pana prezydenta wiadomo kogo. Chętnie bym ulżył sobie, ale niestety, człowieka, który wytoczył proces bezdomnemu, lepiej zostawić w spokoju. Chociaż z drugiej strony "this R feeling" (jak to mawiała na najstarszą profesję pewna znajoma Angielka) nie jest w stanie wyrazić wszystkich złych uczuć jakie towarzyszą mi gdy oglądam pana prezydęta. Czy tego człowieka nikt nie może dobrze ubrać? Nie wiem, kurwa (pardon, miało być bez bluzgów), niech zadzwonią do Trinnie i Susanny, które by go ubrały. Wiadomo, facet jest po 50tce, brzucha ma niemałego. Zdarza się w tym wieku. Ale na litość boską, są metody kamuflowania takich niedoskonałości! Nie wiem, pionowe pasy, inna marynarka, cokolwiek. Żądam aby mój prezydent ubierał się dobrze! Żądam też, żeby mój prezydent nauczył się chociaż jednego języka obcego! Żądam, aby mój prezydent poszedł do logopedy, albo protetyka!
A w ogóle, to jestem zażenowany tym co pan prezydęt zaprezentował na podpisaniu traczy, zakrawa na groteskę wyjętą wprost z kiczowatych opowiadań Lovecrafta. To parsknięcie było ciosem w plecy polskiej polityki. Teraz cały świat wie, że a) nasz prezydęt nie zna angielskiego, b) nie umie się kontrolować w miejscach publicznych, c) nie szanuje gości zagranicznych (bo Rice mogła przecież odebrać to jako afront wobec niej), d) jest prezydentem pisu (nie żeby to była nowość, ale tym razem poszło to na cały świat), e) nie ma poczucia humoru (Tusk"panie prezydencie melduje wykonanie zadania", Kaczyński: "Ja też melduje wykonanie zadania, ale poprzedniemu rządowi).
Wnioski. Prezio pokazał po raz któryś, że nie ma poczucia humoru na poziomie godnym głowy państwa (bo chłopa pańszczyźnianego to może ma), że nie ma dystansu do siebie. W innym wypadku olał by Tuska i jego angielski i błazeńskie teksty. No cóż, ale tak to jest jak człowiek otacza sie specjalistą od jajek po benedyktyńsku i autorem najgorszego klipu (bodaj Yach 2008 o ile się nie mylę; Lary jesteś moim idolem!).

To tyle. Post rzucam bez poprawek, bo jeszcze bym coś zmienił, albo w ogóle go nie opublikował. Więc wybaczcie błędy :)

PS. Piotr M. jest proszony o nieprzesyłanie mi żelków na facebooku ;P Akceptuje jedynie prawdziwe żelki :P

Krótko

2008-07-17T16:15:00.002+02:00

Obroniłem pracę Stop.
Na 4 Stop
Za pracę dostałem 5 Stop
Ocena recenzenta: Poziom językowy bardzo dobry Stop
Ocena na dyplomie 4 Stop

Wolsung wyjdzie! STOP!

Przyspieszony kurs historii rozwoju polskiej mentalności Normana Davisa

2008-07-15T14:34:00.001+02:00

List motywacyjny (notka wulgarna)

2008-07-08T13:59:00.006+02:00

Witam
Jestem studentem V roku filologii rosyjskiej na Uniwersytecie Gdańskim (przed obroną). Nie mam absolutorium, bo takie coś nie istnieje, więc nie będę wam ściemniał, że, kurwa, mam wyższe wykształcenie jak go, kurwa, nie mam. Ma go np Asica albo Picia, ale ich nie znacie, więc nic wam to nie powie. Ale chuj, każdy ma swoich znajomych, co nie? Jak w tym dowcipie: Chłopakowi na maturze dają zdjęcia Lenina, Marksa i Engelsa. Pytają się, kto to. Chłopak mówi, że nie wie. Komisja się oburza. Chłopak wyciąga trzy foty mężczyzn i pyta się komisji: A tych znacie? Zdezorientowana komisja odpowiada przecząco. Na co chłopak mówi: widzicie każdy ma swoich znajomych. No więc, nie ważne. Każdy ma swoich znajomych, jak chcecie to wam dam namiary na nich. Ta Asica to nawet niezłym grajkiem jest, a Picia to wam wybierze jakiegoś taniego armaniego.
No więc znam rosyjski, bo się go, kurwa, uczyłem 5 lat, napisałem w tym języku pracę magisterską, więc to oczywiste, że umiem mówić i pisać w tym języku! Znam też angielski i niemiecki. Niemieckiego to się sam nauczyłem. Bajki oglądając, kurwa. A podobno telewizja mózg niszczy.
A w ogóle, to jestem dyslektykiem i się na tych studiach 5 lat musiałem użerać z wykładowcami i ciągle udowadniać, że Wiktorek nie jest głupi. Myślicie, że to kurwa przyjemne? Poza tym jestem neurotykiem, jeśli jeszcze nie zauważyliście. Co to jest neurotyk? Weź se kurwa wikipedię odpal. Bozia rączki ujebała? To jak, kurwa, czytasz ten list? W zębach go trzymasz?
No więc, dlaczego chcę tą pracę? Bo potrzebuje kurwa na remont, a tylko wy płacicie dobrze. Nie, nie interesuje mnie handel. Jebie mnie to co noszą ruscy. Za to lubię fantastykę, którą pewnie Pan/Pani uważa za idiotyzm dla geeków, czy innych zjebów. Otóż nie! Zaskoczenie?! Fantastyka jest naprawdę zajebista i porusza ważne tematy. Niestety komisja od "interview" jest zbyt głupia, żeby to pojąć. Bo wolałbym pracować na UG, ale niestety wtedy bym mieszkał z rodzicami do końca ich życia, a potem przeprowadził się pod wiadukt. Fajnie, nie? I wicie co, to wasza wina! Waszego, kurwa, robotniczego pokolenia! Żeby inteligent zarabiał mniej niż taki pożal się boże łopatowy? NO SORRRY!
No więc, jak? Dostane tą pracę czy nie? Bo jak nie, to chuj wam w dupę i kilo gruzu, żeby nie było luzu! Pójdę kurwić się gdzie indziej.
NARA!

Kurs szybkiego czytania = szatan

2008-06-26T15:30:00.004+02:00

W ramach odstresowania się przed edytowaniem pracy magisterskiej postanowiłem sobie przeczytać coś na onecie. Znalazłem artykuł z jakiegoś katolickiego pisma poświęcony magii. Myślę sobie: O, beka, to będzie dobre. Zdanie kościoła na temat magii jest mi dobrze znane, więc miałem nadzieje na dobry ubaw. Niestety, trafił mnie szlag.
Pani pismaczka, bo redaktorką czy dziennikarzem nazwać jej nie można, raczy czytelnika różnymi informacjami na temat magii i okultyzmu. Pisze min. o tym, że magia jest zła, bo pozwala człowiekowi stać się równym Jahwe, że przywoływanie duchów jest złe (wow, też mi nowość). Wszystko fajnie, czytaliśmy to wszystko sto razy.
Listę rzeczy zakazanych pismaczka rozszerza o chiromancję, tarota, wahadełka, różdżki, bioenergoterapię, astrologię i fetysze. O ile jeszcze z opinią na temat wróżenia mogę zgodzić, bo przewidywanie przyszłości uważam za niemożliwe, gdyż nie przyjmuje faktu sztywnej i niezmiennej czasoprzestrzeni (wszystkie te koncepcje fatum i inne badziewia), o tyle czepianie się bioenergoterapii i homeopatii uważam za idiotyzm. Nie są to rzeczy nad wyraz szkodliwe, działające głównie na zasadzie placebo. Zresztą, w jakimś programie o tych zjawiskach lekarze mówili, że fizycznie to nie działa, ale pomaga psychicznie pacjentom. Ot, placebo. Za to totalną bekę wytoczyłem przy fetyszach. Tylko tak się zastanawiam, czym jest krzyż, obrazek świętego, czy medalik? Czyżby nie fetyszem? Chyba nie, bo katolicy nie używają ich. Oni mają krzyże, medaliki i obrazki świętych.
A propos bałwanów. Jest takie przykazanie Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną. To czemu się katolicy modlą do Marii czy świętych? W ogóle jak kogoś można nazwać świętym. Przecież mnie na lekcjach religii zindoktrynowano, że tylko Jahwe jest święty. Tzw. ZONK!
Ale dobra, odbiegam trochę od tego żałosnego artykułu, w którym obrywa się także Harremu Potterowi. Ciekawe tylko dlaczego akurat jemu, a nie Wiedźminowi Geraltowi, albo Gandalfowi (nie dość, że mag to jeszcze pedał i w dodatku zmartwychwstały pedał)?
Teraz najlepsza część! Otóż czytam sobie dalej, czytam, czytam i czytam ponownie i oczom nie wierzę, więc może zacytuje:
Jeśli chcecie swojemu dzieciakowi zafundować kurs szybkiego czytania, supernauczania, wszelkie kursy, które poszerzają zdolności umysłu, pamiętajcie, że narażacie dziecko na kontakt z odmienną rzeczywistością duchową. Nie róbcie tego! – przekonuje Tekieli. – To jest po pierwsze sprzeczne z przykazaniami Bożymi, a po drugie, żeby było skuteczne, może wmieszać się w to demon.
Żeby nie było, ostrzegam, że wypowiedz jest wyrwana z kontekstu, więc polecam przeczytanie całego artykułu.
No więc wracając do sedna. No to kurwa jestem opętany przez demony! Przecież chodziłem na kurs szybkiego czytania i technik pamięciowych! No przecież! Jestem złym człowiekiem. Otworzyłem swój umysł demonom! I przecież, szef szkoły, która organizowała kurs, interesował się magią i innymi takimi! Tragedia! Co ja teraz zrobię?
Chyba wypiszę się z kościoła.

Łapówki i pan Wojciech

2008-06-06T11:26:00.003+02:00

Od dziś pewnego miłośnika Ameryki Południowej zaliczam do grona ludzi przeze mnie nie lubianych i szanowanych. Otóż w/w pan przyznał się publicznie w swoim autorskim programie na pewnej kobiecej telewizji do tego, że daje łapówki. Co gorsza uważa to za coś dobrego.
W życiu nie słyszałem większej bzdury! Jak można namawiać do przestępstwa. Przypominam, że ten pan jest katolikiem i przyznaje się do tego, że głosuje na PiS, partię, która powołała CBA. Kłóci mi się to jakoś. Nie wiem, czy ten pan łapówkę rozumie jako jałmużnę daną urzędnikowi?
Jeżeli ktoś ma problemy ze zrozumieniem tego, do czego prowadzi łapówkarstwo proponuje wyjrzeć za okno, albo lepiej, pojechać do Rosji. Tam bez dania łapówki się nie ruszysz. Musisz zapłacić w bibliotece dla doktorantów, żeby móc z niej skorzystać, chociaż jest pusta, musisz zapłacić za wypisanie karty bibliotecznej jeśli jesteś obcokrajowcem, bo normalnie trzy tygodnie wypisuje się na maszynie kartę biblioteczną, chociaż tak naprawdę to kwestia 5 minut.
Chyba napisze do tej stacji jakieś zażalenie. Albo lepiej dam cynk pudelkowi, to będzie chyba wystarczającym poniżeniem za mówienie takich bzdur.

Kurde

2008-05-16T12:33:00.002+02:00

No i znowu kwas napisałem! Chyba zmienię nazwę bloga na "kwas wg malkava".

Heteronormatywny punkt widzenia

2008-05-16T11:46:00.003+02:00

Zawsze uważałem się za człowieka tolerancyjnego "do czasu". Byłem tolerancyjny wobec Arabów i muzułmanów do póki nie wyjechałem do UK (ze szczególnym uwzględnieniem zakupów w Harrodsie). I nie dlatego, że nosili ten swoje ninja stroje, ale było w nich coś dziwnego, nie tyle odmiennego, co odstraszającego. Przykład: wchodzi kobieta-ninja do perfumerii i zaczyna się psikać perfumami. Europejczyk (nie wliczamy tu nowobogackich) psiknąłby się raz, żeby sprawdzić zapach, ale ta babka (zresztą, faceta też widziałem) psika się i psika, i psika, i nawet pod maską. Noż cholera! To nie są biedni ludzie. Biedni ludzie nie mają burki od Diora z tłoczonymi roślinnymi wzorami.
Ale dalej. Wczoraj siedziałem sobie na wikipedii i surfując po linkach dojechałem do strony o pornografii (a zacząłem bodaj od dekoltu). No i co widzę? Widzę dwóch panów, jeden stoi na rękach, drugi zaś robi mu anilinugs. Ok, przeżyję! W końcu to hasło hardcore pornography! Ale co tam, jadę dalej. Wchodzę na human sexual positions! I co? Dowiaduje się z obrazków, że felatio może tylko robić mężczyzna, a pozycję 69 może być wykonana przez dwie kobiety! Noż kurwa! Wlazłem na stronę dyskusji i co widzę? Koleś zarzuca brak równowagi między proporcjami homoseksualność - heteroseksualność u ludzi, a ilością ilustracji przedstawiających takowe stosunki seksualne. To mu powiedzieli, że ma homonormatywny punkt widzenia! Poczułem się jak za rządów PiSu, kiedy to mniejszość miała właściwy punkt widzenia, w większość była zła.
Ja się pytam, co to ma znaczyć homonormatywny punkt widzenia?! Że co? Że niby są dwie normy? Dla różnych grup? Przerażają mnie takie stwierdzenia, bo parę lat temu doprowadziły w naszym kraju do wiadomo czego. Mniejszość nie ma prawa dyktować warunków większości, bo to najzwyczajniej dyktatura. I nie ważne, czy to prawica, lewica, katolicy, muzułmanie, zoofile czy kto inny! To właśnie przez takie sytuacje lepiej jest zatrudnić czarną lesbiję, niż białego katolika, dzieci oddać matce alkoholiczce niż ojcu.
Ale społeczeństwo jak zwykle pokutuje za swoje błędy. I tak ofiary z mniejszości zaczynają być katami. W taką pułapkę wpakowały się Niemcy, które nie mogą krytykować Izraela, czy Angole, którzy dyskryminują anglikanów.

Polskie obozy zagłady

2008-05-12T11:06:00.002+02:00

W ameryce (celowo z małej) i na świecie mówiło się o polskich obozach zagłady. Problem polega na tym, że nie wynika to z nieznajomości historii, a nieumiejętności wyjścia poza dzisiejszy sposób myślenia. No bo tak, jak wujek adolf zrobił najazd na Drugą Rzepę, to ją zaanektował, Polski więc nie było. Była za to Generalna Gubernia. Więc wszystkie obozy zagłady były budowane na terenie Trzeciej Rzeszy.
Tak więc mogę z czystym sumieniem stwierdzić, że amerykanie to idioci. (Oho, teraz splecheck mi nawet nie podkreślił błędnie napisanych amerykanów:)
Ale teraz zabawmy się w małą grę. Idąc tym tropem można stwierdzić, że:
- Mickiewicz był Białorusinem, bo miejsce jego urodzenia znajduje się obecnie w kraju Pana Zaczeski,
- Katarzyna II Wielka, caryca Rosji, urodziła się w Szczecinie, który teraz jest polski, więc była Polską, w związku z tym można stwierdzić, że nie dokonała rozbioru Polski, a dokonała unii krajów, chcąc połączyć swoją starą ojczyznę z nową,
- Krzyżacy byli Polakami, bo mieszkali w Malborku,
- Wilhelm Zdobywca, król Anglii, był Francuzem, bo obecnie Normandia należy do Francji,
- Piłsudski był Litwinem, bo się urodził w Zułowie, który obecnie jest na Litwie,
- Jezus był Palestyńczykiem i pewnie muzułmaninem, bo Betlejem jest w Palestynie!
Ach ci amerykanie, ich poglądy są takie rewizjonistyczne... ;)

Kościoła prawda niepodważalna

2008-05-04T22:27:00.006+02:00

W sobotę po dość długiej przerwie wybrałem sie z przyczyn obiektywnych do kościoła (msza ku pamięci teściowej przyrodniego brata, która mi babciowała). Nie lubię uczestniczyć w tym przedstawieniu, uważam, że modlitwa jest czymś osobistym, a zbiorowe modlenie się jest dla mnie publicznym obnażaniem. Do tego ta przemawiająca do tanich gustów teatralizacja. O architekturze już nie wspomnę - kościół wysoki na 100 metrów a w ławkach człowiek się ledwo mieści.
Msza, jak już pisałem, odbyła się w sobotę, czyli 3 maja. Nigdy nie lubiłem tego dnia chodzić do kościoła. Mój dziecięcy mózg jakoś nie był w stanie rozkminić tego święta. Dopiero jak się trochę urosło, to się zrozumiało, że to święto państwowe, a kościelne przy okazji.
Siedzę sobie więc na mszy grzecznie. Uczestniczę biernie, w końcu mogę obrządku katolickiego nie lubić, ale szanować innych trzeba, nawet jeśli oni nie szanują ciebie. Bo o to chyba chodziło w chrześcijaństwie. Więc siedzę, słucham i obserwuje. Muszę jeszcze tylko dodać, że jestem świeżo po mitologii greckiej i rzymskiej oraz teorii mitu. No więc siedzę i co widzę? Ano widzę złotego cielca. Proszę ja was, w katedrze oliwskiej, na ambonie siedzi złoty cielec. Pewnie se pomyślicie, głupi ten Malkav, przecież to ewangelista któryś był, a ten byk, to tylko symbol. A nic bardziej mylnego! Otóż to rudyment, pozostałość po dawnych religiach, kultach czy czym tam jeszcze. Religia przechodzi najpierw etap zwierzęcy, a potem antropomorficzny (przed zwierzętami też coś jest, ale nie ma to znaczenia w tym momencie), ale niektóre elementy jej zostają. Weźmy takiego Pana z mitologii greckiej. Nogi ma kozie, tułów ludzki. Te kozie nogi to właśnie rudyment.
No to dalej. No więc ten byk, czy cielec, czy krowa płci męskiej, która symbolizuje któregoś tam z ewangelistów, to taki sam rudyment jak nogi Pana. Wniosek? Bóg grzmi na czczących złotego cielca Żydów, a ileś tam milleniów później ten sam byczek ląduje w kościołach.
No to dalej. Uderzyła mnie też mantra prawdy podczas mszy. Ksiądz powtarza słowa, których chyba on sam, a wierni to już na pewno nie rozumieją. Żeby nie być gołosłownym taka fraza syna jednorodzonego odnosząca się do Jezusa. Sugeruje ona, że nie miał on żadnego rodzeństwa. Wydaje się to naciągane. Przecie jeszcze parę lat temu jedynaki były postrzegane jako dziwolągi. Ba, jak przyszedłem na studia, to się krzywo na mnie patrzyli, bo nie miałem rodzeństwa ( z tej samej matki rzecz jasna, bo z ojca się nie liczy). No więc śmiem wątpić, żeby Jezus nie miał braci i sióstr. A tym bardziej wątpię w Marię zawsze dziewicę.No ludzie, żeby żona z własnym mężem nie teges? Ja rozumiem świętości, ale nie przesadzajmy. Niech się przyzna ten kto seksu nie lubi, na dodatek z własną żoną lub mężem.
Inna fraza jako rzecze Pismo (czy jakoś tak) to kolejny przykład inżynierii dusz. Nie pamiętam, w którym momencie się pojawia i nie mam ochoty sprawdzać tego organoleptycznie. Ale zakłada arbitralność jakiegoś Pisma. Nie do końca wiadomo jakiego. Może Biblii, a może nie. Pismo jest ważniejsze od mózgu, bo Pismo mówi prawdę, a mózg może kłamać i sprawić, że ktoś zacznie myśleć i dojdzie do prawdy. Ale może ten ktoś ma prawdę gdzieś, bo po prostu wierzy i nie interesuje go cała otoczka. Tylko wtedy już nie jest katolikiem, tylko wierzy w coś swojego. Tak rzecze Pismo.
No i na koniec sztandar z flagą i orzełkiem w kościele. Dla mojego niemieckiego krewniaka było to skandaliczne, bo w Niemczech takie praktyki są karalne. No i kazanie o Polsce, życiu w czystości, ochronie życia nienarodzonego, piętnowaniu luźnych związków etc. No i fajnie było się dowiedzieć, że w Polsce jest monarchia. A ja przez cały czas myślałem, że demokracja parlamentarna (przynajmniej formalnie). Cóż, człowiek uczy się całe życie.
Po sobotniej wizycie w kościele, stwierdzam, że dobrze zrobiłem rezygnując z praktykowania w obrządku rzymsko-katolickim. Jak się uczy, że Bóg jest jeden, to niech się nie robi Trójc Świętych, Bogurodzic, Sofii Mądrości Boskiej i jej córek, czy zwierzęcych rudymentów. Póki co z naszą armią świętych niczym się nie różnimy od Greków czy Rzymian.

Różne doświadczenia językowe, czyli

2008-04-23T15:37:00.004+02:00

Skończyłem właśnie czytać Lalkę Alisy Mun, młodej rosyjskiej emigrantki. Książka fajna, recenzja wieczorem na Wschodzie. W recce z różnych powodów nie chciałem sie pastwić nad tłumaczeniem owej książki, więc postanowiłem uczynić to w swoich prywatnych blogowych ścianach.
Otóż dawno już nie czytałem tak beznadziejnego tłumaczenia, które w swojej denności może równać się tylko z chorzowskim RENTem. Mam wrażenie, że książkę laski, która ma obecnie 20 lat, tłumaczyła babka koło 50, która teorii przekładu uczyła się chyba za Chruszczowa (wiem, że to technicznie awykonalne, ale co tam, fantazje miałem na taką figurę). Pani tłumaczka używa równie archaicznych słów i wyrażeń: odjazdowy (Odjazdowe to są, wurwa, agentki na Jetix), gościu, przedszkolne zarąbiście. Najbardziej spodobało mi się zdanie Zarąbiście wyglądasz, gościówo! Na litość boską! Ćpać dragi, auuuu na bal, wurwa! GOŚCIÓWO TO SIĘ MÓWI O KIMŚ, NIE DO KOGOŚ! Aaaaaa! Dobrze, że ludzie nie gapili się na mnie w tramwaju jak czytałem to zdanie, bo się przez trzy przystanki siedziałem z rozdziawioną koparą. Ale to nic. To dopiero początek.
Potem są jeszcze boyfriendy. Dobra, nie znam NIKOGO, kto by użył tego słowa w takim samum kontekście jak chłopak czy facet. Owszem może szanowne koleżanki anglistki użyłyby tego jako żartu branżowego, ale żeby normalny człowiek? Nie no, ja rozumiem, że slang młodzi (hahaha, sam jestem stary :) jest przesycony anglicyzmami, ale żeby aż tak? Bez przesady.
Albo kolejne fantastyczne słówko: diver w znaczeniu sterownik. No wurwa, drajwer to zapodaje Robal Karolowi, a nie pan Andrzej pani Krysi.
Dalej, bo to nie koniec tych idiotyzmów! Znacie Alsou? Znacie! A jak nie znacie to se tu kliknijcie, to se przypomnicie. Bo dla pani tłumaczki Alsou to Ałsu, czyli transliteracja imienia tej wokalistki wg słownikowych zasad. To nic, że laska znalazła sie na 1 miejscu brytyjskiej listy. To nic, że wydała dwa albumy po angielsku i podpisała się na nich jako Alsou! To naprawdę nic nie znaczy! Bo po co wchodzić na wikipedię i sprawdzić jak ją Angole piszą? Bo przecież wikipedia jest zła i pisana przez masturbujących się geeków.
No i napisałem do wydawnictwa, że znalazłem parę poważnych błędów, to mi odpisali, że dziękują, że się nie zgadzają z wszystkim (ich prawo), i że różnice w naszych poglądach to wyniki różnych doświadczeń językowych.
Tym samym pani tłumacząca Nocna Straż (Tak STRAŻ, a nie patrol, bo obraz Rembranta po rosysjku nie nazywa się Nocnym Patrolem, tylko Nocną Strażą) i Brudnopis znalazła godną następczynię w kategorii Największa ilość durnych wpadek podczas tłumaczenia tekstu.
Dziękuję za uwagę.
PS. Pozdrawiam wszystkich tych ludzi, którzy po przeczytaniu moich wypowiedzi piszą rzeczy w stylu a jaki jest twój dorobek w tłumaczeniu? PWML

RENT na HBO

2008-04-18T15:23:00.003+02:00

Info dla tych, którzy mają HBO (czyli pewnie tylko Robala, bo w gda HBO nie ma ;). We wtorek o 21.05 będzie RENT. Jeśli ktoś jeszcze nie widział, to niech zobaczy. A jak ktoś widział wersje MTC, lub pożal się Boże chorzwską, to tym bardziej powinien obejrzeć. (Tak Robal, spytam się czy oglądałeś!).
Rozkład jazdy HBO

Lektury

2008-04-17T13:58:00.003+02:00

Trwa dyskusja na temat lektur szkolnych. Minister Hall ma podobno polecieć właśnie za to. Tzn. tak naprawdę to nie wiem za co dokładnie. Może za brak stanowczości, którą miał Roman Giertych.
Sprawa jest dość skomplikowana. Wesoły Romek wprowadził do szkoły kupę cegieł, których dyslektyk nie jest w stanie przeczytać. Ba, w ogóle jej nie wypożyczy, gdy ilość stron. A nawet jeśli zacznie czytać, to wymięknie po paru opisach. Sięgnie więc po streszczenie, z którego i tak nic nie zrozumie, a nawet jak zrozumie, to nie zapamięta i będzie musiał czytać jeszcze raz. Więc ktoś zaproponował fragmenty. Fajnie, ale z fragmentu też niewiele wyniesie. Na literaturze powszechnej czytaliśmy fragmenty niektórych książek. Bo w tej jest narracja nowatorska, bo tamta jest postmodernistyczna, bo o tamtej nikt nie pamięta, a jest genialna. Skutek tego taki, że mało kto pamięta o co tak naprawdę chodziło. Z tym, że to studia i tutaj można sobie pozwolić na taki manewr. Chociaż ja i tak wolałbym zamiast 30 lektur, przeczytać 10 i przeanalizować je bardziej szczegółowo. Ale wracając do lektur szkolnych. Jak taki uczeń zacznie czytać fragmenty to zgłupieje. Dajmy na to, zacznie od Biblii, w której przeczyta, że Jahwe stworzył świat oraz Adama i Ewę. Potem czytając fragment mitologii greckiej, dowie się, że Adam z Ewą urodzili tytanów i tytanidy, które były rodzicami paladynów z Rolandem na czele. Uczeń czytając fragment jakiegoś żywota świętego, dowie sie, że ciało zmarłego rycerza, nie gniło, a wydawało woń cudowną, która sprawiła, że Romeo i Julia w sobie się zakochali, czego owocem była Ludmiła, która zakochała się w Rusłanie. Chociaż nie, tego się nie dowiedzą, bo przecież Puszkin to Ruski. Więc owocem miłości Romeo i Julii był Konrad, który po śmierci w Dziadach 3: Zemście Cara zostaje zamieniony w wampira (jeśli ktoś to w ogóle zauważy) i pojawia się w Draculi. Po czym, po przybyciu do Londynu, zaciąga się do Dywizjonu 303 i walczy o wolność naszą i waszą. Dalsze losy bohatera nie będą znane, bo się rok szkolny kończy.
Uczeń dzięki takiemu doborowi, będzie miał pojęcie o różnych rodzajach i gatunkach literatury i dodatkowo będzie miał zapewnioną ciągłość wydarzeń. Prawda, że pięknie?

PS. Dalsza część mi nie pasuje, do ogólnego wydźwięku tekstu, więc poniżej przedstawiam swoje propozycje lektur z ich uzasadnieniem.

Xavras Wyżryn J. Dukaj - powieść sci-fi i historia alternatywna zarazem z dodatkiem krytyki polskiej martyrologii. Patriotyzm A.D. 2008 (chociaż książka z lat 90 jest)
Wiedźmin A. Sapkowskiego - bo trzeba wiedzieć, czym sie tak wszyscy podniecają.
1984 Orwella - bo trzeba dzieciom mówić, że totalitaryzm jest bebe.
Coś tam Grocholi - żeby żeńska część nie czuła się pokrzywdzona.
Ze dwie książki Musiarowicz (pierwszą i najnowszą) - żeby wiedzieli co to jest skok przez rekina
Coś rosyjskiego, ale nie Zbrodnie i karę, może Akunin, może Marinina, w końcu w szkole nie ma kryminałów. A to też literatura.
Lem - nie czytałem nic, ale ominięcie go w szkole uważam, za skandal. Może właśnie dlatego, że nie czytałem.
Mitologia słowiańska - żeby wiedzieć, po co zostawiasz wolnej miejsce przy stole w wigilię.
Puszkin - bo jest lepszy niż Mickiewicz. Bez dwóch zdań. Poza tym, obaj panowie razem pili.

A co bym wywalił? Całego Sienkiewicza, bo jest mordercą dysklektyków!

Jesteście dupkami

2008-04-16T13:01:00.002+02:00

CNN nazwało Chińczyków oszustami, a ich produkty badziewiem. Nergal z Behemotha po tym jak porwał na scenie Biblię, powiedział, że nie chciał obrazić uczuć religijnych i nawet przeprosił. Więc i ja stwierdzam, że Wy, którzy czytacie mój blog jesteście dupkami, ale moim zamiarem nie jest obrażanie Was. Świadczyć może o tym, iż pisząc do Was, używam wielkiej litery, która ma podkreślić mój szacunek do Was. Ale jeśli Ktoś się poczuł urażony moją wypowiedzią, to Go przepraszam.

Historia pewnego zdania

2008-04-12T11:02:00.002+02:00

Zeus ze wszystkich bogów greckich miał najbardziej bujne życie erotyczne - to zdanie, powracające teraz przy okazji mojej pracy magisterskiej, było przyczyną moich licznych starć z panią polonistką, której nazwiska nie podam, chociażbym chciał, bo mnie jeszcze pociągnie do odpowiedzialności. Pani psor o semickim imieniu za owo zdanie zbeształa mnie, zrównała z ziemią, kazała mi się przenieść do zawodówki i ogolić głowę na łyso. Gdyby pani psor o semickim imieniu posiadała większą wiedzę z zakresu mitologii, przyznałaby mi rację. Chociaż nie, nie przyznałaby, bo sama pewnie miała ze sferą erotyczną problemy. W sumie się dziwie, bo całkiem niezła była, twarz ładna choć wredna, no i cycki miała porządne. No i spódnice krótką miała. I siadała zawsze na pierwszej ławce. Tylko nóg jak Sharon Stone nie przekładała. Zawsze się zastanawiałem jak pani psor wyglądałaby w roli ubranej w skórę albo lateks dominy, bo jakoś sobie nie potrafiłem wyobrazić jej jako ciepłej kobiety grzecznie leżącej pod mężem. No cóż, nie wszyscy są stworzeni po to, by być fajnymi. Niektórzy do końca życia będą klasyfikowani jako suka, jędza, antynauczciel czy cokolwiek innego, mimo iż inni, niemniej wredni, z czasem zostają wybieleni i wspomina się ich z sentymentem.
A jak już napiszę pracę magisterska i obronię, to pójdę do tej Panny Frał i jej udowodnię, jako świeżo upieczony językoznawca-mitograf, że się myliła!
Morał z tego taki: od najmłodszych lat uczyć dzieci robić przypisy! Mam nadzieję, że jak moja latorośl pójdzie do szkoły, to będę o tym pamiętał. A jak trafi na jakąś pindę polonistkę, która będzie ją molestować, to się dopiero odegram za swoje szkolne lata. mauahahhahahhah

A w ogóle to wczoraj mieliśmy spotkanie klasowe. Stawiło się osiem z dwudziestu czterech osób. Policzyliśmy, że mamy już trójkę dzieci. Wynik raczej słaby, ale co się dziwić, jak to wszyscy albo na saksach, albo studiują. Przy okazji schlałem się jak świnia i wyrzygałem koledze z ławki problemy ostatnich ośmiu lat (czyli w sumie całej naszej znajomości), począwszy jeszcze od problemów miłosnych, w które ten wtrącił, a na kasie skończywszy. Wniosek z tego taki, że jak nie wiadomo o co chodzi, to chodzi albo o kobiety, nawet te dawno zapomniane, albo pieniądze, nawet te niewielkie.
Idę sprzątać, bo na kaca najlepsza jest ciężka fizyczna praca.

PS. Pracę magisterską piszę o słowach pochodzących od mitologicznych postaci, takich jak hybryda, hermetyczny czy market.

Voila!

2008-03-14T16:51:00.002+01:00

Będzie krótko. Znalazłem sobie nowe zajęcie, będę bawił się w dziennikarstwo. Założyłem stronę Na Wschód, która w założeniu ma być poświęcona masowej kulturze rosyjskiej. Zapraszam do czytania :)

Malkoff vs Joomla

2008-03-09T21:00:00.002+01:00

Kolejny dzień mam dyspensę od pisania magisterki. Szczerze powiedziawszy nie bardzo mi się to podoba, ale co zrobić, jest tyle ciekawszych rzeczy niż demony, szatany i nimfy. Niestety, praca naukowa potrafi zabić najbardziej interesujący temat. Bywa.
Od wczoraj się męczę z Joomlą, na której będzie stało moje (w części też Robackiego:) dziecko, które ujrzycie już niedługo. Morduje się z panelem administracyjnym, który swoją przyjaznością przypomina buldożer postawiony na Viście. Kiedy już mi się wydaje, że już wszystko wiem, nagle okazuje się, że coś nie działa, że szablon nie przewiduje jakiejś opcji, że nie ma tego co chce, ale ma coś innego czego nie potrzebuje. I do tego połowa menu jest po angielsku, a połowa po polsku. Tragedia.
Zapisałem się ostatnio na kurs rosyjskiego języka biznesu. Niby nie chce pracować w branży handlowej, ale z tłumaczenia wyciągnę 2,5 tysiąca maksymalnie, a na tłumaczenie literatury czy filmów raczej nie ma co liczyć, przynajmniej na początku. Przy okazji tego kursu myślę sobie, że chyba na początku warto się sprzedać i zarobić więcej kasy, a wszelkie pasje realizować po godzinach. Zobaczymy jak szybko zmienię to zdanie ;)
No, to by było na tyle. Pozostaje się teraz wziąć do roboty :)

DJ Russian presents

2008-02-20T18:46:00.001+01:00

Co się stanie gdy połączymy fana Mortal Kombat i fana Dream Theater?

Stay progg \m/ ;)

Bitwa o ...

2008-02-14T23:09:00.003+01:00

Mam znowu doła, znów pragnę śmierci, że tak zacytuję za klasykiem. Coś nie trybi w moim mózgu. Skacze po kanałach, nic nie mogę niczego znaleźć. Pluje sobie w brodę, bo trzeci raz próbuję zacząć książkę Bitva za niebo, ale nic z tego nie wychodzi. Książki kupuję zawsze po ocenie okładki. Nie ważne czy brzydka czy nie. Patrze na okładkę i widzę, czy książka chce być kupiona, czy nie. I co i raz się pomyliłem. Kupiłem ową Bitvę w Kaliningradzie za jakieś 200 rubli i za każdym razem, gdy ją zaczynam żałować, że nie przepiłem tych pieniędzy. Bo jak do kurwy nędzy można zacząć książkę od słów Rosja zimą przypomina tekst. No kurwa.
Dalej. Źle mi, bo pomysł na magazyn internetowy raczej nie wypali. Nikogo nie zmuszę do spełniania swoich marzeń. Niestety. Darmowe interesy mają to do siebie, że są nimi napędzane. Najgorsze, że ta durna książka jeszcze bardziej niszczy mój pomysł.
Jeszcze dalej. Wściekam się, że poszedłem na filologię rosyjską. Dobija mnie to, że Rosja jest na końcu świata, ma inny region DVD i że ciągle mamy z nią jakieś konflikty. Czuję się przez to jak jakiś parias. Mogłem iść na filologię angielską. Napisałbym mgr o Doctorze Who, czy Philipie K. Dicku.
Kolejny krok. Nie chce mi sie wchodzić w tzw. dorosłe życie. Nie chce być kolejnym telefonicznym zapierdalaczem w firmie wysyłającej wszystko na wschód. Fajnie, można z tego wyciągnąć kupę kasy i przy okazji stracić włosy i zostać okradzionym przez partnera. Tłumaczyć literaturę jest ciężko, na drodze stoi monopol Skórska-Dębski, który trzepie wszystko masowo.
Jest super, jest super, więc o co mi chodzi?

Dołączam się do wyborów prezydenckich w USA

2008-02-05T22:58:00.000+01:00

Bo to Polska, panie!

2008-02-05T17:59:00.000+01:00

Wszystko zaczęło się siedem lat temu gdy kupiłem kompa. Był to drugi komp w mojej karierze. Był nowy ueber-szybki i wogule. Niestety, latka lecą, ja się rozwinąłem, a komp wręcz przeciwnie, uwstecznił sie. Ostatnio nawet na tyle, że odpadł mu wentylator od proca. I tu właśnie zaczyna się właściwa cześć opowieści.
Kiedy padł mi komp, zadzwoniłem do Arka. Wiadomo, po coś ma się kumpli z polibudy. Taki to nie pije wcale, to chociaż niech się przyda na coś. Więc Arecki przyszedł, popatrzył fachowym okiem i stwierdził, że wentylator od proca odpadł. Ale informatyczna intuicja mojego druha nie pozwalała spokojnie przejść obok tego błahego faktu. Pomacał więc radiator. Radiator się ruszał. Arek zdjął radiator. Okazało się, że trzymał się on siedem lat na paście przewodzącej ciepło. Długo się nie zastanawiając przykręciliśmy wentylator do radiatora na tzw. chama i przytwierdziliśmy ów zestaw do proca. Działało dwa dni, zgodnie z planem.
W poniedziałek (bo went odpadł mi w piątek, a naprawialiśmy to w sobotę) poszliśmy do sklepu kupić zestaw chłodzący. Arecki pomachał nim panu sprzedawcy, po czym ten powiedział, że jest ładny (radiator, nie Arek). Tu skrócę historię, bo i tak pewnie byście przeskoczyli parę akapitów dalej i przejdę do fazy naprawy.
W końcu kupiliśmy pastę przewodzącą ciepło. Przy pomocy owej pasty, taśmy dwustronnej oraz Tesa power strips udało nam się w końcu stworzyć prowizoryczne mocowanie radiatora, które mam nadzieję wytrzyma jeszcze parę lat.
Oto efekt:

Dwunastu gniewnych ludzi w wersji ponglish

2008-01-29T22:29:00.000+01:00

Ta notka była napisana wczoraj, jednak dzięki mojemu dostawcy internetu i pewnemu elektrykowi uniemożliwiono mi umieszczenie jej. Tyle. Czytajcie zatem.

Wszystko wydaje się oczywiste, chłopak zgwałcił i pobił 48 letnią Angielkę. Kobieta nic nie pamięta. Nagrania z kamer sugerują, że to oskarżony Jakub T. dokonał tego przestępstwa. Ba, nawet wyniki badań DNA, choć niejednoznacznie wskazywały na oskarżonego. Prasa jednogłośnie i bez czekania na proces wydała wyrok na chłopaka. Wina wydaje się oczywista. Teraz dwunastu ludzi musi ocenić czy oskarżony jest winny czy nie.
Wszystko to przypomina Dwunastu gniewnych ludzi ( czy w jego rosyjskim remakeu 12 Nikity Michałkowa) . Jeden z przysięgłych się sprzeciwia. W dowodach można było się doczekać luk: tylko jeden z dwóch testów DNA wskazywał na oskarżonego, kamery przemysłowe były słabej jakości. Nawet oskarżony jest obcokrajowcem (w oryginale był to Latynos, u Michałkowa Czeczen). Tylko w odróżnieniu od filmu, w tej sprawie sędzia pozwala na orzeknięcie winy bez consensusu. I tak jeden jedyny przysięgły, który się sprzeciwił nie będzie mógł podważyć dowodów, nie będzie mógł przekonać pozostałej jedenastki. Wszyscy się rozejdą do domów, wrócą do swoich dzieci, małżonków, partnerów, będą się kochać, jeść, pić, bawić się. Nikt nie zastanowi się nad swoim życiem, nie przemyśli swoich błędów, nie wyrzuci ze swojego umysłu stereotypów, nie rozliczy się ze swoją przeszłością. Bo po co? Kogo obchodzi życie jakiegoś Polaczka, który zabiera pracę mądrym, dobrym, współczującym i pracowitym Wielkobrytyjczykom.
Tym razem rzeczywistość zniekształciła fikcję.

DJ Russian presents

2008-01-16T22:01:00.000+01:00

Żenua

2008-01-14T15:53:00.000+01:00

Chyba zmienię nazwę bloga na "kwas". Dziś uniwerek dostarczył mi radości pt. "egzamin z rosyjskiego". Uważam, że na 5 roku nie powinno być czegoś takiego. Jest to głupie marnowanie czasu, przede wszystkim mojego. Próbuje zrozumieć sensowność tego egzaminu, ale nie mogę nic znaleźć. Jeśli ktoś dotarł na 5 rok, to raczej językiem włada na tyle dobrze, żeby ten egzamin zdać i to w każdym momencie trwania semestru. Nic bowiem nowego nie przerabialiśmy w tym roku. No może trochę słownictwa sądowego, ale to tylko jedne czy dwa zajęcia. Czuje się tym zażenowany, że sprawdzają mnie jak jakiegoś szczawika.
Żeby było śmieszniej, to dodam, że kobieta dopiero po 30 minutach zajęć raczyła się mnie spytać czemu przez tydzień mnie nie było. Oczywiście grzecznie odpowiedziałem, że byłem chory. Pani psor zażądała więc zwolnienia. Spoko! Tylko, żebyście widzieli jak pieczołowicie i uważnie je sprawdzała. Wyglądało to tak, jakby chciał dokonać jakiegoś oszustwa. Super. Natomiast koleżanki, które były tydzień na Ukrainie zostały potraktowane pobłażliwie i z uśmiechem. Opowiedziały jak było i to wszystko. Super. Fajnie, że można się wykupić z nieobecności opowiadając co się podczas niej robiło, szkoda tylko, że na chorego studenta patrzy się jak na oszusta.
Co za pojebana uczelnia.

Pijawki Świateczne

2007-12-22T19:06:00.000+01:00

Chyba bez kwasu w tym kraju się nie można obyć, a dziś utwierdziłem się w przekonaniu, że polskie społeczeństwo przegnite jest na każdej warstwie.
Na dzień dobry dowiedziałem się o tym, że człowiek uważany za najgorszego DJa w Gdańsku bierze kasę za granie na koncercie charytatywnym, a jego kolega organizator chciał przkabacić parę osób zaproszeniami na ten koncert.
Potem wkurzył mnie bezdomny, który to chciał przekonać mnie do oddania mu paru gorszy mówiąc: Wesołych świąt!... życzy bezdomny... śpię na klatce!. Sorry koleś, jakbyś nie pił, to byś w noclegowni mógł spać. Ale jak się wódkę woli chlać, to trzeba cierpieć! Więc spadaj mi z takimi tanimi tekstami!
Na koniec dowiedziałem się, że jacyś ludzie na Allegro kupują misie z akcji Kup Misia i sprzedają je później na rynku wtórnym za 300 zeta. Nie ma co, fajnie jest zarabiać na ludziach, którzy chcą oddać na cele charytatywne.
Bo, to Polska, panie.

bórdel

2007-12-14T19:59:00.000+01:00

Polibuda, jak wiecie podjęła się w tym roku studiowania Logopedii na Uniwersytecie Gdańskim. Kierunek bardzo przyjemny i przyszłościowy, zważywszy na to jak Polacy muwiom. Dzięki temu wraz z Polibudą przypominam sobie jak to jest być pierwszorocznym. Nie oszukujmy się, każdy z nas chce być traktowany jak dorosły człowiek i nie lubi jak się nim pomiata, zwłaszcza, że dotarł do 5 roku. Oczywiście wykładowca na nowym kierunku nie musi wiedzieć, że jego zajęcia to nie pierwsze nasze spotkanie z uczelnia, ale oczy ma i widzi, że student na młokosa nie wygląda.
Pewna pani wykładowczyni z logopedii zalazła nam ostatnio za skórę (chociaż mi bardziej). We wtorek, jak zawsze z wywieszonym jęzorem biegnę do budynku logopedii, żeby spotkać się z Polibudą. Przerwa trwa 15 minut, więc staram się biec ile się da, żeby móc spędzić ze swoją kochanką jak najwięcej czasu. Zziajany wpadam na logopedię, wbiegam na piętro. Na korytarzu nikogo nie ma. Zaglądam do sali, coś piszą. Jak się okazało po 20 minutach, pani psor raczyła zatrzymać grupę na przerwie, by napisała koło. Oczywiście pytania na kole nie pokrywały się z tym co było uzgodnione tydzień wcześniej. Ponadto, pani psor nie wpuściła na koło dwóch studentek, które z równie wywieszonymi jak mój jęzorami pokonywały trasę polonistyka - logopedia.
Powodem całego zamieszania była moja Polibuda i jej koleżanki, które skończyły prezentację wcześniej o parę minut niż zakładał to plan. Psorka postanowiła więc nie tracić czasu i zrobić koło na pierwszych ćwiczeniach (bo tego dnia mieli 2 zajęcia z panią psor). Po prostu super. Pani psor gratulujemy profesjonalizmu, a UG wykwalifikowanej kadry.
Szkoda tylko, że psorka zapomniała o tym, że dla ponad połowy ludzi studiujących logopedię to drugi kierunek.

Dość

2007-12-10T01:14:00.000+01:00

Po czterech dniach tłumaczenia rosyjskiego talk show z YouTube (dzięki ci FireFox za plugin do ściągania tego badziewia) na przekład ustny mam na brodzie o połowę włosów mniej. Jak się okazuje, tłumaczenie jest czynnością ciężką, praco i czasochłonną, a na dodatek stresującą. Stąd też wydłubane włosy. Fajnie mam, nie?
Generalnie mam dość Tatiany Tołstoj ( z TYCH Tołstojów) i jej w nic niewierzącej koleżanki Smiornovej. Wiem, że nic wam to nie mówi. Nie martwcie się, mi też nie. Najważniejsze, że zadanie odbębnione. Chociaż, biorąc pod uwagę moje plany życiowe, nie powinno być. Ale co tam...
To idę spać, żeby mieć siły na kolejny tydzień zapieprzania po dniach i nocach.
Dobranoc! ;)

P.S. Mam wrażenie, że i tak nikt tego nie przeczyta :P

Chwila wytchnienia. Kaliningrad cz. 1

2007-11-30T17:56:00.000+01:00

Dziś postanowiłem zrobić sobie chwilę wytchnienia. W tym całym ferworze nadrabiania zaległości zapomniałem o bożym świecie i niemal wróciłem do trybu życia, w którym czas dla znajomych znajduję w środkach komunikacji miejskiej.
Najpierw trzy tygodnie praktyk sprawiły, że miałem spore zaległości. Później doszedł do tego wyjazd do Kaliningradu. No i się nazbierało. Teraz muszę do poniedziałkowego wieczora wszystko nadrobić. Nie ma co jęczeć, tylko zakasać rękawy, rozgrzać palce, wyczyścić klawiaturę i pracować.
Jeśli zaś chodzi o wyjazd do Kaliningradu, to był on bardziej średni niż dobry, ale tu też nie ma sensu marudzić. W gruncie rzeczy było nieźle. Mogło być oczywiście lepiej, ale w końcu to Rosja.
Tym razem jechaliśmy pociągiem. Jedzie się całkiem wygodnie, w bezprzedziałowym wagonie z siedzeniami przypominającymi lotnicze. Do tego telewizor, nowoczesna i wypucowana toaleta oraz ogrzewanie kominkowe [sic!]. Na granicy spędziliśmy 2 godziny. Pogadałem sobie przy okazji z celnikami, bardzo sympatycznymi zresztą. Wytłumaczyli mi, że ani przemyt, ani legalne przewożenie alkoholu w nadmiernej ilości się nie opłaca.
Dojechawszy na miejsce, zostaliśmy bezceremonialnie wykorzystani z Mikołajem do noszenia bagaży, za co nawet nie dostaliśmy po cukierku:( Postanowilismy, że w ramach poprawy humoru i dowartościowania się pójdziemy kupić sobie litra. W między czasie dowiedzieliśmy się, że będziemy mieszkać z Niemcem, który okazał się być wyjątkowo uciążliwy. Raz, że uczył się dopiero rosyjskiego, dwa, nie lubił głośnej muzyki, trzy, chodził wcześniej niż my spać i wstawał przed 9 (my wstawalismy 11-13), cztery, czepiał się, że pijemy za dużo (potem już nawet nam polewał).
Nasza rosyjska opiekunka na dzień dobry doczepiła się do nas, że już byliśmy na wymianie i nie powinniśmy przyjechać drugi raz. Ciekaw jestem gdzie miała oczy jak wypisywała nasze zaproszenia.
No dobra, to tyle póki co. Resztę później, w małych dawkach, żebym oglądalności nie stracił.

Ogłoszenia parafialne - po powrocie

2007-11-29T01:43:00.000+01:00

Więc tak, wróciłem, żyje, nie mam na nic czasu. Dwa miesiące nieobecności na uczelni dały się we znaki. Teraz siedzę przed kompem i nadrabiam wszelkie zaległości typu wypracowania i ćwiczenia z przedmiotów specjalizacyjnych. Ciekawi mnie tylko, dlaczego na piątym roku wykładowcy sobie wymyślili zadawanie prac domowych i to takich kobylastych. Czy oni sobie myślą, ze jak mam 6 godzin zajęć na uczelni, to nic innego nie mam do roboty. W sumie nie mam, ale oni nie muszą o tym wiedzieć. Poza tym Ula, moja promotor, mnie ściga, bo nic nie napisałem. Nie pokazuję się jej więc na oczy od miesiąca, jak nie dłużej. A jeszcze dwa tłumaczenia muszę zrobić. Po prostu super.
Chujnia z grzybnią po prostu. Porąbało tych wszystkich ludzi do reszty. Tak więc za prędko czegokolwiek tu nie napisze. Idę sączyć wazelinę, bo z robotą się nie wyrabiam, więc może chociaż będę gładko wchodził i wywalczę trochę więcej czasu.

Ogłoszenia parafialne

2007-11-04T22:52:00.000+01:00

We wtorek, 6 listopada, jadę na dwa tygodnie Kalingradu na praktykę językowo-kulturoznawczą. W związku z tym będę na roamingu. Prosił bym zatem o wyrozumiałość, bo nie będę wam najprawdopodobniej odpisywał SMSy.
Relację z wymiany oczywiście opiszę tutaj po powrocie :)

Z archiwum Białych Kozaczków

2007-10-24T17:20:00.000+02:00

Źródło: Białe Kozaczki

Sprostowanie

2007-10-23T18:06:00.000+02:00

Ostatnio pisałem, że uniwer dał plamy ze stypami. Otóż, jak się okazało dziś , lista, która została wywieszona, nie była lista osób mających dostać stypę. Nie była to nawet lista osób wstępnie zakwalifikowanych. Po prostu ktoś wywiesił listę średnich i trochę źle ją podpisał. Ot cały problem.
W związku z tym wycofuję się ze swojego pieniactwa.

Pozostaje mi teraz znaleźć inny powód do pastwienia się na uniwerze ;)

Szkoła szczylem silna

2007-10-19T19:39:00.001+02:00

Dziś skończyłem praktyki. Niestety zakończyłem je kwasem, który pokazał mi prawdziwe powody kryzysu w polskiej szkole. Zaczęło się od tego, że jeden z uczniów na korytarzu krzyczał do mnie "Wiktor Ważka" (czyli Ciacho vel Paweł Małaszyński z "Twarzą w twarz"). Niby nic strasznego, ale uczeń nie ma prawa spoufalać się z nauczycielem, nawet jeśli to tylko praktykant, nie ważne, że tylko 5-6 lat starszy. Podszedłem więc przed lekcją do tego cwaniakującego małolata i powiedziałem Słuchaj szczylu, nie jestem twoim kolegą, więc nie pozwalaj sobie na takie teksty (na marginesie zaznaczę, że to jeden z lepszych uczniów najlepszej klasy). Po czym rzekłem do niego Rusz dupę! - by ten raczył pójść na lekcję (jego zachowanie nie zdradzało takich zamiarów).
Dziś, na odchodnym opiekunka praktyk mówi, że jakaś wychowawczyni chce ze mną rozmawiać, bo obraziłem jej klasę (sic!). Jak się okazało, ów szczyl poszedł do wychowawczyni i najzwyczajniej nakablował na mnie. Że go obraziłem, że mu na ubliżałem. Dobrze, że nie usłyszałem od tej pani, która określała się mianem wychowawcy, że naruszyłem jego godność. Usłyszałem natomiast, że (imię przypadkowe) Piotruś jest gadułą. No... kurka blaszka! Czyli jak się jest gadułą, to można panu praktykantowi nawtykać ile wlezie. Do tego dostałem cały wykład na temat moje zachowania, które powinno zostać zgłoszone do dyrekcje, w wyniku czego moje praktyki mogłyby zostać unieważnione. Panią wychowawczynię bardzo szybko zbiłem z tropu pytając się czy zna znaczenie słowa szczyl. Ta, widać, uświadomiła sobie znaczenie słowa, zaczęła mnie umoralniać, że tak się nie robie etc. Retoryka polskiego polityka. Pani ta pewnie zrobiłaby niezłą karierę.
Min. ta sytuacja sprawiła, że nagle nagle mnie oświeciło. Pani wychowawczyni broniąca swoich uczniów za wszelką cenę, przypomina kwokę, która pod skrzydłami chce zebrać swoje kurczaki. I tak sobie myślę, że jeśli tak robią wszyscy nauczyciele, to wcale się nie dziwię, że na ich głowach lądują kosze na śmieci. Jak autorytetem może być ktoś, kto swojemu wychowankowi przytakuje w każdej sytuacji, nawet tej złej. Normalny nauczyciel by, owszem, skrytykował za takie zachowanie, ale jednocześnie wyciągnął konsekwencje wobec ucznia.
Niestety polski nauczyciel nie ma jaj, zwłaszcza ten młody. Chce traktować ucznia jak najlepiej się tylko da, niemal jak własne dziecko. Zdejmuje mu wszelkie ramy, dając pole do popisu. Zapomina tylko, że uczeń jest nieukształtowany i musi mieć jakieś ograniczniki, bo inaczej gubi się, obiera złą drogę i zaczyna stosować myślenie Kalego - nauczyciel zwracać mi uwaga - źle; uczeń obrażać nauczyciel - wszystko ok.
Tak więc jeśli kiedyś jeszcze w telewizji pokażą nauczyciela z kubłem na głowie, który usilnie próbuje sprawdzać obecność, to zastanówcie się czy taka osoba w ogóle powinna w szkole pracować. Pytanie co zrobić w takiej sytuacji: dać się zgnoić dla dobra ucznia, czy obronić własną godność w jakiś mało wyrafinowany sposób.

Kilo żółci i litr kwasu

2007-10-17T14:53:00.000+02:00

Uniwersytet Gdański ostatnimi czasy prześciga się w sposobach na utrudnianie życia studentom. Zawsze byłem przekonany, że to my jesteśmy dla UG, nie UG dla nas. W końcu to my, studenci, jesteśmy klientami, a uniwer usługodawcą. Nie rozumiem tylko dlaczego UG swoim postępowaniem uprzykrza nam życie.
Jak by niewystarczającym uprzykrzeniem życia były obecny plan zajęć (1 zajęcia codziennie i to o chorych godzinach) i wiecznie przedłużający się remont mojego wydziały, to dziś się dowiedziałem, że wrócono do starego sposoby przyznawania stypendium. Niby nic wielkiego, a jednak, sprawia, że mi dziś nerwy nieźle puściły.
Otóż, w zeszłym roku UG zrezygnowało z progów średnich (stypendium otrzymywało się za średnią, niezależnie od kierunku) w przyznawaniu styp i przeszło na trochę bardziej uczciwy procentowy system (stypendium dostawało od 10-15 % najlepszych studentów danego kierunku). Tym sposobem wynagradzani najlepsi z danych kierunków. Nikt już nie mógł powiedzieć, że ci z filologii rosyjskiej mają łatwiej, więc mają średnia 5.0 (u mnie w grupie z 3-4 osoby), a tamci z anglistyki, mimo iż najlepsi na roku, mają tylko 4.5.
Teraz jednak komuś się w dupie poprzewracało i wrócił do starego systemu. Tym sposobem 60 z 75 osób na moim roku otrzymuje stypendium. Oczywiście ja się załapałem do tych 15. I oczywiście nie pisałbym o tym, gdybym nie był poszkodowany. Otóż stwierdziłem na początku 4 roku, że się przemęczać nie będę, bo dwie specjalizacje to i tak za dużo jak dla mojego leniwego jestestwa. Sęk w tym, że do 4.0, od którego przyznawane jest stypendium (notabene najniższy próg jaki był za mojej kadencji), brakuje mi 0.05. I nawet bym się nie wściekał gdybym wiedział, że to maksimum moich możliwości, ale oczywiście mogłem się trochę wysilić i mieć nawet 4.2. Niestety Uniwerek najpierw mi zabrał marchewkę razem z kijem, a następnie związał mi ręce i zaszył usta, po czym położył ładnie podaną marchewkę przede mną.

Białe Kozaczki

2007-10-13T22:12:00.001+02:00

Kto jeszcze nie zna, niech czym prędzej wejdzie pod ten adres. Gwarantuję wam, że jeśli wejdziecie na tą stronę, wasze życie nie będzie już takie same, a każda para białego obuwia sprawi, ze na waszej buzi pojawi się spory rogal :D

Iza

2007-10-10T23:34:00.000+02:00

"Iza - [i'za] słodkożerny ssak należący do grupy neuroticus pedanticus, występujący na Wybrzeżu Gdańskim. Charakteryzuje się mocną skrętnością włosów głowy, szerokim uśmiechem prezentującym pełen zestaw białych zębów, którymi rozszarpuje swoje ofiary (najczęściej żelki bądź ciasteczka).
Iza z natury jest ssakiem uporządkowanym. Nieustannie znajduje się na tropie naruszających jej osobistą przestrzeń drobnoustrojów, głównie roztoczy. Lubi kolory. Swoje gniazdo z wyjątkowym zamiłowaniem upiększa nieustannie. Lubi częste zmiany.
Lubi wabić samców swoim wyglądem. Dlatego spędza dużo czasu na odpowiednim doborze strojów godowych oraz odpowiednim ułożeniu fryzury.
Ssak ten charakteryzuje się wyjątkowym uporem życiowym. Raz postanowiony cel stara realizować się bezkompromisowo.
Towarzysze ze stada Izy, ze względu na jej wyjątkowe uporządkowanie, skazani są na wcześniejsze zapisy na spotkania. Jednak do niego dojdzie, to Iza wraz ze swoim towarzyszem oddają się bezkresnemu plotkowaniu o najrozmaitszych rzeczach (...)"

"foto 1 - Iza wraz ze swoją swieżo upolowaną zdobyczą."

Z książki Encyklopedia ssaków Pomorza Gdańskiego

Językowe muzeum IV RP

2007-10-10T22:39:00.000+02:00

W Teraz My redaktorzy Morozowski i Sekielski co odcinek prezentują kolejny eksponat swojego muzeum IV RP. Idąc tym tropem postanowiłem stworzyć swój wariant tego pomysłu.
Nowa era polskiej polityki poza symbolami, takimi jak moherowy beret czy suka Saba, wprowadziła do języka sporo potworków słownych takich jak Irasiat, czy łże-elity. Wszystko zaczęło się od tego, że wybory wygrała obecna jeszcze rządząca partia i, jako taka, siłą rzeczy odpowiedzialna jest za stan polskiego języka. Matactwo, jeszcze do niedawna popularne przestępstwo zostało wyparte przez korupcję, zaś Polską przed wyborami w 2005 roku rządziły najróżniejsze układy oraz mafie powiązane ze środowiskami. Obecna partia rządząca wyzwoliła nas od łże-elit oraz lumpenliberałów, którzy przy pomocy wykształciuchów chciały zapobiec PO-PiSowej stabilizacji kraju.
Potem niestety do parlamentu wkroczyło warcholstwo, a pakt stabilizacyjny został zerwany. Zapewne temu wszystkiemu byli winni lekarze, którzy za swoje strajki mieli pójść w kamasze.
Politycy nie zostawili w spokoju zwierząt. Otóż pewien z polityków zaproponował nowe imię dla psa, Irasiat, dziś zaś stworzył nową żeńską formę słowa pies - psica. Warto zwrócić uwagę na sposób tworzenia tego słowa. Nie dość, że do słowa pies został dołączona końcówka -a, to jeszcze zostało użyte zgrubienie. Słowo to zostało użyte w stosunku do suki Ludwika Dorna, Saby. Myślę, że właściciel psa powinien się obrazić. Bo to tak jakby powiedzieć o czyjejś żonie ropucha.
Cóż, za 2 tygodnie wybory. Zapewne dzięki nim słownictwo czwartej erpe ulegnie powiększeniu. Aż chce się krzyczeć Yes! Yes! Yes!